پُشتِ پَرده نَفْت

📹 از آسمان منادی ماتم رسیده است 📱 @posht_pardehnaft

📹 مالک شریعتی: با توجه به خسارات آیا آینده انرژی در کشور تاریک و بحرانی خواهد بود؟ / خسارت ها را نه کوچک نمایی کنیم نه بزرگ نمایی کنیم 🖥عضو کمیسیون انرژی مجلس: 🔹بزرگنمایی مشکلات کار غلطی است. 🔹از طرفی دیگر نیز کوچک انگاری اتفاقات نیز درست نیست و باید واقعیت ها گفته شود. 🔹در حوزه خسارات جنگ هنوز واقعیت ها مشخص نشده است. 🔹حدود 9 میلیارد دلار از جانب وزارت اقتصاد مبنی بر خسارت غیر نظامی برآورد شده است. 🔹دشمن در حوزه انرژی شریان های زندگی مردم را مورد هدف قرار داد، مانند پارس جنوبی. 📱 @posht_pardehnaft

🔹 وقتی جنگ تمام می‌شود، مأموریت عوض نمی‌شود؛ فقط به‌روز می‌شود 🔴در روزهایی که آتش جنگ شعله‌ور بود، «پشت پرده نفت» در کنار جریان روایی انقلاب اسلامی ایستاد؛ نه برای هیاهو، نه برای جذب مخاطب زودگذر، بلکه از آن رو که رسالت یک رسانه انقلابی، همراهی با آرمان‌هاست، نه همراهی با بحران‌ها. 🔴ما هر روز جنگ را روایت کردیم. هر سردار، هر سنگر، هر اشک مادر و هر لبخند پیروزی را ثبت کردیم. چون باور داشتیم پشت جبهه‌ها نیز جهاد جاری است. 🔴حال که پایان جنگ اعلام شده، این رسانه مطالب منتشره در حوزه جنگ را از صفحه اصلی خود جمع‌آوری می‌کند. این اقدام نه به معنای فراموشی، که نشانه تمرکز بر میدان تازه است؛ میدانی به نام آبادانی، پیشرفت و مقاومت مستمر. 🔴روح پرفتوح رهبر شهید انقلاب، فرماندهان دلاور نظامی، دانش‌آموزان شهید مدرسه میناب و تمامی شهدای جنگ تحمیلی قرین رحمت و علو درجات باد. راهشان پررهرو، یادشان جاودان. 🇮🇷 📱 @posht_pardehnaft

🔹 دربارهٔ «پشت پرده نفت»... 🔸«پشت پرده نفت» نه یک کانال، که سپاهِ آگاهی است! تیغِ تیزِ تحلیل را بر رگ‌های پنهانِ این صنعت می‌کشد تا رازهای سربه‌مهرِ اقتصاد ملی را فریاد کند. اینجا، قلعه‌ای از صداقت است که بر فرازِ کوه‌های چالش‌ها، پرچمِ قانون و ارزش‌های الهی را برافراشته است. 🔸تیم تحریریه «پشت پرده نفت» در کنار فعالیت‌های رسانه‌ای، در عرصه حکمرانی نیز موضوعات را پیگیری و از نهادهای تأثیرگذار خصوصا مجلس شورای اسلامی استفاده می‌کند. 🔸این تیم مفتخر است که با اعتقاد راسخ به ارزش‌های الهی و اسلامی و با رویکرد قانونی صداقت‌محور تیغ جراحی بدست گرفته و پیکر صنعت نفت و پتروشیمی عمل انجام می دهد تا نظام جمهوری اسلامی ایران موفق تر از قبل اقتصاد صنعتی خود را توسعه دهد. 🔸کنش های ما قابل قیمت گذاری نیست و به همین دلایل، از تریبونِ مجلس تا اتاق‌های مدیریتی، صدایِ ما، پیامِ ملت است. گزارش‌های ما زینتِ نطق‌های نمایندگان و نقشه‌ی راهِ مدیران می‌شود! 🔸اگر ایران برایتان عشقِ همیشه است، اگر صنعت نفت، رگِ حیاتِ میهن است، این کانال را به همه‌ی آگاهان و دلسوزان معرفی کنید! 📱 @posht_pardehnaft

📱 بازگشت به تولید ۱۰۰ درصدی واحدهای پلی‌اتیلن آریاساسول 🔹۲ واحد پلی‌اتیلن سبک و پلی‌اتیلن متوسط و سنگین شرکت پلیمر آریاساسول تولید خود را از سر گرفتند. 🔹بر اساس اطلاعیه منتشر شده در سامانه کدال، از روز گذشته (۲۴ خردادماه ۱۴۰۵) تمامی واحدهای تولیدی پلی‌اتیلن، پس از توقف ناشی از شرایط جنگی و محدودیت‌های اعمال شده در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس، به تولید ۱۰۰ درصدی بازگشتند. 📱 @posht_pardehnaft

