می‌خواهم زنده بمانم

کاش یکی هم برای من، همون آدمی بود که من برای بقیه‌ام.

«به ماه چشم دوختم، با این امید که ممکن است تو هم ماه را ببینی...» _نامه عزیز نسین به مرال چلن

می‌گویند رنج،روح را بزرگ می‌کند؛اما کدام روح، عزیز من؟ما از پس این دنیا و تمام تعلقاتش برنیامدیم... هرچه بیشتر جنگیدیم، بیشتر از خودمان کم‌شد؛تا جایی که فهمیدیم بعضی باخت‌ها شکست نیستند؛ تمام شدن آدم‌اند.

بعضی وقتا شبیه خرچنگا میشم. دلم میخواد برم تو غارهای تاریک بین صخره ها، اون گوشه کنارا قایم بشم و از سر و صدا دور باشم. دلم میخواد وقتی که همه جا تاریک شد و فقط سو سوی نور ماه بالای سرمه بیام بیرون و از سکوت دریا بنوشم. یا شاید وسط ی روز آفتابی بین ماسه های داغ غلت بزنم و به ابرای تو آسمون خیره بشم. هر وقت ناراحت و غمگینم تو صدفم پناه بگیرم و هر وقت شادم صدای تق تق چنگکام ساحل و پر کنه.

من اهل دوست داشتنم، تو اهل کجایی؟

لاو لنگوئج؟ بیا این ‌گلِ هندونه برا تو.

بهم میگه روشنایی منی و فقط تو نور داری. بقیه سیاه و سفیدن.

آنچه زندگی را ارزش زیستن می‌کند، می‌تواند دلیلی برای مردن نیزباشد. اسطوره سیزیف _آلبرکامو

به پاس محبتتون، اگر کانل دارید و اینجا عضو هستید، این پیام رو فوروارد کنید، بیام بخونمتون و یه پست از شما اینجا فوروارد کنم. ✨🌻 محدودیت‌ زمانی تا ساعت ۱۱.۳۰

پرسید: داری چی‌کار می‌کنی؟ گفتم: هیچی نشستم ماه‌و نگاه می‌کنم.

اول باید زنده بمونم، تا بعدش که ببینیم چی‌ می‌شه‌.

ولی تو می‌دونستی که من حالم خوب نیست، می‌دونستی مویی که بهش بند بودم خیلی وقته پاره شده و بااینحال رهام کردی که تنها بمونم.

وقتی کانالم پاک شد، فکر نمی‌کردم دیگه کسی بیاد اینجا، اون روزها داشتم تلاش می‌کردم برای زنده موندنم دلیل پیدا کنم و اینجا رو شروع کردم. که تلاش هام رو، زمین خوردن هام رو بنویسم، همین... شدیم ۴۰۰ تا، گفتم این دیگه سقفشه، دیگه انتظارتو بیشتر نکن، همین کافیه برات، تو که چیزی نداری... حالا چشم باز می‌کنم و می‌بینم ۵۰۰ نفر آدم اینجا دارن منو می‌خونن. متاسفم که این واژه‌ها رو توی حال بدیم دارم براتون می‌نویسم. بی‌انصافی بود اما اگه تشکر نکنم، از همه‌ی شمایی که کمکم کردید و هوامو داشتید و همه‌ی شما ۵۰۱ نفری که اینجا دارید منو می‌خونید. یکایکتون برام عزیزید، هر کدومتون برام یه سرو بلند قامتید. بودنتون رو ممنونم و از بابت مهرتون سر تعظیم فرود میارم.🌻

کاش اگر چیزی سهم من نیست، هیچ‌وقت سر راهم قرار نگیره. اگر چیزی مال من نیست، هیچ‌وقت وارد زندگیم نشه؛ منو درگیر نکنه، دلبسته نکنه، امیدوار نکنه.

من به هر دری زدم که بشه، ولی نشد. اما کاش وقتی قراره نشه کش نیاد دیگه، از همون اول نشه‌. وقتی کش میاد آدم ذره ذره آب می‌شه.