💌 دلنوت

اگر قطره‌ی باران به خنده‌ات برخورد کند شعر می‌شود این‌ را، یکی من می‌دانم یکی هم آسمان. #عصمت_اوزل @delnote

خنده‌هامان، برف‌ بودند در پاییز باورمان نشد آب شدند. #محمد_مرکبیان @delnote

♥️ برگ‌های درخت چنارِ روبروی خانه‌مان افتاده‌اند به زرد شدن و ریختن. پادشاهِ برگ‌ریزِ فصول آمده است. حضرت پاییز. هر سال همین است. برگ‌های چنار زیبا می‌شود اما همه‌ی اعتبار زیبایی می‌رسد به پاییز و می‌شود مدالِ روی سینه‌اش. به نامِ موسی و به کامِ عیسی. وقتی هم که چنار لخت شد و برگ‍هایش شد کودِ زیر پایش، همه‌ی شوکت و جلالِ برگ‌ها فراموش می‌شوند یا در بهترین حالت می‌شود تصویری کم‌رنگ، ته ذهن یک آدم عاشقِ دور از معشوق افتاده. همان که درویش گفته بود: «از یاد می‌روی | انگار هیچ‌گاه نبودی | چون مرگِ یک پرنده». پاییز فصلِ به یادآوردن برگ‌های زرینِ فراموش شده است. فصل به یاد آوردن جای خالی بوسه‌ها. فصل به یاد آوردنِ این‌که زمستان در راه است. پاییز، این حد فاصل بین گرمای بوسه و سرمای جای خالی. فصل به یاد آوردنِ نسیان. این‌ها را باید نوشت تا فراموش نشود. تا نگارنده فراموش نشود. همان کاری که خالق می‌کند. خلق می‌کند تا مبادا در گوشه‌ی سیاه کائناتش در تنهایی فراموش شود. مهم نیست چه چیزی را خلق می‌کند. هر چیزی که او را به یاد آورد. ولو شده جهانی پر از حفره‌های سیاه خلق کند که در آن عدالت جوکِ بی‌مزه‌ای باشد برای دست انداختن دیگران. اما باید با شمشیر خلق کردن به جنگِ فراموش شدن رفت. باید یک صفحه از تاریخ را سیاه کنیم. ولو شده به قیمت کندن تکه‌ای از روح‌مان. مثل چنارها که به بهای بی‌برگ‌ شدن‌شان، صحنه‌ی درخشان پاییز را خلق می‌کنند. تا در زمستان به حیات‌شان در ته ذهن یک آدم عاشقِ دور از معشوق افتاده، ادامه بدهند. پاییز، فصل یادآوری و نسیانِ توامان. فصل تغییر. فصل گذار. فصل امید به بهاری دور پس از گذر از سرما. #فهیم_عطار @delnote

گفتم زمان عشرت دیدی که چون سر آمد گفتا خموش حافظ کاین غصه هم سر آید #حافظ @delnote

♥️ باور کنید! به سن و سال بالاتری برسید خواهید فهمید؛عشق و دوست داشتن اصلا شبیه سکانس‌ فیلم‌های رمانتیک و عاشقانه نیست، عشق همان خیال راحتی است که کنار یک آدم امن احساس می‌کنید. #سمیرا_عالم‌پناه @delnote

به خودم گفتم راحت باش، یک دلِ سیر گریه کن، بعد اشک‌هایت را خشک کن، دستمالت را کنار بگذار، به تنِ ماتم‌زده‌ات تکانی بده و صفحه‌ی جدیدی را باز کن، به چیز دیگری فکر کن، راه بیفت و همه‌چیز را از نو شروع کن. ‌‌‌ #آنا_گاوالدا کسی که دوست داشتم @delnote

هرگاه به تو می‌اندیشم تلی از سنگریزه‌ها درونم داغ می‌شوند و بعد… پرنده‌ای زیبا آمده و درست بر لبه‌ی قلبم فرود می‌آید #بدری_رحیمی‌ایوب‌اوقلی #بهرنگ_قاسمی @delnote

♥️ خیلی سال پیش در دبستانی در کانادا پوستری دیدم که روی آن خطاب به کودکان نوشته بود هر چه هستی باش، قدر نشناس نباش. دو سه روز پیش از قول اکهارت توله جایی خواندم که اگر یک “سپاسگزارم” تنها نیایش شما در تمام عمر باشد، همین یک نیایش کافی است. انگار اساسی‌ترین دوگانه جهان همین است، قدرشناسی و قدرنشناسی، شبیه به سپاسگزاری و ناسپاسی، شبیه به دوست داشتن سهم ما از جهان و نارضایتی از آن، شبیه به شکرگزار بودن و نبودن. از اینجا که نگاه می‌کنم همه تمایز‌های پیشین بی‌معنا به نظر می‌آید. #امیرعلی_بنی‌اسدی @delnote

♥️ آن‌قدر سنگ‌باران شده‌ام که دیگر از سنگ نمی‌ترسم این سنگ‌ها از چاله‌ی من برجی بلند ساخته‌اند بلند در میان درختان بلند سپاس از شما ای معماران پریشانی و اندوه را نای عبور از میان این سنگ‌ها نیست این‌جا آفتاب زودتر بر من طلوع می‌کند و آخرین نورهای سرخوش خورشید دیرتر غروب می‌کنند گاهی از پنجره‌ی اتاقم نسیم شمالی به درون پرواز می‌کند کبوتری از دستان من دانه می‌چیند صفحات ناتمام مرا نیز دست‌ گندم‌گون الهه‌ی شعر، این دست آرام آسمانی تمام خواهد کرد ‌ ‌‌ #آنا_آخماتووا ترجمه‌ی آزاده کامیار @delnote

زندگی یعنی امیدوار بودن محبوب من! زندگی مشغله‌ای جدی است درست مثل دوست داشتن تو… #ناظم_حکمت @delnote

♥️ نبوغ در مکانهای آرام پرورش می یابد و شخصیت در جریان تند زندگی... #گاندی @delnote