📱 فرصت‌طلبان پساجنگ وارد میدان شدند/ محصولات پتروشیمی تا ۱۲۵٪ گران شد 📱 @posht_pardehnaft

📹 سوگواری اسرائیل اینترنشنال از عقب‌نشینی آمریکا و تن دادن به خواسته‌های ایران همچنان ادامه دارد! 🔹سوزش شدید و غیرقابل وصف تحلیلگران مزدور این شبکه! 📱 @posht_pardehnaft

📱 توهین‌های مکرر علی سرزعیم به رهبری و نظام اسلامی قابل بخشش نیست؛ سرزعیم باید عزل شود 🔹علی سرزعیم، رئیس جدید هیئت مدیره سرمایه‌گذاری سپه، در یادداشتی که هنوز از تارنمای شخصی‌اش پاک نشده، آشکارا نوشته است: «هیچ‌وقت با رهبر قبلی بیعت نکردم و با رهبر جدید هم بیعت نمی‌کنم». او عملکرد دو رهبر پیشین را «فلاکت‌بار» خوانده و مدعی شده: «همه امور کشور فدای موفقیت در سیاست خارجی شد» و «مردم بی‌چاره شدند». 🔹این اظهارات در حالی از زبان بالاترین مجموعه بانکی منتشر می‌شود که سرزعیم در همان متن تصریح کرده: «من دیگر هیچ علقه‌ای به جمهوری اسلامی ندارم و از آن تبری می‌جویم». 🔹حال سوال این است: چگونه فردی که رسماً اعلام می‌کند به نظام پایبند نیست، می‌تواند بر صندلی ریاست یک نهاد اقتصادی بزرگ دولتی تکیه بزند؟ 📱 @posht_pardehnaft

بیانیه دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی درباره توافق ایران و آمریکا بسم الله الرحمن الرحیم 🔹 به اطلاع ملت شریف ایران می رساند: 🔹 جمهوری اسلامی ایران در پرتو راهبری رهبر شهید خویش، تفوق خود در برابر دشمن امریکایی صهیونی را تکمیل کرده و ذیل تدابیر رهبری عالی قدر نظام (حفظه الله تعالی)، حمایت های آحاد مردم و تلاش مجاهدانه رزمندگان اسلام، به دنبال یک دوره مذاکرات دشوار و فشرده چند ماهه، و بر اساس مصوبه شورایعالی امنیت ملی، متن یادداشت تفاهم در خصوص مذاکرات پایان جنگ (مذاکرات اسلام آباد) را میان ایران و امریکا در شامگاه 24 خرداد ماه، نهایی کرد. 🔹 بر اساس توافقات انجام شده، جنگ و عملیات نظامی در تمامی جبهه ها از جمله لبنان از امشب به صورت فوری و دائمی پایان یافته و به علاوه، محاصره دریایی علیه ایران بلافاصله و به طور کامل خاتمه می‌یابد. 🔹 امضای این یادداشت تفاهم در روز جمعه 29 خرداد به طور رسمی انجام خواهد شد. 🔹 مذاکرات برای توافق نهایی، به پس از اجرای تعهدات طرف مقابل وفق یادداشت تفاهم موکول خواهد شد. 🔹 جمهوری اسلامی ایران از تلاش های جمهوری اسلامی پاکستان و دولت قطر قدردانی می کند. والسلام علیکم و رحمت الله و برکاته دبیرخانه شورای عالی امنیت ملی 📱 @posht_pardehnaft

