_ترانه‌یِ بارون‌ زده

و در پایان نوشت:زندگی کردن برای آدم هایی که زیادی به همه چیز اهمیت میدهند سخت تر است..‌

این انسان بودن خیلی داستان داره کاش ابری چیزی بودم.

نِخ کش شد، هرآنچه در خیال بافتیم...

ایستاده ایم وکسی نمیداند این بنای به ظاهر محکم؛ چقدردر آستانه فرو ریختن است....!

؛

دیوانه کنندست،روزی امیدوار میشوی وفردای آن روز دیگر امیدی نیست.‌‌..

‏از دست زندگی خسته‌ شده‌ام؛ هرقدر به مسخرگی می‌گذرانم، می‌بینم نمی‌شود که نمی‌شود. فروغ

درون هر انسانی کتابی نانوشته وجود دارد پر از حرف هایی که نگفت وانتخاب هایی که نکرد.‌‌...

"الهی أنْتَ کَهفی حِینَ تُعیینی الْمذاهِبُ فِی سَعَتِها..." تو پناهگاهِ منی، زمانی که راه‌ها با همه وسعتشان درمانده‌ام کنند...🤍

گاهی دل آدم پر است اما راهی برای خالی شدن ندارد..

#تبادل

بعضی وقتا خسته نمی‌شی… فقط خالی می‌شی، نه اشکی می‌مونه، نه حرفی، نه حتی دلی برای ادامه دادن. فقط یه سکوتِ سنگین، که هیچ‌کس نمی‌فهمه پشتش چی بود... لبخند می‌زنی تا کسی نفهمه، ولی درونت جنگه، یه جنگ بی‌صدا با خودت، با خاطراتت، با همه‌ی چیزایی که نتونستی درستشون کنی... و تهش فقط یه جمله تو ذهنت می‌مونه: «کاش هیچ‌وقت انقدر قوی نمی‌شدم که درد رو ساکت تحمل کنم.»