سایت پانویس

«دختر خوب» کتابی از خانم نیکول لپرا در حال مطالعه شدن است و نکاتی برگزیده از آن در گروه رابطه مطرح می شود. متن زیر از همین نویسنده است با عنوان «دختر خوب». در گروه رابطه دربارهٔ آن به تفصیل گفته ام. @Panevisdotcom

‌ آنچه دنبالش هستی در درون توست! هر چیز که در جستن آنی، آنی @Panevisdotcom

‌‌ خوشتر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران فارغ از اینکه چقدر به پارتنرتان جذب شده‌اید، اگر وی از نظر عاطفی نابالغ باشد، رابطه‌ای بچه‌گانه خواهید داشت. بسیاری از انسان‌ها بچه‌هایی هستند در بدن بزرگسال، که تمایلی به زندگی بالغانه ندارند. قلب خودت را برای کسی نگه دار که رشد عاطفی را انتخاب کرده است. @Panevisdotcom

‌ اسکیما امشب در جلسهٔ لایو گروه رابطه، که خوشبختانه جلساتی مفید و نافذ شده اند، کسی در تناسب با گفتگویی که در جریان بود جمله ای از بودا نقل کرد که: رنج ها هستند اما کسی که رنج ها را تجربه می کند، وجود واقعی ندارد. یکی گفت: به همین صورت، طرحواره ها هستند، اما کسی که آن طرحواره ها را «دارد»، وجود واقعی ندارد. فقط طرحواره ها هستند. فقط مشتی فکر، مشتی شرطی شدگی، در جریان است. آن مرکزی که تصور می کند طرحواره دارد، فقط یک توهم است. «من» توهم است. و خوش گفت. (نوشابه لطفاً!) چیزی که روانشناسها، طرحواره درمانگرها بر آن تأکید و توجه نمی کنند همین است که آن مرکز که آن را عبارت از خودت می دانی، وجود واقعی ندارد. یک فکر است. مانند بسیاری افکار دیگر. اما ذهن آن را از افکار دیگر جدا کرده و به عنوان «من» می انگارد. گر هزارانند یک تن بیش نیست جز خیالات عدداندیش نیست @Panevisdotcom

‌ ظرفیت سفر گل‌گشت بهار تکمیل است. دوستان لطفاً دیگر پیام ندهند. ‌

‌‌ از دست زاهد کردیم توبه وز فعل عابد استغفرالله حافظ یکی از ملاکهای تشخیص درست بودن یک رفتار این است که آیا آن رفتار در راستای جریان داشتن زندگی هست یا مانع در جریان بودن زندگی است. متأسفانه در طول تاریخ افرادی با «مذهب» زندگی را از انسان گرفته اند. مذهب شیوهٔ صحیح زیستن است در راستای زندگی، نه زندگی کردن را از انسانها گرفتن. لذا از حقیقت مذهب در حد هیچ باقی مانده است. خودکشی کیومرث پوراحمد هفتاد و چند سالهٔ نازنین حرف بزرگ و تکان دهنده ای است. با شناختی که از آثار او دارم احتمالاً او به این نتیجه رسیده بوده است که کسانی که با بی تدبیری شان و با ابزار مذهب راه زندگی را بر انسانها سخت و بسیار سخت کرده اند، با خودکشی تلخ او تلنگری بخورند. (که نمی‌خورند.) لذا، در اینصورت، این سخنِ اقدام اوست که: «چرا نمی گذارید زندگی کنیم؟» یک احتمال دیگرِ خودکشی او رنج ناشی از پیری است. که در اینصورت موضوع اتانازی مطرح می شود. آیا شما با اتانازی موافقید؟ فیلم «شب یلدا» را اگر ندیده اید، ببینید. ایضاً بخوانید. - مطلب را درست بخوانید. سخن بنده ابداً بر سر صحیح یا ناصحیح بودن خودکشی نیست. دقت بفرمائید. @Panevisdotcom