📱 سه پیشنهاد عملیاتی برای پلیس امنیت اقتصادی، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه؛ استفاده از ظرفیت قانون ۹۴ برای شفافیت پترودلارها 🔹به گزارش «پشت پرده نفت»، نهادهای نظارتی کشور – پلیس امنیت اقتصادی، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه – از سال ۱۳۹۴ یک برگ برنده قانونی در اختیار دارند که می‌تواند تحول اساسی در شفافیت صنعت پتروشیمی ایجاد کند. این برگ برنده، قانون رسیدگی به دارایی مقامات، مسئولان و کارگزاران جمهوری اسلامی ایران (مصوب ۱۳۹۴/۰۹/۱۴) است. 🔹ماده ۳ این قانون صراحتاً مدیران عامل، اعضای هیأت مدیره شرکت‌های وابسته به وزارتخانه‌ها – و در نتیجه تمامی هلدینگ‌های پتروشیمی، پالایشگاه‌ها و شرکت‌های نفتی – را ملزم به اعلام دارایی خود، همسر و فرزندان تحت تکفل پیش و پس از هر دوره خدمتی می‌کند. 🔹آنچه در ادامه می‌آید، سه پیشنهاد عملیاتی برای فعال‌سازی حداکثری همین ظرفیت قانونی است؛ پیشنهادهایی که بدون نیاز به قانون جدید و صرفاً با هماهنگی میان‌نهادی قابل اجراست. ⏺پیشنهاد اول: راه‌اندازی سامانه یکپارچه و برخط رهگیری اموال مدیران. امروز با گسترش حساب‌های بانکی خارجی، کیف‌پول‌های مجازی و تراکنش‌های فرامرزی، نظارت مقطعی و دستی کارایی خود را از دست داده است. پیشنهاد می‌شود سامانه‌ای طراحی شود که سه نهاد یادشده به‌صورت همزمان و آنلاین به داده‌های دارایی مدیران فعلی و سابق پتروشیمی دسترسی داشته باشند. این سامانه می‌تواند قابلیت‌هایی چون رهگیری خودکار حساب‌ها، ثبت تغییرات مالی مشکوک و ارسال هشدار فوری را در خود جای دهد. با اجرای این طرح، پلیس امنیت اقتصادی، وزارت اطلاعات و سازمان اطلاعات سپاه بدون اتلاف زمان و بدون نیاز به استعلام‌های موازی، تصویری شفاف و لحظه‌ای از وضعیت دارایی مدیران پیش رو خواهند داشت. ⏺پیشنهاد دوم: نظارت بی‌وقفه و هدفمند بر زنجیره بازرگانی پتروشیمی‌ها. مدیران بازرگانی – از معاملات خوراک و محصولات تا قراردادهای صادرات و واردات – به دلیل ماهیت شغلی خود در معرض بیشترین ریسک فساد قرار دارند. پیشنهاد می‌شود این قشر از مدیران، بر خلاف سایر کارگزاران، از همان ماه نخست تصدی تحت رصد مستمر قرار گیرند و فاصله نظارتی یک تا دو ساله برای آنان تعریف نشود. این اقدام کاملاً در چارچوب ماده ۳ قانون ۹۴ قابل اجراست، زیرا قانونگذار هیچ استثنایی برای مدیران بازرگانی قائل نشده است. با این تفاوت که برای این گروه، نظارت باید از حالت ایستا و دو دوره‌ای (پیش و پس از خدمت) به حالت پویا و مستمر تبدیل شود. در این مسیر، پلیس امنیت اقتصادی می‌تواند گزارش‌های فصلی تطبیق دارایی‌ها را تهیه و وزارت اطلاعات نیز رصد هوشمند تراکنش‌های مرتبط را بر عهده گیرد. ⏺پیشنهاد سوم: نظارت بالادستی بر زنجیره تراستی‌های پتروشیمی با استفاده از اختیارات موجود. شرکت‌های امانی، واسطه‌های صوری و شبکه‌های پنهان مالکیت (تراستی‌ها) امروز یکی از حلقه‌های مفقوده نظارت هستند. هرچند قانون ۹۴ به صراحت نامی از تراستی‌ها نبرده، اما هیچ منعی برای نظارت اطلاعاتی و مالی بر آنها وجود ندارد. پیشنهاد می‌شود کمیته مشترکی متشکل از نمایندگان سه نهاد طی یک ماه آینده تشکیل شود. مأموریت این کمیته: احصای تمام تراستی‌های فعال در زنجیره پتروشیمی، شناسایی شبکه مالکیت پنهان آنها و مسدودسازی حساب‌های غیرشفاف با هماهنگی بانک مرکزی. این اقدام پیشگیرانه، از ورود نهادهای اطلاعاتی به پرونده‌های پیچیده و زمان‌بر در مراحل بعدی جلوگیری می‌کند – همان موضوعاتی که امروز ماه‌ها و سال‌ها انرژی دستگاه‌های نظارتی را می‌گیرد. 🔹در کنار این سه پیشنهاد، یک اقدام حمایتی نیز قابل طرح است: بررسی رزومه و انطباق سوابق مدیران با دارایی‌های اکتسابی. بر اساس قانون ۹۴، نهادهای نظارتی می‌توانند هر مدیری را که رشد مالی او با سابقه شغلی و ضوابط مسئولیت‌پذیری انطباق ندارد، به‌عنوان «هدف نظارتی ویژه» در اولویت رصد قرار دهند. 🔹 این به معنای پیش‌داوری نیست، بلکه یک روش علمی و مبتنی بر داده برای تخصیص بهینه منابع نظارتی است. مدیری که پیش از تصدی در طبقه متوسط بوده و طی یک تا دو سال به میلیاردر تبدیل شده، طبیعتاً باید سوال‌برانگیز باشد. از سوی دیگر، مدیرانی که سالم کار کرده‌اند و دارایی آنان با درآمدهای اعلامی تطابق دارد، با اجرای این طرح نه تنها تحت فشار قرار نمی‌گیرند، که اعتبار و جایگاه آنان نیز مستحکم‌تر خواهد شد. 📱 @posht_pardehnaft

