_ترانهیِ بارون زده
Відкрити в Telegram
پناهگاهی برای دلهای خسته چند خط درد، چند قاب خاطره ترانه بارون زده . . . 🌧☔✨
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
655
Підписники
Немає даних24 години
-227 днів
-9630 днів
Архів дописів
خداحافظ به تویی که زندگیات تباه شد، بی آنکه مقصر باشی.
- داستایفسکی
01 вер, 13:00
زیباترین چیز درباره زنان،این است که پس از تمام زخمها،هنوز میتوانند عاشق زندگی بمانند.
01 вер, 12:18
گاهی دلش میگرفت، اما امیدش را از دست نمیداد. فهمیده بود که ابرها هر چقدر هم آسمان را بپوشانند هرگز نمیتوانند در برابر تابیدنِ آفتاب، مقاومت کنند.
01 вер, 06:24
- به قولِ صادق هدایت :
کاش میتوانستم خودم را
از چنگ خودم نجات بدهم .
01 вер, 06:23
او زنی بود با روحی لطیف و قلبی آرام؛
اما در پسِ این همه لطافت، صلابتی پنهان داشت
که حتی سختیهای روزگار هم نتوانسته بود
ذرهای از او کم کند.
31 серп, 14:37
آنچه قسمت تو نيست،
هزاران بار نااميدت می كند
تا بلاخره بفهمى كه بايد رهايش كنی ...!
31 серп, 14:37
31 серп, ~14:37
00:00
من فکر میکنم آدمها بعد از رها کردن چیزی که با تمام وجود برایش جنگیدهاند و بی ثمر مانده، تازه میفهمند که چقدر محکماند، چقدر تحمل دارند چقدر در برابر زندگی صبورند و چقدر ارزششان بیشتر از چیزهاییست که به هر قیمتی میخواستند آن هارا نگه دارند 🤍
31 серп, 12:54
گاهی اون کسی که بهش میگیم «دختر عصبی خانواده»، کسیه که سالها نقش معترض خانواده رو داشته؛
کسی که چیزهایی رو که بقیه از کنارش میگذرن به زبون میاره و زودتر از بقیه به بیعدالتی، دخالت یا نادیده گرفته شدن مرزها واکنش نشون میده.
31 серп, 12:46
آذرخش مکری یه قسمت پادکست داره "چه کسانی در بحران نمیشکنند"، خیلی برای فضا امروز ما میتونه جالب باشه بهنظرم؛ مثلا یه جاش میگه بعضی وقتا راهحل این نیست که وایسی توضیح بدی، یه فحش بگو و بلاک کنه بره!
31 серп, 12:45
من خودم را دوست دارم،
اما گاهی اوقات
دلم نمیخواهد در آینه تماشایش کنم.
او زیادی دقت میکند،
بیش از حد اهمیت میدهد،
درحالیکه زندگی «محلِ گذشتن» است؛
جاییست که بر هیچ چیز نباید تشدید بگذاری
حتی بر تماشای خودت..
30 серп, 06:57
من خودم را دوست دارم،
اما گاهی اوقات
دلم نمیخواهد در آینه تماشایش کنم.
او زیادی دقت میکند،
بیش از حد اهمیت میدهد،
درحالیکه زندگی «محلِ گذشتن» است؛
جاییست که بر هیچ چیز نباید تشدید بگذاری
حتی بر تماشای خودت...
30 серп, 06:57
30 серп, ~06:57
هرچه بیشتر خودش را شناخت، کمتر شبیه به دیگران شد. گاهی در خلوتِ خود گم شد، گاهی کسی به جهانِ درونش راه نیافت اما هیچگاه خودش را برای پذیرفته شدن نشکست و مانند کتابی ترجمه نشده، اصیل ماند.
30 серп, 06:47
خودت که به خودت باور داشته باشی،
زندگی هم مجبور میشه که باورت کنه.
30 серп, 06:47
نوشته بود: «تو برای بقا ساخته نشدی، برای شکوفا شدن ساخته شدی و شکوفایی یعنی جسارت دیدن تاریکی و انتخاب نور.»
29 серп, 07:39
و گاهی به آسمان که خیره میشوم،به تمام آنچه گذراندم فکر میکنم،و گاهی در حسرتِ آنچه هنوز تماما بدست نیاورده بودم و از دست دادم میمانم،و گاهی هم در شگفتی آنچه که به من قوی بودن را یاد داد،راستش را بخواهید زندگی را با هر سختی و غم فراوانی که دارد دوست دارم،دوستش دارم چون در آن روزهایی عزیزترین آدم های زندگیم را در آغوش گرفتم،شکوفههایی که به زیبایی از درختی روییده بودند را دیدم،غروب و طلوعی که پس از تاریکی بود را دیدم،و آنچه مرا نگه داشت و روبروی غم رویید،شادیِ چیزهای کوچکی بود که تجربه کرده بودم🎞️.
29 серп, 07:22
من باور ندارم که آدمهای خوب همیشه بازنده میشن، انرژی همیشه به صاحبش برمیگرده؛ وقتی نیتت پاک باشه مهربونیت از روی منفعت نباشه و تلاشات از روی عشق و صداقت سرچشمه بگیره دیر یا زود همون انرژی به زیباترین و درست ترین شکل ممکن به زندگیت باز خواهد گشت...✨
28 серп, 16:41
