3imar سیمار

عراقچی: اسرائیل را نابود نمی‌کنیم؛ رهبری تأیید می‌کند یا نه؟ حمید آصفی جمهوری اسلامی اگر می‌خواهد ایران نابود نشود و خودش هم نابود نگردد، باید بجنبد. سریع، صریح، بدون تردید، بدون بازی‌های دوگانه. راه نجات، روشن است. ادامه دشمنی رسمی با اسرائیل، ادامه جنگ نیابتی، ادامه شعارهای پوسیده، ادامه رابطه خصمانه با آمریکا، فقط یک معنا دارد: انتحار سیاسی. انتحار اقتصادی. انتحار ملی. هیچ دولت عاقلی چهل‌وهفت سال تمام نمی‌جنگد، بدون این‌که حتی یک سنگ از جای دشمن تکان داده باشد. اگر بعد از این همه سال، هنوز اسرائیل سر جایش است، اگر هنوز در حال امضای قراردادهای امنیتی با کشورهای عربی است، اگر در قلب جهان عرب سفارت دارد، پس یا جمهوری اسلامی شکست خورده، یا این جنگ از ابتدا دروغ بوده. هر دو حالت، یک نتیجه دارد: پایانش باید همین‌جا باشد. نه به خاطر اسرائیل. نه به خاطر اخلاق. نه به خاطر فلسطین. به خاطر ایران. به خاطر این مردم. به خاطر این خاک له‌شده زیر چکمه تحریم‌ها. جنگی که نه سود دارد، نه دستاورد، فقط خرج دارد. خرج پول. خرج امنیت. خرج آینده. اگر عراقچی می‌گوید ایران دنبال محو اسرائیل نیست، این حرف باید از زبان رهبر نظام به‌صورت رسمی و علنی اعلام شود. نه با ایما و اشاره. نه با مذاکره‌ پنهانی. نه با نیم‌جمله‌هایی که فقط مصرف خارجی دارند. یک بیانیه رسمی، شفاف، در تهران، با صدای بلند: ایران با اسرائیل در حال جنگ نیست و ترک مخاصمه کامل می‌کند. ایران هیچ اقدام عملی برای نابودی این کشور انجام نمی‌دهد. ایران سیاست خارجی‌اش را بر مبنای حمایت از نیابتی‌ها تنظیم نمی‌کند. تمام. چنین موضعی، استراتژیک‌تر از همه مانورهای نظامی جمهوری اسلامی در طول تاریخ است. مهم‌تر از تمام موشک‌هایی که شلیک شد. مؤثرتر از صدها میلیارد دلار پولی که خرج حزب‌الله و حشد و حماس شد. چون این حرف، اگر گفته شود و پای آن بایستند، یعنی زیر میز بازی می‌زنند. یعنی تمام آن چیزی که آمریکا و اسرائیل بر پایه‌اش ایران را تهدید می‌دانند، ناگهان از بین می‌رود. یعنی زمین زیر پای تحریم‌ها خالی می‌شود. این تصمیم، نه خیانت است، نه سازش. نه نیاز به شناسایی رسمی دارد، نه باز کردن سفارت. فقط یک انتخاب است: بقا یا فنا. ساده‌تر