اکرام بسیم

امروز وقتی متوجه شدم که احمد ظاهر یکی از شعرهای حسین منزوی شاعر ایرانی را اجرا کرده است، تعجب کردم. حسین منزوی از غزل‌سرایانی است که هم‌نسلان من او را بسیار خواندند و حتی از او تأثیر پذیرفته‌اند. احمد ظاهر در سال ۱۳۵۸ درگذشت. حسین منزوی نخستین مجموعه‌شعر خود را به نام حنجرهٔ زخمی تغزل در سال ۱۳۵۰ منتشر کرد و دومین مجموعه‌اش را نیز در سال ۱۳۵۸ به چاپ رساند؛ سالی که احمد ظاهر درگذشت. با این همه، به نظر می‌رسد احمد ظاهر خیلی زود، از همان سال‌های آغازین شاعری منزوی، زیبایی و صمیمت کلام او را دریافته و یکی از غزل‌هایش را اجرا کرده بود. دسترسی به‌موقع به منابع ارزشمند، نعمتی است برای یک هنرمند. چه گرمی، چه خوبی، شرابی؟ چه هستی؟ بهاری؟ گُلی؟ ماهتابی؟ چه هستی؟ شدم شاد تو تا بر رخم خنده كردی تو بخت منی؟ ماهتابی؟ چه هستی؟ لب تشنه‌ام از تو كامی نگيرد فریبی؟ دروغی؟ سرابی؟ چه هستی؟ تو را از تو می‌پرسم ای خوب خاموش چه هستی؟ خدا را جوابی، چه هستی؟ شعر: حسین منزوی آواز: احمد ظاهر https://t.me/afsanehvahedyar1

«لعلِ بدخشان» آهنگساز: هارون بهیار ترانه‌سرا: پری چشم‌چتر خواننده: ای‌آی

خرابات هرات ترانه و آهنگ بداهه از من خواننده ناشناس 😊 @ikrsim

دو آهنگ شاد با لهجهٔ هراتی و تم طنز ترانه و آهنگ بداهه از من خواننده‌ها ناشناس 😊 @ikrsim