Light Workers🔆

بهترین قسمت داستان شازده کوچولو،سیاره‌ی پادشاه است.شازده به سیاره‌ای می‌رسد که فقط یک انسان بر آن هست.شاه است یا لااقل فکر می‌کند شاه است.شنل پادشاه چنان بلند است که تمام سیاره را پوشانده و جایی برای نشستن نیست.در ظاهر،احتمالا سیاسی‌ترین قسمت داستان است؛اما در معنای دیگر،تنهایی انسان در جهان را تداعی می‌کند.ما به هر حال تنهاییم.در بودنِ خود،در رنج،تنهاییم.امیل سیوران می‌گوید که هر آدم خیال می‌کند تراژدی‌اش،عظیم‌ترین تراژدی تاریخ است.ما فکر می‌کنیم صاحب مهم‌ترین جان و《من》هستیم.و البته قبول داریم که چنین تفکری درست نیست و این تناقض با ما زندگی می‌کند. پادشاه نه رعیتی دارد،نه وزیر و نه معاونی. لحنش همچنان آمرانه است و با همین لحن،از شازده می‌خواهد که در سیاره بماند.او خیال کرده شاه جهان است و بر همه چیز سلطه دارد. شازده زرنگی می‌کند و از شاه می‌خواهد امر کند که خورشید غروب کند.شاه زرنگ‌تر است و می‌گوید:صبر می‌کنم تا زمانش برسد! به وقتش دستور خواهم داد.او وقت‌شناس است.وقت را می‌فهمد.... ما معمولا وقت را نمی‌فهمیم.. شاه در ادامه،جمله‌ی مهمی می‌گوید.درک این جمله‌ی ساده،بخش عمده‌ی رنج‌هایمان را در روابط انسانی و در رابطه‌یمان با جهان،کم می‌کند:اگر به کسی دستور بدهم که تبدیل به مرغی شود و او از دستورم سرپیچی کند،مقصر کیست؟! از هر کسی باید به اندازه‌ی توانش،توقع داشت.... @lightworkers

من حقیر هستم من اعتماد به نفس ندارم عزت نفس در من مرده می‌خواهم پنهان کنم که چقدر می‌ترسم پس تکبر دارم... تکبر می‌تواند شکلی از توهم و خودبینی ناشی از باور کاذب برتری داشتن بر دیگران باشد. شخص اسیر تکبر، شخصیت حقیری است که می‌خواهد توجه دیگران را جلب کند، اما برعکس باعث می‌شود تا دیگران از او فاصله بگیرند. همانطور که شکسپیر می‌گوید؛" هر چقدر انسان ضعیف‌تر باشد، تکبر در او قوی‌تر است." پس می‌توان نتیجه گرفت که تکبر حالت تغییر شکل یافته عقده حقارت است. برای دقایقی چشمانت را ببند، با غلبه بر تکبر و خودبینی ناگهان متوجه می‌شوی که کسی هستی، متوجه خلاقیت‌ها و استعدادهایت می شوی و به مرور متوجه می‌شوی که جراح خوبی برای ترمیم زخمهای روانی خود و دیگران خواهی بود. بهترین راه برخورد با تکبر این است که وقتی به سراغت می‌آید و سعی در فریب دادنت دارد، در برابرش مقاوم شوی و آن را نادیده بگیری... وقتی تصویر ذهنی از خود را بهبود بخشیدی به عزت نفس بیشتری دست خواهی یافت و وقتی از عزت نفس کافی برخوردار شدی به خودت اعتماد خواهی کرد و در ادامه اعتماد به نفس وعزت نفس خویش را با دیگران سهیم می‌شوی. در اصل لبریز تو به دیگران خواهد رسید. و این به مفهوم فروتنی است. فروتنی در مقابل نخوت و تکبر قرار دارد. هر آنچه را که تکبر از تو می‌گیرد فروتنی به تو باز می‌گرداند.. فروتنی یعنی پرورش گرایشی متواضعانه در خویشتن یعنی نمی‌کوشید دیگران را تحت تاثیر قرار داده یا زیر نفوذ خود در آورید یعنی به توفیق‌های خود فخر نمی‌فروشید.. @lightworkers

هنگامی که تابستان خوشبختی درخت زندگیم را گرم می‌کند، چه آسان شکوفه‌های رایح سپاسگزاری جوانه می‌زنند.... اما پروردگارا، الهی که از شاخه‌های برهنه‌ی زمستان بدبختی من نیز همواره رایحه سپاس نسبت به تو وزیده شود.... #پاراماهانسا_یوگاناندا @lightworkers

