𝑼𝒏𝒔𝒂𝒊𝒅 𝑻𝒉𝒊𝒏𝒈𝒔 ׁ֪ 

کاش چون پاییز بودم ؛ کاش چون پاییز بودم ؛ کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم. برگهای آرزوهایم، یکایک زرد می‌شد، آفتاب دیدگانم سرد می‌شد، آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد . ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می‌زد . اشک‌هایم همچو باران دامنم را رنگ می‌زد. وه.. چه زیبا بود، اگر پاییز بودم، وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم، شاعری در چشم من میخواند.. شعری آسمانی در کنارم قلب عاشق شعله می زد، در شرار آتش دردی نهانی. نغمه ی من.. همچو آواری نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته. پیش رویم: چهره تلخ زمستان جوانی پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام: منزلگه اندوه و درد وبد گمانی. کاش چون پاییز بودم..

-فروغ فرخزاد.

کاش چون پاییز بودم.. کاش چون پاییز بودم.. کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم. برگهای آرزوهایم، یکایک زرد می‌شد، آفتاب دیدگانم سرد می‌شد، آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می‌زد اشک‌هایم همچو باران دامنم را رنگ می‌زد. وه... چه زیبا بود، اگر پاییز بودم، وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم، شاعری در چشم من میخواند... شعری آسمانی در کنارم قلب عاشق شعله می زد، در شرار آتش دردی نهانی. نغمه ی من... همچو آواری نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته. پیش رویم: چهره تلخ زمستان جوانی پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام: منزلگه اندوه و درد وبد گمانی. کاش چون پاییز بودم..

-فروغ فرخزاد.

کاش چون پاییز بودم.. کاش چون پاییز بودم.. کاش چون پاییز خاموش وملال انگیز بودم. برگهای آرزوهایم، یکایک زرد می‌شد، آفتاب دیدگانم سرد می‌شد، آسمان سینه‌ام پر درد می‌شد ناگهان توفان اندوهی به جانم چنگ می‌زد اشک‌هایم همچو باران دامنم را رنگ می‌زد. وه... چه زیبا بود، اگر پاییز بودم، وحشی و پر شور ورنگ آمیز بودم، شاعری در چشم من میخواند... شعری آسمانی در کنارم قلب عاشق شعله می زد، در شرار آتش دردی نهانی. نغمه ی من... همچو آواری نسیم پر شکسته عطر غم می ریخت بر دلهای خسته. پیش رویم: چهره تلخ زمستان جوانی پشت سر: آشوب تابستان عشقی ناگهانی سینه ام: منزلگه اندوه و درد وبد گمانی. کاش چون پاییز بودم..

-فروغ فرخزاد.

- تو رفتی و غمت به جا ماند.

- تو رفتی و غمت به جا ماند.

رفتی و تنها چیزی که برام گذاشتی خجالت کشیدن از آدماییِ که بخاطرت تو روشون وایساده بودم.