𝖣𝗎𝗇𝗁𝗂𝗅𝗅
Відкрити в Telegram
Where words breathe and frames bleed. منبع فیکشنهای انگلیسی، ترجمه شده و سناریوهایِ انهایپن Unknown 1: @Grimmoorbot Unknown 2: http://t.me/HidennChat_bot?start=1884109743
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
1 207
Підписники
-224 години
-187 днів
-430 днів
Архів дописів
1 207
Repost from N/a
«ما تماشاییترین تقابلِ اندوه و لبخندیم؛ خانههایی متروک و طوفانزده که بر سردرِ آنها، چراغانیِ عید آویختهاند. درد، مدتیست که از مرزهای صبوری گذشته، به خلوتِ مویرگهایمان دویده و در بندبندِ وجودمان ریشه دوانده است. با این حال، جهان ما را سرپا و پرفروغ میبیند.
> چه رازیست در این کالبدهای خاکی که زخمِ جان را در ژرفای خود پنهان میسازند و چشمان را به ضیافتِ تبسم میخوانند؟ گویا لبخند، آخرین سنگرِ روحهای خستهایست که نمیخواهند شکوهِ غمانهشان، به ترحمِ آینهها آلوده شود. ما در سکوتِ خویش میشکنیم، در شریاناتمان خونِ رنج جاریست، اما لب بر لب میفشاریم و به روزگار میخندیم؛ چرا که رسمِ پروانههای سوختهبال، همین مدارای بیصدا با آتش است.»
1 207
Repost from Sweet home 🆙🖤
این رو خوندم و فقط میتونم بگم وای. و ا ی.
محیط خیلی خوب توصیف شده بود تنش بینشون و واقعا به شدت ظریف بود، طوری احساساتشون توصیف شده بود که واقعا ظرافتش رو میشد حس کرد.
احساسات پاکشون و گنگ بودن سونگهون راجع به علاقه اش به نیکی. اینکه حتی با صورت گرفتن همچین چیزی بینشون باز هم نمیدونست چی درسته چی غلط و از سوی دیگه واقعا عاشق شخصیت کنترل گر و در حین حال محافظ کار نیکی شدم.
«تمرین میتونه صبر کنه، نقاشی میتونه صبر کنه، دنیا هم میتونه صبر کنه.»AAAAAAAAAAA. این فیک رو با تک تک وجودم حس کرد- خیلی قشنگ بود. بابت ترجمه متشکر، قلم فوق العاده ای داری.
1 207
Repost from 𝓛𝓸𝓿𝓮 𝔀𝓲𝓷𝓼 𝓪𝓵𝓵 𝓞𝓽7پارت جدید
+4
𝒯𝒽𝑒 𝒮𝑜𝓊𝓃𝒹 𝑜𝒻 𝒴𝑜𝓊𝓇 𝒜𝒷𝓈𝑒𝓃𝒸𝑒.
باران یاداور خاطراتی بود که فراموش نشده بودند، بلکه خاکسترش در اَعماق وجودت هنوز می سوخت.𝓑𝓸𝓽 𝓯𝓸𝓻 𝔂𝓸𝓾𝓻 𝓫𝓮𝓪𝓾𝓽𝓲𝓯𝓾𝓵 𝓬𝓸𝓶𝓶𝓮𝓷𝓽𝓼.