📱 قابل توجه نهادهای نظارتی و امنیتی؛ ضرورت عزل فوری «علی سرزعیم» از سمت جدید در یک بانک 🖥 آقای سرزعیم مگر شما از نظام اعلام برائت نکرده بودید؟ 🔹 علی سرزعیم فعال سیاسی-اقتصادی رادیکال به تازگی در انتصابی عجیب و شگفت‌آور به عنوان رئیس هیئت مدیره شرکت سرمایه‌گذاری سپه منصوب شده است. 🔹 شرکت سرمایه‌گذاری سپه، بازوی بانک سپه محسوب می‌شود؛ بانکی که پس از ادغام مؤسسات مالی وابسته به نیروهای مسلح، یکی از مهم‌ترین و حساس‌ترین بانک‌های کشور محسوب می‌شود. 🔹 وی چندی پیش در یادداشتی که در فضای مجازی منتشر کرد نوشت: "من دیگر هیچ علقه‌ای به جمهوری اسلامی ندارم و از آن تبری می‌جویم!" 🔹 وی در همان یادداشت موهن نوشت که دیگر هیچ پست و سمتی نخواهد گرفت و در بخش خصوصی فعالیت خواهد داشت و عملکرد نظام را فلاکت‌بار خواند! 🔹 حال باید از این فرد پرسید، چگونه می‌توان صبح از یک نظام سیاسی تبری جست و به ارکان آن توهین‌ کرد و عصر، ریاست هیئت مدیره یکی از نهادهای مالی زیرمجموعه همان نظام را پذیرفت؟ بانک سپه نیازمند بالاترین سطوح التزام به اهداف و ارزش‌های نظام است و پذیرش مسئولیت در چنین نهادی، با مواضع علی سرزعیم در تضادی آشکار قرار دارد. 🔹نمی‌توان همزمان از فلاکت یک نظام نوشت و در اتاق مدیران ارشد آن، برنامه راهبردی تدوین کرد. این دوگانگی اعتماد عمومی را نسبت به صداقت مسئولان خدشه‌دار می‌کند. 🔹ضروری است که مسئولان بانک سپه در این زمینه پاسخگوی افکار عمومی باشند. سرزعیم اکنون باید در راهروی بازداشتگاه‌ اوین باشد نه در رأس یک مجموعه مهم کشور! 📱 @posht_pardehnaft

📱 تایید خبر «پشت پرده نفت» توسط دیوان محاسبات؛ امضای ۲ مدیر دولتی زیر مجموعه وزارت کار غیرقانونی اعلام شد 🔹طبق نامهٔ حسابرس دیوان محاسبات به صندوق بازنشستگی کشور، تعهد و امضای مدیرعامل‌های «شرکت آتیه صبا» و «صنایع شیر ایران» واجد اشکال قانونی است. 🔹پیشتر دیوان محاسبات در قالب ۲ نامه به وزیر کار، نسبت به رویهٔ ناصواب انتصاب مدیرعامل‌های این ۲ شرکت اعتراض کرده بود. 📱 @posht_pardehnaft