از این نمی‌شود گفت. تا وقتی که جمهوری اسلامی حاضر نیست دشمنی را متوقف کند، نه تحریم‌ها لغو می‌شود، نه اقتصاد راه می‌افتد، نه منطقه آرام می‌گیرد، نه مردم احساس امنیت می‌کنند. فانتزی مقاومت، اقتصاد را نمی‌چرخاند. شعار نابودی اسرائیل، سفره مردم را پر نمی‌کند. رابطه با حماس و انصارالله، باعث صادرات نمی‌شود. این‌ها ابزارهای سوخته‌اند. اگر تا امروز جواب می‌دادند، ایران در این وضعیت نبود. وضعیت کنونی، نتیجه همین دشمنی مصنوعی است. همین جنگ‌های نیابتی. همین منازعه بی‌پایان با آمریکا به بهانه حمایت از فلسطین. نتیجه‌اش: اقتصاد در لبه پرتگاه، جامعه خسته، نسل مهاجر، سرمایه‌ فراری، مردم بی‌پناه. تا کی؟ مخالفان این حرف، دو گروه‌اند: یا مزدبگیر همین نوع بحران‌ها و مدافع جنگ‌اند، یا از جهان بی‌خبرند؛ همان افراطیون متوهّمی که توهم قدرت ابدی دارند، جهان را هنوز با عینک دهه شصت می‌بینند، و با چند آیه و شعار، برای سیاست خارجی نسخه می‌نویسند. نه سیاست می‌فهمند، نه قدرت، نه اقتصاد. فقط یک ایدئولوژی منجمد را تا ته خط می‌برند، ولو به قیمت مرگ ایران. دشمنی با اسرائیل برای‌شان اعتقاد نیست، هویت است. حذف آن یعنی فروپاشی شخصیت سیاسی‌شان. به همین دلیل تا آخر با هر تغییر استراتژیک می‌جنگند، حتی اگر کشور را به آتش بکشند. اما جمهوری اسلامی اگر واقعاً به فکر بقای ایران است، اگر هنوز تصمیم نگرفته خودش را در لبنان و سوریه و غزه دفن کند، اگر هنوز تصور می‌کند ایران آینده‌ای دارد، باید به این جنگ ساختگی پایان دهد. همین حالا. با اعلام رسمی ترک مخاصمه با اسرائیل. نه داشتن رابطه. فقط پایان دشمنی. این کار، فراتر از دیپلماسی است. یک جراحی سیاسی است. بریدن زائده‌ای که دهه‌هاست سرطان شده. جمهوری اسلامی نمی‌تواند از یک سو در عمان با آمریکا مذاکره کند، از سوی دیگر شعار مرگ بر اسرائیل بدهد. این دو خط موازی، بالاخره همدیگر را قطع می‌کنند. مردم ایران، دیگر دروغ نمی‌خرند. اگر واقعاً می‌خواهید به اسرائیل حمله کنید، حمله کنید. اگر نه، بس کنید. نمی‌شود چهل سال شعار داد و هربار، جوان ایرانی تاوانش را بدهد. این بازی تمام شده. اگر هنوز زنده‌اید، نشان دهید که می‌توانید تصمیم بزرگ بگیرید. نه برای فلسطین. برای ایران.