خوب است باور داشته باشیم که در نهایت، دستیابی به آرامش عمیق و پایدار امکان پذیر است. امّا همین امید نیز می‌تواند خودش به منبع آشفتگی تبدیل شود. چشم دوختن به هدفی بسیار گیرا امّا در عمل دست نیافتنی منجر به سرخوردگی و نومیدی می‌شود. هرگز نباید در پی حذف اضطراب باشیم. منابعی از تشویش همواره در درون ما وجود دارد. زندگی آرام، زندگی‌ایی نیست که کاملاً بی‌ سرو صدا و ساکت باشد، بلکه زندگی‌ایی است که در آن خود را متعهد می‌دانیم که آسان‌تر خود را آرام کنیم و در جهت انتظارات واقع بینانه‌تر بکوشیم.... #آلن_دو_باتن @lightworkers

اگر مدت زیادی ماسک بزنی خود واقعی زیر ماسک را فراموش می‌کنی.... @lightworkers

انسانهای معکوس ،نتایج معکوس را جذب زندگی خود می‌کنند.... فرد ی که غمگین است به شادی فکر می‌کند، و برای فرار از اندوه به کوه و جنگل پناه می برد..... فردی برای فرار از یک بحران روانی، تصمیم به ازدواج می‌گیرد ..... زوج جوانی راه حل مشکلات زناشویی را در بچه دار شدن جستجو می‌کنند..... فرد چاقی، به لاغری فکر می‌کند.... تو با چه مورد معکوسی در ذهن خود در کلنجاری؟ برای دقایقی چشمانت را ببند و به همان موضوعی فکر کن که مدتهاست ذهنت را مشغول کرده است...... اگر چاقی به چاقی فکر کن، وقتی به لاغری فکر می‌کنی مساله اصلی را که چاق بودن است، سرکوب می‌کنی.... ناخوداگاه تو را مجبور به خوردن بیشتر می کند، به این امید که آنقدر چاق شوی تا آن را ببینی، و باز تو به لاغری فکر میکنی چون دوست داری که لاغر شوی... بنابراین به آن چیزی فکر می‌کنی که دوست داری، و ناخوداگاه تلاشش را بیشتر می‌کند. برای اینکه از شر چاقی رها شوی، باید چاقی را ببینی، چاق بودن را بپذیری و با آن همراه شوی. وقتی از استرس چاقی رها شدی، می توانی برای اندام مناسب برنامه ریزی کنی. آنگاه ناخودآگاه به جای آنکه در مقابلت بایستد، تا رسیدن به نتیجه مطلوب در کنارت باقی می‌ماند... برای رها شدن از رنج ، باید از رنج عبور کرد، نه هیچ چیز دیگر... @lightworkers

تفاوت تسلیم و سستی در زندگی... تسلیم برای برخی از افراد ،بار منفی شکست،کناره‌گیری،پاسخ ندادن به مبارزه‌های زندگی،رخوت و مانند اینها معنی میدهد. اما تسلیم حقیقی کاملا با این مفاهیم متفاوت است و به آن معنا نیست که با بی‌تفاوتی همه ی شرایط را تحمل کنید و هیچ اقدامی انجام ندهید و برنامه ریزی و عملکرد مثبت را ترک کنید. تسلیم،حکمت ساده و در عین حال والای انعطاف پذیر بودن در برابر جریان زندگی و مقاومت نکردن در برابر آن است.تنها مکانی که می‌توانید جریان زندگی را تجربه کنید حال است. پس تسلیم شدن به معنای پذیرفتن بی‌قید و شرط و کامل لحظه‌ی حال است و نه افسردگی و تنبلی. لازم نیست که خود را فریب دهید که وضعیت زندگیتان هیچ اشکالی ندارد بلکه در حالت تسلیم،شما به طور کامل درک می‌کنید که میخواهید از این وضعیت بیرون بیایید. پس در مورد اکنونتان داوری نمی‌کنید و خود و اطرافیانتان را عذاب نمی‌دهید.احساس منفی و مقاومت ندارید و این لحظه را کاملا می‌پذیرید و سپس اقدامی مثبت در جهت بیرون رفتن از آن وضعیت انجام میدهید.... @lightworkers

