سایت پانویس

‌ «تو یوسفی؟!» چند روز پیش با دوستان به آبشار «شاه لولاک» رفتیم، نزدیک شهر چرمهین در استان اصفهان. جایی بسیار زیبا، بخصوص در این ایام بهاری. گشتی در طبیعت زدیم و تا پای آبشار رفتیم بالا و سپس زیر درختهایی نشستیم به خواندن کتاب «نگاه در سکوت» از کریشنامورتی و به بحث و گفتگو پرداختیم. جای دوستان خالی. وقتی در اطراف آبشار بودیم، دوستی از دوستان اصفهان‌نشین گفت: این طبیعت فوق‌العاده به این زیبایی و ما اهل اصفهان سال تا ماه هم سر نمی زنیم و نمی بینیمش. یکی گفت: جایی در سورهٔ یوسف قرآن می گوید دیدار با ذات و فطرت یا همان خدا هم همینگونه است. وقتی انسان با آن روبرو می شود، بخودش با نهایت تعجب می گوید: عه! این تویی؟! من که سالها با تو بوده ام و با تو زندگی کرده ام. چطور متوجه ات نبودم؟! «تو یوسفی؟!» @Panevisdotcom

‌ «تو یوسفی؟!» چند روز پیش با دوستان به آبشار «شاه لولاک» رفتیم، نزدیک شهر چرمهین در استان اصفهان. جایی بسیار زیبا، بخصوص در این ایام بهاری. گشتی در طبیعت زدیم و تا پای آبشار رفتیم بالا و سپس زیر درختهایی نشستیم به خواندن کتاب «نگاه در سکوت» از کریشنامورتی و به بحث و گفتگو پرداختیم. جای دوستان خالی. وقتی در اطراف آبشار بودیم، دوستی از دوستان اصفهان‌نشین گفت: این طبیعت فوق‌العاده به این زیبایی و ما اهل اصفهان سال تا ماه هم سر نمی زنیم و نمی بینیمش. یکی گفت: جایی در سورهٔ یوسف قرآن می گوید دیدار با ذات و فطرت یا همان خدا هم همینگونه است. وقتی انسان با آن روبرو می شود، بخودش با نهایت تعجب می گوید: عه! این تویی؟! من که سالها با تو بوده ام و با تو زندگی کرده ام. چطور متوجه ات نبودم؟! «تو یوسفی؟!» @Panevisdotcom

‌ «تو یوسفی؟!» چند روز پیش با دوستان به آبشار «شاه لولاک» رفتیم، نزدیک شهر چرمهین در استان اصفهان. جایی بسیار زیبا، بخصوص در این ایام بهاری. گشتی در طبیعت زدیم و تا پای آبشار رفتیم بالا و سپس زیر درختهایی نشستیم به خواندن کتاب «نگاه در سکوت» از کریشنامورتی و به بحث و گفتگو پرداختیم. جای دوستان خالی. وقتی در اطراف آبشار بودیم، دوستی از دوستان اصفهان‌نشین گفت: این طبیعت فوق‌العاده به این زیبایی و ما اهل اصفهان سال تا ماه هم سر نمی زنیم و نمی بینیمش. یکی گفت: جایی در سورهٔ یوسف قرآن می گوید دیدار با ذاتو فطرت یا همان خدا هم همینگونه است. وقتی انسان با آن روبرو می شود، بخودش با نهایت تعجب می گوید: عه! این تویی؟! من که سالها با تو بوده ام و با تو زندگی کرده ام. چطور متوجه ات نبودم؟! «تو یوسفی؟!» @Panevisdotcom

‌ در دامنش آویز گر نخل وفا بر ندهد، چشم تری هست تا ریشه در آب است امید ثمری هست آن دل که پریشان شود از نالهٔ بلبل در دامنش آویز که با وی خبری هست @Panevisdotcom