‌‌.. خدا را شکر صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم. خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم. خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم. و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت

**‌‌خدا را شکر** صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت #ما_هنوز_زنده‌ایم #لعنتی‌ها

‌‌خدا را شکر صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت #ما_هنوز_زنده‌ایم #لعنتی‌ها

خدا را شکر صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت #ما_هنوز_زنده‌ایم #لعنتی‌ها

‌‌خدا را شکر.... صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند       کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت #ما_هنوز_زنده‌ایم #لعنتی‌ها

‌‌خدا را شکر.... صبح را با شکرگزاری آغاز کنید، با دیدن زیبایی‌ها، با شمردن نعمت‌ها، با بر زبان آوردن داشته‌ها. آری، همواره شکرگزار باشيد. شکر نعمت، نعمتت افزون کند       کفر نعمت، از کَفَت بیرون کند حال، همه با هم بیندیشیم و بگوییم که... خدا را شکر... که ما ايرانيان را از میان همه ملت‌های دیگر برگزیدی، ما را ماموریت دادی تا با همه  استکبارهای جهانی، به جز چین و روسیه، بجنگیم تا رفع فتنه در جهان! خدا را شکر... که ما ایرانی‌ها را مامور برگزاری مراسم پرشکوه آخرالزمان قرار دادی، و بیشتر رنج‌ها و مرگ‌های آن را نصیب ما نمودی... خدا را شکر... که ما را همچون عرب‌ها، گاو شیرده قرار ندادی تا زندگی آرام و بی‌دغدغه، ما را از انجام وظایف جهانی و آخرالزمانی‌مان غافل کند... خدا را شکر که از میان همه مسلمان‌ها، اسلام ناب و خالص را تنها به ما اختصاص دادی، وگرنه همچون مسلمانان ترکیه، اندونزی یا هند در گمراهی آشکاری زندگی به سر می‌بردیم! خدا را شکرت که دشواری انتخاب میان کاندیدهای رنگوارنگ را از دوشمان برداشتی، و ما را از بار سنگین جمهوریت رها ساختی، و همون کهنسال همیشگی را مامور ساختی که برای ما انتخاب کند که چه کسی را انتخاب کنیم خدا را شکر که همه سدها و رودخانه‌های ما خشک شدند تا دیگر چشم امیدمان فقط و فقط به آسمان باشد و با برگزاری هرروزه نماز باران همواره به یاد خدا باشیم خدا را شکر که در شبانه‌روز تنها دوساعت قطعی برق داریم، در حالیکه ممکن بود در هر شبانه‌روز فقط دو ساعت برق داشته باشیم خدا را شکر که در باغ شهادت برای همه باز است، حتی برای دختربچه دوساله. اسرائیل هم شهیدش نکند، خودمان شهیدش می‌کنیم! خدا را شکر که پس از جنگ، خیلی زود به همان زندگی عادی برگشتیم، همان تورم چهل درصد و نبود آب و برق، دقیقا همان زندگی معمولی مردم بندرعباس پس از انفجار و سوختن شصت نفر! خدا را شکر بر اینترنت طبقاتی، بر فیلترینگ هوشمند، بر قانون حجاب تو عفاف، بر نماینده‌های چهاردرصدی، بر تماس‌های شماره‌پنهان، بر پرونده‌های همیشه‌محرمانه، بر تعلیق و اخراج و انفصال... خدا را شکر که هر چه سرمان می‌آید، انتخاب خودمان است، همه‌اش تقصیر ما ملت است که تحلیل نداریم و یکی نه یکی، اشتباه رای می‌دهیم و خدا را شکر که مسعود رییس دولت شد، که اگر سعید رییس می‌شد، جنگ می‌شد، تورم می‌شد، آب و برق می‌رفت؛ راستی شما میدونید که وقتی آب و برق که ميره، کجا ميره؟! خدا رحمت کند کیومرث صابری را که سی چهل سال پیش، از زبان شاغلام نوشت: خدا را شکر، از فردا بهترم! #محمد_سلطانی_رنانی  @simar50 #سرنوشت #خدا_را_شکر #ما_هنوز_زنده‌ایم #لعنتی‌ها