هنگامی که نشسته‌اید احساس کنید که بی وزن شده‌اید،و هیچ وزنی ندارید. احساس کنید که وزن در جایی دیگر است. بی‌وزنی را احساس کنید. لحظه‌ای می‌رسد که احساس می‌کنید بی‌وزن هستیید و وزنی وجود ندارد. وقتی که وزنی نیست دیگر بدن نیستید زیرا وزن به بدن متعلق است، نه به شما. شما بی وزن هستید. باید از خواب هیپنوتیزم بیدار شوید. هیپنوتیزم این است: باور “من بدنم هستم و به همین دلیل وزن را احساس می‌کنم”. اگر بتوانید از خواب هیپنوتیزم بیدار شوید و تشخیص دهید که بدنتان نیستید دیگر وزن را احساس نخواهید کرد. و وقتی که وزن را احساس نکنید از ذهن فرا رفته‌اید. تکنیک سیدآسانا، شیوۀ نشستن بودا، بهترین راه بی‌وزنی است. پس روی زمین بنشین، نه روی صندلی یا چیزی دیگر. فقط روی زمین. نشستن در حالت بودا و قفل شدن در آن حالت- دست ها و پاها قفل می‌شوند- کمک می کند زیرا الکتریستۀ درونت به صورت یک مدار در می‌آید. ستون فقراتت را صاف نگه دار. اکنون متوجه می‌شوی که چرا تاکید زیادی روی صاف بودن ستون فقرات شده است. وقتی که ستون فقرات صاف است نیروی جاذبه قسمت کمتری از بدنتان را پوشش می دهد،بنابراین نیروی جاذبه کمتر بر شما تاثیر می‌گذارد. چشمهایتان را ببندید، خودتان را کاملا متعادل کنید،متمرکز شوید. به راست خم شوید و جاذبۀ زمین را احساس کنید. به چپ خم شو ید و جاذبۀ زمین را احساس کنید.به جلو خم شوید و نیروی جاذبۀ زمین را احساس کنید. به عقب خم شوید و نیروی جاذبۀ زمین را احساس کنید. سپس آن مرکزی را پیدا کنید که نیروی جاذبه کمتر از جاهای دیگر در آن احساس می‌شود. همان جا بمانید. بدنتان را فراموش کنید و احساس کنید که وزن نیستید، بی‌وزن هستید. سپس این بی وزنی را احساس کنید. ناگهان بی‌وزن می‌شوید. ناگهان دیگر بدنتان نیستید. ناگهان در دنیای دیگر بی‌بدنی هستید. بی‌وزنی بی‌بدنی است. آنگاه از ذهن هم فرا می‌روید و آن را هم پشت سر می‌گذارید.ذهن هم بخشی از بدن است، بخشی از ماده. ماده وزن دارد. شما وزن ندارید و این اساس این تکنیک است..... #مراقبه‌ی_بی‌وزنی @lightworkers

بسیار ملامتم بکردند کاندر پی او مرو که بدخوست ای سخت دلان سست پیمان این شرط وفا بود که بی‌دوست بنشینم و صبر پیش گیرم دنبالهٔ کار خویش گیرم #حضرت_سعدی @lightworkers

از هر چه می‌رود سخن دوست خوشتر است پیغام آشنا نفس روح پرور است هرگز وجود حاضر غایب شنیده‌ای من در میان جمع و دلم جای دیگر است شاهد که در میان نبود شمع گو بمیر چون هست اگر چراغ نباشد منور است ابنای روزگار به صحرا روند و باغ صحرا و باغ زنده دلان کوی دلبر است جان می‌روم که در قدم اندازمش ز شوق درمانده‌ام هنوز که نزلی محقر است کاش آن به خشم رفتهٔ ما آشتی کنان بازآمدی که دیدهٔ مشتاق بر در است جانا دلم چو عود بر آتش بسوختی وین دم که می‌زنم ز غمت دود مجمر است شب‌های بی توام شب گور است در خیال ور بی تو بامداد کنم روز محشر است گیسوت عنبرینهٔ گردن تمام بود معشوق خوبروی چه محتاج زیور است سعدی خیال بیهده بستی امید وصل هجرت بکشت و وصل هنوزت مصور است زنهار از این امید درازت که در دل است هیهات از این خیال محالت که در سر است #حضرت_سعدی @lightworkers