‌‌ مرا به خانه ببر دوستی لطف کرده اند و این فیلم کوتاه فوق‌العاده زیبا از عباس کیارستمی عزیز را برای بنده فرستاده اند و در پیامشان از مراقبه‌گون بودن این فیلم نوشته اند. همینطور است. چند دقیقه پیش نیز با دوستان این فیلم را تماشا کردیم. دعوتتان می کنم شما هم تماشا کنید. بدون نظر دادن، فقط تماشا کنید. بدون حرف، بدون نظر، بدون تحلیل، بدون نقد، بدون گفتگو. در سکوت. @Panevisdotcom

‌ دوغ و گوشفیل اصفهان @Panevisdotcom

‌ پاسخ: ایمنی بگذار و جای خوف باش بگذر از ناموس و رسوا باش و فاش @Panevisdotcom

‌ این ترجمهٔ انگلیسی کدام بیت از «مثنوی معنوی» است؟ @Panevisdotcom

‌ ‌‌اخلاقیات آنچه جامعه به عنوان «اخلاقیات» مطرح می کند و از اعضایش می طلبد به آن پایبند باشند، همچون چیپ کامپیوتری است که در بدن انسان-حیوان های فیلم جزیرهٔ دکتر مورو کار گذاشته اند تا آنها را کنترل کند. تو عملی می خواهی انجام دهی و خودت بوسیلهٔ ملامت، خودت را بازمی داری. در حقیقت اخلاقیات جامعه همچون آن «دختر خوب» از درون تو، تو را کنترل می کند. اخلاقیات جامعه صرفاً پوسته ای است برای حفظ و تداوم نمایش روابطی که از درون پکیده است. و دلیل اینکه از در و دیوار آیات و احادیث می بارد اما در واقعیت روابط مان خبری از اینها نیست، همین پوستهٔ متظاهرانه است. ویدیو: نی نواز کنار میدان نقش جهان اصفهان، دیروز بیست و دوم فروردین ۱۴۰۲ @Panevisdotcom

‌ ماجراهای زندگی ساکنین مهمان‌کش را در این صفحه دنبال کنید: @mehmankosh إن شاء الله بزودی جوجه‌ها در می آیند. ‌‌

‌ «دختر خوب» نیکل لپرا شرطی‌سازی تحت عنوان «دختر خوب»، پیامهایی هستند که ما در دوران کودکی دریافت می‌کنیم تا سازشگر مؤدب و خوشایند باشیم. به بسیاری از دختران به طور مستقیم (یا غیر مستقیم) گفته شده است که هرگز عصبانیت خود را نشان ندهند. به دیگران اجازه بدهند که از حد و مرزهای آنها عبور کنند و برای راضی نگه داشتن دیگران از نیازهای خود بگذرند. دختران کم سن و سالی که این خصوصیتها را دارند در خانواده یا جامعه پاداش ذهنی دریافت می‌کنند. به این دختران معمولاً گفته می‌شود «بالغ‌تر از سنشان» هستند. آنها به گونه‌ای شرطی می‌شوند که ارزش خود را در فدا کردن نیازهای خود و توجه به نیازهای دیگران بدانند. البته خوب بودن هزینهٔ بالایی برای آنها دارد زیرا قادر نیستند ناراحتی و معذب بودن خود را اعلام کنند. به کسی «نه» بگویند (یا) حد و مرز تعیین کنند یا احساس واقعی خود را ابراز کنند. مثال: شما به عنوان یک دختر کم سن و سال در کنار دایی خود احساس راحتی ندارید زیرا او مشروب زیادی مصرف کرده است و خیلی صحبت می‌کند. حس درونی‌تان به شما می‌گوید که باید از او فاصله بگیرید. مادرتان نیز متوجه معذب بودن شما می‌شود. اما به جای اینکه شما را در این موقعیت راهنمایی کرده و احساس‌تان را تأیید کند یا به شما یاد بدهد که چگونه از حد و مرزهای خود محافظت کنید، می‌گوید: تو باید با دایی‌ات گرم برخورد کنی. اینجوری زشته و فکر میکنه «بی ادبی». پیامی که این رفتار مادرتان به شما منتقل می‌کند واضح است: ظاهر بیرونی مهم‌تر از احساس درونی شماست. هیچ دختری دوست ندارد «بی‌ادب» به نظر برسد به همین خاطر سعی می‌کند با نادیده گرفتن احساس درونی خود، با دایی‌اش گرم بگیرد. با این کار بدنش کم کم وارد حالت قفل‌شدگی یک پاسخ ترومایی می‌شود و یاد می‌گیرد با نادیده گرفتن احساس خود، اطرافیان را راضی نگه دارد. وقتی این موقعیت‌ها در دوران کودکی زیاد اتفاق بیافتند، «دختر خوب» به این باور می‌رسد که: نقش من در جامعه این است که دیگران از من خوششان بیاید. این باور منجر به حالت بیش‌هوشیاری می‌شود. یعنی تمرکز بیش از حد بر روی اینکه دیگران چه فکری دربارهٔ من می‌کنند، چطور به نظر می‌رسم و اینکه آیا پذیرفته می‌شوم؟ این دختران یا وارد حالت قفل‌شدگی جدا شدن از احساس خود می‌شوند یا وارد حالت دست‌بوسی، راضی نگه داشتن، موافقت کردن یا اجتناب کردن از تعارض و کشمکش می‌شوند. «دختران خوب» نمی‌توانند مهارتهای مهمی را یاد بگیرند مثل به زبان آوردن نیازهای خود، مشخص کردن حد و مرز در روابط، حل تعارضات. به تدریج این «دختر خوب» عصبانی می‌شود، خیلی عصبانی. اما یاد گرفته است که از عصبانیت خود بترسد یا این باور را در خود شکل می‌دهد که خودش مشکل دارد. تا اینکه بالاخره روزی به این حقیقت می‌رسد که عصبانیت و خشم او به حق است و نقش او در زندگی این نیست که دیگران از او خوششان بیاید بلکه او باید خودِ واقعی‌اش باشد. @Panevisdotcom