... حکومت تماشاچی #هاشم_بافقی در هر نظام سیاسی، حکمرانی مسئولیتی است فراتر از قدرت داشتن. حکومت یعنی نظم دادن به منابع، پیش‌بینی بحران، پاسخ‌گویی به نیازهای مردم، و ساختن آینده. اما آنچه امروز در ایران رخ می‌دهد، نمونه‌ای بی‌سابقه از حکومت بدون مدیریت است. برق می‌رود، بدون برنامه‌‌ی جایگزین. سدها خشک می‌شوند، بدون سیاست روشن برای مدیریت منابع آب. تورم، رکود، مهاجرت نخبگان، فروپاشی زیرساخت‌ها… و حکومت فقط نظاره‌گر است، یا در بهترین حالت، اطلاعیه‌دهنده. تاریخ نمونه‌های زیادی از حکومت‌های تماشاچی در دل خود دارد، که پیش‌بینی را برای ادامه‌ی مسیر امروز بسیار راحت میکند! آینده ای تاریک برای ایران مظلوم! حکومت‌هایی که به جای تدبیر، صرفاً نظارت کرده‌اند، نه‌تنها کارآمد نبوده‌اند بلکه زمینه‌ساز بحران‌های گسترده اجتماعی و سقوط ملی شده‌اند: شاه سلطان حسین صفوی آخرین پادشاه صفوی، در حالی که افغان‌ها به اصفهان نزدیک می‌شدند، مشغول دعا و مراسم مذهبی بود. هیچ اقدام نظامی مؤثری نکرد. نتیجه؟ سقوط پایتخت، قتل‌عام مردم، و پایان سلسله صفوی. فتحعلی‌شاه قاجار در زمان جنگ‌های ایران و روس، با وجود هشدارهای نظامی، هیچ برنامه‌ دفاعی مؤثری نداشت. نتیجه؟ عهدنامه‌های گلستان و ترکمانچای، واگذاری بخش‌هایی از قفقاز، و تحقیر ملی. محمدشاه قاجار در دوره‌ای که کشور دچار بحران اقتصادی و شورش‌های محلی بود، شاه بیشتر وقتش را صرف ساختن کاخ و سفرهای تفریحی می‌کرد. هیچ اصلاحی در ساختار مالی یا اداری انجام نشد. احمدشاه قاجار در دوران او، کشور عملاً توسط سفارت‌های خارجی اداره می‌شد. شاه جوان و بی‌تجربه، بیشتر در اروپا اقامت داشت. نتیجه؟ کودتای ۱۲۹۹ و پایان سلطنت قاجار. در همه‌ی این مثال‌ها، حکومت‌ها در لحظهٔ بحران، فقط نظاره‌گر بودند. نه برنامه داشتند، نه واکنش. امروز هم همین الگو تکرار می‌شود متاسفانه! بحران آب؟ فقط هشدار. بحران برق؟ فقط جدول قطعی. بحران اقتصادی؟ فقط شعار. بحران اجتماعی؟ فقط سرکوب. حکومت‌هایی که فقط حکومت می‌کنند، نه مدیریت، در تاریخ ایران همیشه با سقوط، شورش، یا مداخله خارجی مواجه شده‌اند. امروز هم اگر ساختار سیاسی اصلاح نشود، اگر مدیریت جای شعار را نگیرد، اگر مردم فقط تحمل کنند، نه امید، آنچه باقی می‌ماند فقط یک تاج بی‌تدبیر است. در این شرایط، مردم ایران نه صرفاً با حکومت که با غیاب حکمرانی روبه‌رو هستند. و این خطرناک‌تر از نبود امنیت یا رفاه است. چراکه مسیر فروپاشی از لحظه‌ای آغاز می‌شود که هیچ‌کس پشت فرمان نباشد. @simar50 #قله_پیشرفت #مسیر_فروپاشی

... ناترازی خرد ‏کمبود آب و برق و گاز در کشوری غنی از منابع چون ایـران اسمش ناترازی انرژی نیست، ناترازی خِـرد است و اندیشه! حذف نخبگان و قدرت گرفتن افراد نالایق، بی‌سواد و ریاکار در نظام تدبیر و مسوولیت، هر سرزمین و کشوری را می‌تواند به ورطه ناترازی و نابودی بکشاند... #محمد_پارسی @simar50 #طنز #مهران_مدیری #ناترازی

... امنیت شغلی از نظرِ رضا رشیدپور😂😂 @simar50 #طنز #امنیت_شغلی

... وقتی می‌بینی خودکار مذاکره از جنس طلاست😂😂 @simar50 #مذاکره_غیرمستقیم #طنز #خودکار_طلا

...♡ یاد🕊 انسان ، تنها موجودی‌ست که یاد می‌کند . یاد می‌آورد ، یاد می‌نویسد و با یاد زندگی می‌سازد . یاد ، نه صرفاً بازگشت به گذشته ، بلکه شکلی از حضور است ، حضوری که از دل غیاب زاده می‌شود . اما این حضور ، ساکن نیست ، زنده است ، زخم‌زننده است و گاه شاعرانه‌ترین بخش هستی‌ ما را تشکیل می‌دهد . t.me/simar50 #معین #امیرعلی_یاسمی #مکثی_در_ادبیات #موبایلگرافی #تمشک #گل_آفتابگردان #در_هوایت