حــرفــــ دل

لطفاً هیچوقت به آدما نگید چرا زیاد می‌خوابی، چرا همه‌ش خوابی! در زندگی روزهایی هست که انسان بین پریدن از پشتِ بامِ یک ساختمان ۱۰ طبقه و خوردن ۳۰۰ میلی گرم سیانید، خوابیدن رو انتخاب می‌کنه... @gitmit

آدم‌هایی تو زندگیت وجود دارن که حاضرن تو رو از دست بد اما بابت اشتباهی که در حقت کردن، صادق نباشن. این آدم‌های سمی رو بشناس و از زندگیت حذفشون کن. @gitmit

بذار بهت بگم نخواه چیزی رو با زور به دست بیاری؛ از یه مکالمه ساده گرفته تا رابطه عاطفی، رفاقت، توجه و حتی عشق... اگه زوری باشه ارزشی نداره بخوای براش بجنگی. اجازه بده مثل آب مسیر خودش رو بره و اگه هم به راه بسته بخوره، همینه که هست. فقط یادت باشه اگه چیزی باعث شد آسیب ببینی حتما رهاش کنی چون قرار نبوده به جایی برسه. @gitmit

کاش آدمِ جنگیدن بودم، مثلاً حوصله داشتم باهات بحث و دعوا کنم و بشینم برنامه بریزم چطور نابودت کنم و پشت‌سرت چی بگم که حساب کار دستت بیاد؛ ولی متأسفانه اگر مختل آرامشم باشی میذارمت کنار، فکر کن خودت بازی رو بُردی. @gitmit

سمی‌ترین کاری که میتونی تو زندگیت کنی اینه که نشونه‌های بد آدم‌ها رو نادیده بگیری چون دوست داری تو زندگیت بمونن... @gitmit

نمی‌دونم اینکه دیگه نمی‌تونم محبت کنم به کسی خوبه یا بد. اینکه دیگه خیلی سخت باور می‌کنم حرف‌های کسی رو، خوبه یا بد. به نقطه‌ای رسیدم که رهاکردن آدم‌ها از نگه‌ داشتن‌شون واسه‌م خیلی راحت‌تره... می‌تونم توی یه لحظه پشت کنم به هرچی که بوده و فقط برم، طوری که انگار از اول‌ش هم هم‌‌دیگرو نمی‌شناختیم! @gitmit

آدم‌هایی تو زندگیت وجود دارن که حاضرن تو رو از دست بد اما بابت اشتباهی که در حقت کردن، صادق نباشن. این آدم‌های سمی رو بشناس و از زندگیت حذفشون کن. @gitmit

اگه رییست بهت بگه فردا فلان پروژه رو میزم حاضر باشه؛ شب نمی‌خوابی، با کسی حرفم نمی‌زنی تا پروژرو به صبح برسونی. اگه رییست بهت بگه فردا راس ساعت ۶ دفتر باشی، ساعت ۵:۵۹ دقیقه پشت در دفتر حاضری. تازه تمیز و اتو کشیده. اگه یکی ازت تو کاری که بلدی کمک بخواد، مثلاً بگه امتحان زبانم با تو، نهایت سعیتو می‌کنی براش ۲۰ و بگیری. حالا وقتی با خودت می‌گی فردا باید باشگاه رو شروع کنم، فردا باید فلان صفحه از کتابو تموم کنم، فردا باید این فایل کلاسو نوت بردارم فردا باید فلا کارو انجام بدم و … بازم میندازی عقب؟ چرا رویای بقیه رو بلدی بسازی؟ باعث رشد کسب و کار بقیه بلدی بشی، اما دنبال رویای خودت نمی‌ری؟ @gitmit

من توجه نکردن رو خیلی بیشتر از توجه کردن بلدم، نادیده گرفتنو هم بلدم ولی خب هیچوقت نخواستم این حسای زشت رو به کسایی بدم، که واسم مهم بودن. ولی تا جایی که یادمه خیلیا این کارو باهام کردن و بهم نشون دادن فاصله گرفتن از آدما بهترین کاره و انرژی گذاشتن برا آدمای بی لیاقت که مدام به تو بدترین حس ها رو میدن اشتباه ترین کاریه که میشه انجام داد... @gitmit

از چشم افتادن میتونه خیلی قشنگ باشه. فکر کن تمامتو واسه یکی می‌ذاری، میدوئی،تلاش میکنی واسه حال خوبش، اولویتت میشه، بارها ناراحتت میکنه و میبخشیش چون بودنش رو دوست داری، شبای زیادی ازش ناراحت میمونی و بازم توی قلبته. یهو یه روز یه کاری انجام میده یا یه حرفی میزنه که تو کلاً نا امید میشی و از چشمت می‌افته. انگار یه چیزی درونت اون فردو رها میکنه. فرکانسی که بین تو و اون بود قطع میشه. صبح روز بعد که از خواب پا میشی نه ناراحتی نه عصبی. همه چیز توی آرومترین حالت خودشه. انگار نه انگار همچین فردی وجود داشته. صبحانتو میخوری، بعد مدتی به خودت میرسی، ذهنت خالیه و میتونی بالاخره به چیزای غیر اون فکر کنی. میتونی تمرکزتو بذاری روی خودتو کارای مورد علاقت. میتونی بالاخره قشنگیای زندگی که به خاطر اون و خواسته هاش نمیدیدی رو ببینی،چیزی که به نظرت غیر ممکن بود... @gitmit