Family 🌿

اسمه هیچ تصوری از النی کوچولو نداشت؛ آخه این دو نفر، بابا و مامانی بودن که تو راه با دخترشون آشنا شدن. مگه میشه آدم با بچه‌اش تو راه آشنا بشه؟! عادل و اسمه نتونستن روز اول مدرسه کنار النی باشن. نتونستن صبح زود به سختی از خواب بیدارش کنند، بهش صبحانه بدن، تغذیه تو کیفش بذارن، لباس فرمش رو اتو بزنند، کتاب‌هاش رو جلد کنند، دفترهای خوشگل براش بخرند. نتونستن روز اول مدرسه سوار ماشین بشن و با هم برن و به معلمش بسپارند که به خوبی باید باهاش رفتار کنی. حتی شاید النی دلش می‌خواسته تنها نمونه و عادل و اسمه تو اون روز تو مدرسه بمونند که احساس امنیت کنه. نتونستن برای آوردن النی به خونه با هم دعوا کنند و بهم بگن من میرم دنبالش! با پدیده انجام ندادن تکالیف و به تعویق انداختنش تا آخر شب رو به رو نشدن! شایدم می‌تونستن پشت تختش تغذیه کپک زده مدرسه رو پیدا کنند! شایدم النی ساعت ۳ شب بیدارشون می‌کرد که یه کاردستی برای فردا میخوایم و یادم نبوده! عادل کوچاری هم کل روستا رو بیدار می‌کرد که یه کاردستی درست کنند؛ حتی خود معلم مدرسه هم باید بیدار میشد! آره اوروچ فورتونا ! ۵ تا گلوله از یه زندگی دزدیده شده خیلی مهم‌تره!