«دختر خوب» کتابی از خانم نیکول لپرا در حال مطالعه شدن است و نکاتی برگزیده از آن در گروه رابطه مطرح می شود. متن زیر از همین نویسنده است با عنوان «دختر خوب». در گروه رابطه دربارهٔ آن به تفصیل گفته ام. @Panevisdotcom

‌ آنچه دنبالش هستی در درون توست! هر چیز که در جستن آنی، آنی @Panevisdotcom

‌‌ خوشتر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران فارغ از اینکه چقدر به پارتنرتان جذب شده‌اید، اگر وی از نظر عاطفی نابالغ باشد، رابطه‌ای بچه‌گانه خواهید داشت. بسیاری از انسان‌ها بچه‌هایی هستند در بدن بزرگسال، که تمایلی به زندگی بالغانه ندارند. قلب خودت را برای کسی نگه دار که رشد عاطفی را انتخاب کرده است. @Panevisdotcom

‌ اسکیما امشب در جلسهٔ لایو گروه رابطه، که خوشبختانه جلساتی مفید و نافذ شده اند، کسی در تناسب با گفتگویی که در جریان بود جمله ای از بودا نقل کرد که: رنج ها هستند اما کسی که رنج ها را تجربه می کند، وجود واقعی ندارد. یکی گفت: به همین صورت، طرحواره ها هستند، اما کسی که آن طرحواره ها را «دارد»، وجود واقعی ندارد. فقط طرحواره ها هستند. فقط مشتی فکر، مشتی شرطی شدگی، در جریان است. آن مرکزی که تصور می کند طرحواره دارد، فقط یک توهم است. «من» توهم است. و خوش گفت. (نوشابه لطفاً!) چیزی که روانشناسها، طرحواره درمانگرها بر آن تأکید و توجه نمی کنند همین است که آن مرکز که آن را عبارت از خودت می دانی، وجود واقعی ندارد. یک فکر است. مانند بسیاری افکار دیگر. اما ذهن آن را از افکار دیگر جدا کرده و به عنوان «من» می انگارد. گر هزارانند یک تن بیش نیست جز خیالات عدداندیش نیست @Panevisdotcom