‍ 𝖦𝗅𝖺𝗌𝗌𝖱𝖾𝖿𝗅𝖾𝖼𝗍𝗂𝗈𝗇𝗌

امروز نیز یك هفتهٔ دیگر به پایان رسید؛ و چه خوش‌فرجام که این فصل را با مافیا بدرقه کردیم؛ گویي پردهٔ آخر نمایشي بود که هرچند پایانش مطابق میل ما رقم نخورد، تماشایش همچنان خالي از لطف نبود. در مقام شهردار، سهم من تلاش براي روشن نگه‌داشتن چراغ شهر بود؛ اما افسوس که گاهی سرنوشت یك شهر، نه به دست دشمنانش، بلکه بر اثر خطاي آنان که قرار است نجاتش دهند، رقم مي‌خورد. بااین‌حال، هر بازي پایاني دارد و هر شکست، روایتي براي به‌خاطر سپردن. به امید هفته‌اي تازه، بازی‌هایي سنجیده‌تر و پایان‌هایي که حاصل تدبیر باشند، نه افسوس.

— نوشته اي از ا.گ.

𝖸𝗈𝗎 𝗐𝗂𝗌𝗁 𝗒𝗈𝗎 𝗁𝖺𝖽 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗆𝖾𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗆 𝖺𝗍 𝖺𝗅𝗅—𝗇𝗈𝗍 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝗆𝖾𝖺𝗇𝗍 𝗇𝗈𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗈 𝗒𝗈𝗎, 𝖻𝗎𝗍 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗎𝗌𝖾 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝖼𝖺𝗆𝖾 𝗍𝗈 𝗆𝖾𝖺𝗇 𝗆𝗈𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖺𝗇 𝗍𝗁𝖾𝗒 𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗌𝗁𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗁𝖺𝗏𝖾. 𝖸𝗈𝗎 𝗐𝗂𝗌𝗁 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗋𝖾𝗍𝗎𝗋𝗇 𝗍𝗈 𝗍𝗁𝖾 𝗉𝖾𝗋𝗌𝗈𝗇 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝖾𝗋𝖾 𝖻𝖾𝖿𝗈𝗋𝖾 𝗒𝗈𝗎 𝗆𝖾𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗆, 𝖻𝖾𝖿𝗈𝗋𝖾 𝗍𝗁𝖾𝗂𝗋 𝗉𝗋𝖾𝗌𝖾𝗇𝖼𝖾 𝖻𝖾𝖼𝖺𝗆𝖾 𝖺 𝗉𝖺𝗋𝗍 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗆𝖾𝗆𝗈𝗋𝗂𝖾𝗌 𝖺𝗇𝖽 𝗍𝗁𝖾𝗂𝗋 𝖺𝖻𝗌𝖾𝗇𝖼𝖾 𝖺 𝗉𝖺𝗋𝗍 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒𝖽𝖺𝗒 𝗅𝗂𝖿𝖾. 𝖠𝗇𝖽 𝗍𝗁𝖾 𝖼𝗋𝗎𝖾𝗅𝖾𝗌𝗍 𝗍𝗁𝗂𝗇𝗀 𝖺𝖻𝗈𝗎𝗍 𝗆𝖾𝖾𝗍𝗂𝗇𝗀 𝗌𝗈𝗆𝖾𝗈𝗇𝖾 𝗂𝗌 𝗋𝖾𝖺𝗅𝗂𝗓𝗂𝗇𝗀 𝗍𝗁𝖺𝗍, 𝖾𝗏𝖾𝗇 𝗂𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝖼𝗈𝗎𝗅𝖽 𝖾𝗋𝖺𝗌𝖾 𝖾𝗏𝖾𝗋𝗒 𝗍𝗋𝖺𝖼𝖾 𝗈𝖿 𝗍𝗁𝖾𝗆, 𝖺 𝗉𝖺𝗋𝗍 𝗈𝖿 𝗒𝗈𝗎 𝗐𝗈𝗎𝗅𝖽 𝗌𝗍𝗂𝗅𝗅 𝗐𝗈𝗇𝖽𝖾𝗋 𝗐𝗁𝖺𝗍 𝗒𝗈𝗎𝗋 𝗅𝗂𝖿𝖾 𝗆𝗂𝗀𝗁𝗍 𝗁𝖺𝗏𝖾 𝖻𝖾𝖾𝗇 𝗁𝖺𝖽 𝗒𝗈𝗎 𝗇𝖾𝗏𝖾𝗋 𝗆𝖾𝗍 𝗍𝗁𝖾𝗆.

— 𝖠 𝗐𝗋𝗂𝗍𝗂𝗇𝗀 𝖻𝗒 𝖤.𝖦.

𝖻𝖾𝖺𝗎𝗍𝗂𝖿𝗎𝗅.

بریم حموم بشوره ببره همه چیو اومدم همه چي بهتر باشه لطفا.

برعکس دندوناي مدس که نیش دا–

نه خداروشکر-

https://t.me/GlassReflections/14744 وای توروخدا فرار کن ازش آلوده نشی))

هیو دندوناش واقعا نازه 😭🤏🏻 مدس واقعا خوش شانسی اه،،

عوا ممنونم:))

آخجون مبارکه