_ترانهیِ بارون زده
Відкрити в Telegram
پناهگاهی برای دلهای خسته چند خط درد، چند قاب خاطره ترانه بارون زده . . . 🌧☔✨
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
645
Підписники
-124 години
-187 днів
-8530 днів
Архів дописів
من پذیرفته ام که گاهی ممکن است ما برای آدمها فقط پناگاهی باشیم تا زمانی که یک خانه امن پیدا کنند و بروند.
02 серп, 12:03
مغزم، مغزم درد میکند از حرف زدن. چقدر حرف زدهام، چقدر در ذهنم حرف زدهام، خروار خروار حرف با لحن و حالتهای متفاوت، مغایر، متضاد، و... گفتهام و شنیدهام، خاموش شده و باز برافروختهام، پرخاش کرده و باز خوددار شدهام، خشم گرفتهام و لحظاتی بعد احساس کردهام چشمانم داغ شدهاند و دارند گُر میگیرند، مثل وقتی که انسان بخواهد اشک بریزد و نتواند.
_محمود دولتآبادی
01 серп, 17:08
پیش از آن که هر حرفی را بزنیم،یادمان باشد آدمها با تمامِ اندوه هایی که نمیبینیم،روبهرویمان ایستادهاند☕️.
01 серп, 14:01
اوج تنهایی دقیقا همونجاییه که داستایفسکی میگه :
آدم وقتی خیلی تنهاست، گاهی با خودش حرف میزند تا بداند هنوز زنده است....
01 серп, 13:12
"برای همه حسها واژهای خلق نشده
ولی برای تمام حسها اشک آفریده شده."
01 серп, 13:12
"برای همه حسها واژهای خلق نشده
ولی برای تمام حسها اشک آفریده شده."
01 серп, 10:34
ولی من باور دارم یه وقتایی تو چت سرمن داد می زنی
ولی نمی تونم ثابتش کنم؛
برو خداتو شکر کن نمیتونم ثابتش کنم!
31 лип, 16:06
31 лип, ~16:06
ولی من باور دارم یه وقتایی تو چت سرمن داد می زنی
ولی نمی تونم ثابتش کنم؛
31 лип, 15:52
31 лип, ~15:53
گاهی باید رفت،نه چون جایی بهتر منتظر توست،چون ماندن دیگر چیزی از تو باقی نمیگذارد.
31 лип, 15:22