📹سازمان تامین اجتماعی ابر چالش و ابر تهدید امروز جامعه است بابایی کارنامی رئیس کمیسیون اجتماعی در برنامه «دایره قانون»: 🔹سازمان تامین اجتماعی ابر چالش و ابر تهدید امروز جامعه است؛ لذا در این مسیر باید از برخوردهای احساسی و عجولانه پرهیز کنیم و جدی‌تر، کارشناسی‌تر و فنی‌تر و متناسب با شرایط امروز صندوق تامین اجتماعی ورود کنیم. 🔹در همه جنگ‌ها اولین جایی که خسارت می‌بیند صندوق‌های بازنشستگی و حمایتی هستند که ما هم از این قاعده مستثنی نیستیم. به عنوان مثال یکی از منابع درآمدی سازمان تامین اجتماعی به طور عادی و روزمره در کوتاه مدت، واریز کسور بیمه بیمه‌شدگان است. یعنی شاغلین باید کسر بیمه کنند و این منافع درآمدی خوبی در سازمان تامین اجتماعی است که عدد آن بیش از ۱۵۰ همت است؛ در حالی که در آخرین براورد پس از جنگ این عدد کمتر از ۲۰ همت گزارش شده است و طبیعی است این اعداد و ارقام کفاف هزینه‌های سازمان را نمی‌کند؛ چراکه هزینه سازمان تامین اجتماعی در سال ۱۴۰۵ به ۲۲۰ همت رسیده است. 🔹در دیگر صندوق‌ها هم به همین ترتیب وضعیت به نحوی که متاسفانه که تقریباً بیش از ۹۰ درصد آن‌ها قبل از جنگ ورشکست هستند و منتظریم دولت پس از پرداخت حقوق شاغلین خود و بودجه‌های عمرانی، سهم صندوق‌ها را پرداخت کند. 📱 @posht_pardehnaft

📱 پرسش‌های بی‌پاسخ از مدیریت باقری دیزج در پالایشگاه اصفهان 🖥 توقف قریب‌الوقوع پروژه گوگردزدایی؛ از نرخ ارز تا سودهای پرداخت‌نشده سهامداران 🔹به گزارش «پشت پرده نفت» در تکمیل قسمت اول اشاره می‌نماییم که این قرارداد تنها یکی از چندین پرونده بلاتکلیف در این پروژه ملی است. در خوش‌بینانه‌ترین سناریو، زمان بهره‌برداری پروژه به پایان سال ۱۴۰۵ موکول شده است؛ این در حالی است که پیشرفت اجرایی فعلی کمتر از ۵۰ درصد برآورد می‌شود و روند پیشرفت نیز کاهشی است. بر اساس ارزیابی کارشناسان، در صورت ادامه وضعیت فعلی و عدم تأمین تجهیزات و متریال، احتمال توقف کامل پروژه گوگردزدایی در آینده‌ای نزدیک وجود دارد. 🔹از آذر ۱۴۰۳ تاکنون، نه تنها این پروژه بلکه مجموعه‌ای از طرح‌های مرتبط در پالایشگاه اصفهان ـ از جمله پروژه شکست مولکولی کاتالیست ـ عملاً با توقف یا کندی جدی مواجه بوده‌اند. برآوردها نشان می‌دهد میزان عدم‌النفع انباشته تا خرداد ۱۴۰۵ به رقمی در حدود ۲.۱ میلیارد دلار خواهد رسید؛ رقمی که حتی خسارات احتمالی ناشی از دعاوی پیمانکاران را نیز در بر نمی‌گیرد. 🔹از سوی دیگر، تغییرات شدید نرخ ارز نیز ابعاد اقتصادی پروژه را پیچیده‌تر کرده است. در زمان انعقاد این قراردادها، نرخ یورو کمتر از ۴۰ هزار تومان بود؛ در حالی که امروز این رقم از ۲۰۰ هزار تومان عبور کرده است. بنابراین حتی در صورت ازسرگیری فوری پروژه، هزینه‌های واقعی آن با بودجه‌های مصوب و قراردادهای اولیه همخوانی نخواهد داشت. 🔹در این میان پرسشی جدی مطرح می‌شود: چرا با وجود توقف طولانی پروژه، دستور آغاز مجدد فعالیت‌ها پیش از برگزاری مجامع سال مالی ۱۴۰۴ (تیرماه ۱۴۰۵) صادر شده است؟ آیا عدم تخصیص بودجه مصوب مجامع دو سال گذشته، همراه با ذخیره حدود ۴۰ درصد سودی که به سهامداران پرداخت نشد، در شکل‌گیری این بن‌بست نقش داشته است؟ یا این پرداخت‌های معوق قرار است به‌عنوان «سود سال آینده» در کارنامه مدیریتی ثبت شود؛ بدون آنکه حتی یک راکتور به محل پروژه رسیده باشد؟ 🔹کارشناسان مستقل معتقدند رقم ۲.۱ میلیارد دلار نه اغراق‌آمیز است و نه محافظه‌کارانه؛ بلکه برآوردی میانه و واقع‌بینانه از خسارت ناشی از توقف پروژه به شمار می‌رود. با این حال، مسئله اصلی صرفاً یک عدد نیست، بلکه الگویی تکرارشونده از فرصت‌سوزی در پروژه‌های ملی است. 🔹وقتی هیچ راکتوری به سایت تحویل داده نشده، وقتی وضعیت قطعات داخلی نامشخص است، وقتی جرثقیل فوق‌سنگین ماه‌ها بلااستفاده در محل پروژه مستقر مانده و در عین حال بیش از ۸۰ درصد مبلغ قرارداد پرداخت شده، دیگر نمی‌توان این وضعیت را صرفاً «تأخیر پیش‌بینی‌نشده» نامید. 🔹آنچه باقی می‌ماند، تصویری از مدیریتی ناکارآمد در یکی از مهم‌ترین پروژه‌های توسعه‌ای پالایشگاه اصفهان است؛ پروژه‌ای که اگر مسیر فعلی ادامه یابد، ممکن است در آستانه سال ۱۴۰۶ با توقف کامل مواجه شود، مگر آنکه تصمیم‌گیران این بار به جای وعده، به سراغ اقدام عملی بروند. 📱 @posht_pardehnaft

