می‌خواهم زنده بمانم

زندگی گاهی اونقدر غیرقابل پیش‌بینی و پرابهامه که تو به نیتِ یخ در بهشت می‌ری بیرون، اما با بستنی قیفی از بستنی فروشی برمی‌گردی‌. متوجه منظورم میشی؟ یه وقت‌هایی کلی برای چیزی تلاش می‌کنی، اما نمی‌شه و تو مجبور می‌شی انتخابت رو تغییر بدی و سعی کنی لذت‌های انتخاب جدیدت رو پیدا کنی‌.

مهم نیست چقدر احساس حقارت کنی، بازم باید به زندگی ادامه بدی.

🎥demon slayer

نوشته بود: "من اون حرفتو هضم کردم و باهاش کنار اومدم ولی الان وسط فکرام دوباره بهش برخوردم و دیدم تو کتم نرفته." جنابِ اردی‌بهشتی، منم همینطور...

تو مجموعِ اتفاقاتی که برات افتاده نیستی؛ تو کسی‌ هستی که از بین همه‌ی اون اتفاق‌ها عبور کرده. معنای تو با چیزهایی که برات اتفاق افتاده تعریف نمی‌شه. یه اتفاق بد، یک تجربه‌ی بده، نه اینکه تو آدم بدی باشی.

شب بخیر✨

شب بخیر✨

تو را از تو ربوده اند و این تنهایی ژرف است.

- سهراب‌ سپهری

قدر تجربه‌هاتو بدون، تو اون‌ها را به قیمت گزافی بدست آوردی.

می‌دونی عزیزم، من همه‌ی عمرم در تلاش بودم خودم رو بی قید و شرط برای آدم‌هایی که اتفاقا دوسشون هم داشتم بذارم و براشون آدمِ خوبی باشم، اما تهش آدم بده شدم. حالا این چند صباح باقی مونده رو می‌خوام دست از تلاش برای آدم خوبه بودن بردارم. می‌خوام همون آدم بده باشم.

تصمیم گرفتم سکوت کردن رو تمرین کنم؛ حتی اگه برداشت اشتباهی ازم بشه. چون فهمیدم حرف‌های آدم‌ها برداشتِ خودشون از منه، نه بر اساسِ چیزی که هستم که اتفاقا بافیلتر فکر و نگاه خودشون. و من قرار نیست تمام انرژی‌ام رو بذارم که خودم رو به همه ثابت کنم.

هیچ‌وقت از تماشای غروب خسته نمی‌شد.✨

هیچ‌وقت نفهمیدم چطور بعضیا این‌قدر راحت بینِ دو چهره جابه‌جا می‌شن. پشتِ سرِ یکی یه آدمن، جلوی روش یه آدمِ دیگه. خودت از این همه دوگانگی خسته نمی‌شی عزیزم؟

اینکه بیاییم به کسی که تو فقرِ مطلق یا محرومیت‌های اجتماعی دست‌وپا می‌زنه بگیم خب حالا برو از این محدودیت خلاقیت استخراج کن، یه بی‌رحمیِ تمام عیاره. محدودیت‌های بزرگ، آدم‌ها رو فرسوده و مغموم می‌کنه، نه خلاق.