‌ سه نفر دیگر ظرفیت برای گل‌گشت بهار باقی است. ‌

‌ خوشتر آن باشد که سر دلبران گفته آید در حدیث دیگران خاطره‌ای بی‌غش قصه‌های مجید در میان برنامه‌های کودک و نوجوان غنیمت بود؛ حادثه بود؛ تصادف بود... یا بهتر است بگویم، انگار از دست صداوسیما دررفته بود. برنامه‌های کودک و نوجوان پر بود از پیام‌های اضافی و تحمیلی؛ پر از شعار و نکاتی که مدیران فرهنگی می‌خواستند با قیف برنامه کودک به بچه‌ها بخورانند. هر چه هم جلوتر آمدیم این بار ایدئولوژیک برنامه‌ها بیشتر می‌شد. دیگر به آسانی می‌شد تشخیص داد این سریال یا فیلم برای تلقین چه پیام‌هایی ساخته شده است. مدیران دولتی یاد گرفته بودند دیگر یک ریال بدون منظور خرج نکنند. حالا دیگر همان‌کسی که پول می‌داد پیام‌های سفارشی خود را هم روی پول می‌گذاشت و تحویل می‌داد، و طبعاً انتظار داشت فیلم و سریال و برنامه‌ای که ساخته می‌شود حاوی همان پیام‌ها باشد.همین رویکرد رسانه را در ایران بلعید. رفته‌رفته کل رسانه با رویکرد تبلیغاتی ساماندهی و محتواپردازی شد. و البته روش‌ها هم سال‌به‌سال گسترده‌تر، گاهی عیان‌تر و گاهی ظریف‌تر شد‌.اما قصه‌های مجیدی که پوراحمد برای ما ساخت خود ما بودیم. خرده‌شیشه، خرده‌فرمایش، خرده‌پیام و رگه‌های تحمیلی نداشت. با مجیدِ پوراحمد فرصت کردیم بچه باشیم؛ نوجوان باشیم. فرصت کردیم سوار دوچرخه در خیالات نوجوانی، فارغ از افکار تحمیلی رکاب بزنیم.اگر برگردید سریال مجید را مرور کنید حس می‌کنید سریال متعلق به زمانی بود که زمان ما نبود. فضا سبک بود. دنیا غیرایدئولوژیک بود. شهر عاری از تنش و شعار بود. مشتی گره‌کرده نبود. پیامی تلقین نمی‌شد. پس‌زمینه کاملاً سیاست‌زدوده بود. دنیای مجید به همان معنای نوستالژیک راستین "پاک" بود. برای ما از پوراحمد همان خیالات پاک نوجوانی‌‌مان در قامت مجید باقی می‌ماند. هنوز دل آدم غنچ می‌رود وقتی پس از سی سال در تصاویری زنگارگرفته نوجوان لاغر و ریزجثه‌ای را می‌بینیم که پرشور از دالان تاریک درگاه خانه‌ای قدیمی می‌گذرد و داد می‌زند "بی‌بی... بی‌بی"در مصاحبه‌ای از پوراحمد می‌دیدم که می‌گفت عمر هم تا وقتی خوب است که سرپا باشیم. گویا حرف دلش را می‌زد. یادت گرامی عمو کیومرث. بقلم مهدی تدینی @Panevisdotcom

‌ دو کتاب مورد اشاره ذیلاً آورده می‌ شوند. @Panevisdotcom

‌ آیران شورباسی دستور تهیه‌اش در اینترنت نیست. آن قاتق شورباسی و شوربای ماست با این فرق دارند. @Panevisdotcom

‌ آیران شورباسی دستور تهیه‌اش در اینترنت نیست. آن قاتق شورباسی و شوربای ماست با این فرق دارند. @Panevisdotcom

‌ سفرهای پانویس حال که بحث بحث سفر است، یک کانال سفرنامه‌طور بشما معرفی کنم. بنده بزودی سفری مارکوپولو وار به اروپا، انگلستان، سپس کانادا و احتمالاً به ینگه دنیا(امریکا) خواهم داشت و ضمن سفر، آنچه می بینم را بصورت پادکست و ویدیوکست در کانال تلگرام زیر خواهم گذاشت. چنانچه دوست داشتید ماجراهای این سفر را دنبال کنید، می توانید در کانال مذکور عضو شوید: @PanevisAdventures