📱پشت‌پرده فرصت‌سوزی ۲.۱ میلیارد دلاری در پالایشگاه اصفهان با مدیریت باقری دیزج 🔹به گزارش «پشت پرده نفت»، در دل پروژه استراتژیک «گوگردزدایی از ته‌مانده برج‌های تقطیر» (RHU) ـ پروژه‌ای که سرنوشت آینده پالایشگاه اصفهان به آن گره خورده ـ ده‌ها قرارداد بلاتکلیف، یکی پس از دیگری ترمز توسعه را کشیده‌اند. اما آنچه این وضعیت را از یک «تأخیر معمول پروژه‌ای» به «بحرانی مدیریتی» تبدیل کرده، نه کمبود منابع مالی بلکه انبوهی از وعده‌های تحقق‌نیافته، اسناد ناقص و تجهیزاتی است که هرگز به محل پروژه نرسیده‌اند. واقعیت ساده اما تکان‌دهنده این است: تعداد راکتورهای تحویل‌شده به سایت پروژه، صفر است. 🔹بر اساس برنامه، قرار بود ۱۰ دستگاه راکتور در دو فاز تأمین شود. با این حال، آنچه در گزارش‌ها ثبت شده با واقعیت اجرایی فاصله‌ای قابل توجه دارد. 🔹در فاز نخست، که شامل ۵ راکتور است، از مرداد ۱۴۰۴ تاکنون وضعیت ثبت سفارش برای مونتاژ نهایی همچنان مبهم باقی مانده است. دو راکتور به‌صورت دو تکه تحویل داده شده‌اند؛ به عبارتی نه کامل‌اند و نه قابلیت نصب دارند. از سه راکتور دیگر نیز تنها یک دستگاه ـ بنا به ادعای پیمانکار ـ به مرحله تکمیل رسیده و دو دستگاه دیگر حدود ۷۰ درصد پیشرفت ساخت دارند. در حالی که پیشرفت کلی این فاز حدود ۷۵ درصد اعلام شده، زمان وعده‌داده‌شده برای تحویل در سایت اسفند ۱۴۰۴ عنوان شده است. 🔹فاز دوم نیز که شامل ۵ راکتور دیگر است وضعیت چندان متفاوتی ندارد. دو راکتور به‌صورت دو تکه تحویل شده‌اند، دو راکتور دیگر حدود ۵۰ درصد پیشرفت دارند و از یک راکتور تنها بخش بالایی وارد کشور شده است؛ در حالی که بخش پایینی آن حدود ۸۰ درصد پیشرفت ساخت دارد. میانگین پیشرفت اعلامی برای این فاز حدود ۷۰ درصد و زمان تحویل وعده‌داده‌شده خرداد ۱۴۰۵ ذکر شده است. 🔹با این حال، مسئله مهم‌تر وضعیت قطعات داخلی راکتورها (Internals) است؛ بخشی حیاتی که درباره آن تقریباً هیچ اطلاعات شفافی وجود ندارد. نه گزارش فنی قابل اتکا منتشر شده، نه مستندات راستی‌آزمایی در دسترس است و نه تعهد عملیاتی مشخصی ارائه شده است. گویی این تجهیزات در میان فرآیندهای اداری و کاغذبازی گرفتار شده‌اند. 🔹تنها مستندی که برای اثبات پیشرفت پروژه ارائه می‌شود، ادعاهای پیمانکار است؛ بدون گزارش کارشناسی مستقل، صورت‌جلسه‌های تأییدشده یا مدارک فنی معتبر. در همین حال، بخش قابل توجهی از ادعاهای مالی پیمانکار (شرکت فالکون) در فرآیند کارشناسی رد شده است. 🔹با وجود این، کارفرما بر مبنای همین وعده‌ها هزینه‌های سنگینی را متحمل شده است؛ از جمله استقرار جرثقیل فوق‌سنگین از آبان ۱۴۰۴ در محل پروژه و پرداخت‌های ماهانه بدون آنکه تجهیزات اصلی تحویل شده باشد. نکته قابل توجه آن است که بیش از ۸۰ درصد مطالبات قرارداد تاکنون پرداخت شده، در حالی که زمان پایان قرارداد تیرماه ۱۴۰۴ تعیین شده بود. برای این تأخیر نه مستند فنی قابل قبولی ارائه شده و نه توجیه کارشناسی مشخصی وجود دارد. قسمت اول - ادامه دارد... 📱 @posht_pardehnaft