هر بار که ما آرزوی چیزی را در سر می‌پرورانیم که نمی‌توانیم از عهده هزینه‌اش بربیاییم، فقیرتر می‌شویم... #آلن_دوباتن @lightworkers

تو مگو مطرب نیم دستی بزن تو بیا ما خود تو را مطرب کنیم روشن است آن خانه گویی آن کیست ما غلام خانه‌های روشنیم #علی_پژوهشگر #حضرت_مولانا @lightworkers

بالی از آزادی افشاندم قفس پیما شدم خواستم ناز پری انشاکنم مینا شدم صحبت بی‌گفتگویی داشتم با خامشی برق زد جرات لبی واکردم وتنها شدم صد تعلق در طلسم وهم هستی بسته‌اند چشم واکردم به خویش آلودهٔ دنیا شدم آسمان با من صفایی داشت تا بودم خموش ناله‌ای کردم غبار عالم بالا شدم از سلامت نوبهار هستیم بویی نداشت یک نقاب رنگ بر روی شکستن وا شدم صبح آهنگی ز پیشاپیش خورشید است و بس گرد جولان توام در هرکجا پیدا شدم الفت فقرم خجل دارد زکسب اعتبار خاکساری گر گرفتم صورت دنیا شدم جام بزم زندگی‌ گر باده دارد در هواست عیشها مفت هوس من هم نفس پیما شدم مایهٔ ‌گفتار در هر رنگ دام‌ کاهش است چون‌قلم‌ آخر به‌خاموشی زبان‌فرسا شدم در تحیر از زمینگیری نگه را چاره نیست این بیابان بسکه تنگی ‌کرد نقش پا شدم بیدل از شکر پریشانی چسان آیم برون مشت‌خاکی داشتم آشفتم و صحرا شدم #بیدل_دهلوی @lightworkers

در جهان خلقت، هر چیزی زوجی دارد که با پیوند با آن تکمیل می شود و با آن آرام میگیرد. زوج هر شیء مکمل اوست. زوج ایمان، عمل است و زوج آسمان، زمین است و زوج کوه، درّه ی آن است، و زوج آگاهی، حیات است. اگر از درخت آگاهی خورده ای اکنون باید درخت حیات را بیابی! اگر آتش زوجش را نیابد، زبانه می کشد و اگر خاک زوجش را نیابد، غبار می‌شود و اگر آب زوجش را نیابد، منجمد می‌گردد و اگر باد در کنار زوجش آرام نگیرد، طوفان می‌گردد. زوج روح انسانِ گمشده در زمین، نورِ روح اوست. چه زوج هر چیز، خودِ حقیقی اوست که در این ظلمتکده ناپیدا شده است. ای دوست، آن قدر در وجودت نقب بزن، تا زوجت را بیابی و آرام گیری. چه خداوند می فرماید " وَ مِن کُلِّ شَیءِِ خَلَقنَا زَوجَینِ لَعَلَّکُم تَذَکَّرُونَ" (ما از هر چیزی جفت جفت آفریدیم تا شاید شما به یاد آورید)! اما چه چیز را به یاد آوری؟! خودت را! تو زمانی حقیقت خودت را به یاد خواهی آورد، که تکمیل شده باشی، که نیمه گمشده ی روح و جانت را یافته باشی، و در خویش و با خویش آرام گرفته باشی.... #مسعود_ریاعی @lightworkers

عهد بستی آنچه بین ماست ابدیست یادم رفت که بپرسم آیا عشق را می گویی یا رنج را...؟ #نزار_قبانی @lightworkers

پیدا کردن شادی در درون خود سخت است اما پیدا کردنش در جای دیگر غیر ممکن است.... #آرتور_شوپنهاور @lightworkers

زمانهای بسیاری ما روی نیازهایمان و آنچه فقدانش در قلب حس می‌شود تمرکز می کنیم.... اما زمانهایی هم هست که جهان از ما می خواهد که بخشنده‌تر باشیم حتی اگر از دیگران چیزی دریافت نمی‌کنیم. ممکن است هستی از ما بخواهد تا به رشد کهن الگوی سخاوت در دیگران کمک کنیم. با اینکه شاید هیچ امتیاز شخصی از این بخشندگی نصیب ما نشود،ولی این حرکتِ ما در شبکه بزرگتری از زندگی که به آن تعلق داریم اثر خواهد گذاشت.... #توکوپا_ترنر @lightworkers