رود سوخته
Відкрити в Telegram
309
Підписники
+124 години
+27 днів
-1130 днів
Архів дописів
307
ای در دل من میل و تمنا همه ی تو
وندر سر من مایه سودا همه ی تو
هر چند به روزگار در مینگرم
امروز همه ی تویی و فردا همه ی تو
307
اشتیاقی که به دیدار تو دارد دل من
دل من داند و من دانم و دل داند و من
خاک من گل شود و گل شکفد از گل من
تا ابد مهر تو بیرون نرود از دل من
307
صنما با غم عشق تو چه تدبیر کنم
تا به کی در غم تو ناله شبگیر کنم
دل دیوانه از آن شد که نصیحت شنود
مگرش هم ز سر زلف تو زنجیر کنم
307
گفته بودی که چرا محو تماشای منی؟
آنچنان مات،که یک دم مژه بر هم نزنی؟
مژه بر هم نزنم تا که ز دستم نرود
ناز چشم تو،به قدر مژه بر هم زدنی
307
گر تو گرفتارم کنی، من با گرفتاری خوشم
گر خوار چون خارم کنی، ای گل بدان خواری خوشم
زان لب اگر کامم دهی، یا آنکه دشنامم دهی
با این خوشم، با آن خوشم، با هر چه خوش داری خوشم
307
وای بدترین حس دنیا:
اون داره با یکی دیگه حرف میزنه و قطعا نیازی به من نداره و نبود من براش مهم نیست