📹تلاش کارکنان صنعت نفت در گرمای شدید هوا، جایی که نفس کشیدن هم سخت می‌شود. 🔹عملیات آزمون‌های غیرمخرب بر روی مخزن ثقلی تأسیسات رگ سفید یک، با هدف شناسایی عیوب احتمالی و اندازه‌گیری ضخامت کف مخزن، در راستای آماده‌سازی برای تعمیرات اساسی در شرایط دشوار محیطی و گرمای شدید، اجرا شد. 📱 @posht_pardehnaft

📱 جهان نفت، واشنگتن را تماشا نمی‌کند؛ اکنون بازار نفت چشم به تحرکات واقعی تهران دوخته است 🖥 چرا بازار انرژی از تهدیدهای نظامی ترامپ عبور کرد؟ 🔹به گزارش سرویس اقتصاد انرژی «پشت پرده نفت»، دونالد ترامپ در قامت یک تهدیدساز حرفه‌ای دیگر آن وزن سابق را ندارد –‌دست‌کم در محاسبات سرد بازیگران بازار نفت و پتروشیمی و حتی تحلیلگران سیاسی. واقعیت تلخ برای کاخ‌سفیدنشینان سابق این است که نه تنها فضاسازی رسانه‌ای، بلکه نمایش ماهیچه‌های نظامی آمریکا هم دیگر آن اثر شوک‌آور پیشین را بر جای نمی‌گذارد. 🔹 مصداق عینی: گفت‌وگوی اخیر ترامپ با فاکس‌نیوز که در آن مدعی شد «به دلیل طولانی‌شدن مذاکرات با تهران، فرمان حملات نظامی تازه را نزدیک دیده است». اگر چنین اظهارنظری در هفته‌های آغازین تنش یا در اوج آتش‌درگیری‌ها مطرح می‌شد، یکه‌تاز بازارهای مالی و انرژی می‌شد – نوسانی ممتد در بهای طلای سیاه، تلاطمی سراسری در سبد سهام و بحرانی تازه در دیپلماسی بین‌الملل. اما امروز، پس از ماه‌ها تکرار خسته‌کننده «خطوط قرمز» و «تهدیدهای قریب‌الوقوع»، امواج این ادعاها دیگر به کرانه‌های بازار هم نمی‌رسد. 🔹در نظریه بازدارندگی یک اصل آهنین حکمفرماست: «اعتبار یک تهدید، با میزان باورپذیری آن در ذهن مخاطب سنجیده می‌شود، نه با حجم آتش جنگی که در انبار دارید». هرچه فاصله میان «گفتن» و «کردن» بیشتر شود – بازارها، به‌ویژه بازار عصبی نفت و پتروشیمی، و نیز کنشگران سیاسی – آن تهدید را به‌تدریج از معادلات خود حذف می‌کنند. به همین دلیل است که امروز، برخی مواضع مقامات اجرایی یا امنیتی درجه‌سه دولت آمریکا گاه واکنشی جدی‌تر از اظهارات جنگ‌طلبانه شخص ترامپ برمی‌انگیزند. 🔹مسئله هرگز توان نظامی فرازمینی آمریکا نبوده و نیست؛ مسئله، «اعتبار سیاسیِ کاربست آن توان» است. تهدیدی که مکرراً و بدون پشتوانه اقدام عملی تکرار شود، دیگر یک اهرم بازدارنده نیست، بلکه بدل به یک بلوف خسته‌کننده می‌شود – و بلوف، ارزش بازدارندگی صفر دارد. شاید برای همین باشد که اکنون چشم بازارها و اتاق‌های فکر راهبردی، نه به دهان تهدیدگران، که به نشانه‌های عملی دوخته شده است: کوچک‌ترین جابجایی ناو، هر بسته تحریمی جدید، هر غبار عملیاتی در افق. ترامپ در دام تکرار افتاده؛ و بازار انرژی، بی‌آنکه شوکه شود، از کنار بلوف‌هایش عبور کرده است. وقت عمل است، نه ادعا. 🔹جهان نفت، مدتهاست که از رویساخت رسانه‌های ترامپ عبور کرده و چشم به تهران دوخته است. نه به خاطر عشق سیاسی، که به خاطر ساده‌ترین اصل اقتصاد انرژی: «نفت جایی می‌رود که قرارداد نوشته شود، نه جایی که اهرم نظامی تکانده شود». 🔹حال میتوانیم قاطعانه ادعا نماییم که کانون وزن ژئوپلیتیک نفت از پناه‌گاه امن واشنگتن به تهران شیفت کرده است؛ واشنگتن به یک بلوف‌گوی حرفه‌ای بدل شده؛ تهران به «اپراتور قابل اتکای عرضه» در بازار سیاه و خاکستری نفت. ترامپ تهدید می‌کند؛ بازار پوزخند می‌زند. جهان نفت، نظاره‌گر عملیات تانکرهای ایرانی است، نه مانور سخنرانی‌های آمریکایی؟ 📱 @posht_pardehnaft

📹 ترامپ با چه هدفی ایران را تهدید به حمله زیر ساختی یا تصرف جزیره خارک می‌کند؟ 📱 @posht_pardehnaft

📱 «زیرساخت کشور» ملعبهٔ مزدوران رسانه‌ای موساد در رسانهٔ تروریستی ایران‌اینترنشنال 🔹علی‌حسین قاضی‌زاده ـ خبرنگار شبکهٔ ایران‌اینترنشنال و مزدور موساد ـ شیوه‌ای جالب در نامگذاری زیرساخت‌های ملی در پیش گرفته: هرگاه تخریب این تأسیسات به سود روایتش باشد، از «زیرساخت جمهوری اسلامی» سخن می‌گوید تا ضربه زدن به آن را موجه جلوه دهد؛ و هرگاه دفاع از تمامیت ارضی یا محور مقاومت مطرح شود، ناگهان همان دارایی‌ها بدل می‌گردند به «زیرساخت ایران» تا تهدید علیه آنها معنایی «ملی» پیدا کند. گویی مرز میان یک سرمایهٔ جمعی و یک هدف سیاسی، فقط به نیت لحظه‌ایِ گوینده بستگی دارد. 🔹پتروشیمی ماهشهر در روزگاری که زیر بمباران «جنگ تحمیلی ناجوانمردانه» رفت، از نگاه شما «زیرساخت جمهوری اسلامی» قلمداد می‌شد. اما حالا که از لبنان به‌عنوان یک شریک راهبردی نظامی ایران دفاع و حمایت کرده‌ایم، ناگهان همان تأسیسات تبدیل شده به «زیرساخت ایران»؟ 📱 @posht_pardehnaft

📱 وقتی «زیرساخت‌های کشور» محل بازی‌های سیاسی یک حرامزاده اسرائیلی می‌شود! 🔹علی‌حسین قاضی‌زاده ـ خبرنگار شبکهٔ ایران‌اینترنشنال و مزدور موساد ـ شیوه‌ای جالب در نامگذاری زیرساخت‌های ملی در پیش گرفته: هرگاه تخریب این تأسیسات به سود روایتش باشد، از «زیرساخت جمهوری اسلامی» سخن می‌گوید تا ضربه زدن به آن را موجه جلوه دهد؛ و هرگاه دفاع از تمامیت ارضی یا محور مقاومت مطرح شود، ناگهان همان دارایی‌ها بدل می‌گردند به «زیرساخت ایران» تا تهدید علیه آنها معنایی «ملی» پیدا کند. گویی مرز میان یک سرمایهٔ جمعی و یک هدف سیاسی، فقط به نیت لحظه‌ایِ گوینده بستگی دارد. 🔹پتروشیمی ماهشهر در روزگاری که زیر بمباران «جنگ تحمیلی ناجوانمردانه» رفت، از نگاه شما «زیرساخت جمهوری اسلامی» قلمداد می‌شد. اما حالا که از لبنان به‌عنوان یک شریک راهبردی نظامی ایران دفاع و حمایت کرده‌ایم، ناگهان همان تأسیسات تبدیل شده به «زیرساخت ایران»؟ 📱 @posht_pardehnaft