『آوای دریا』

:)

بزرگترین باگ دوست داشتن اینه که اگه اون بهت توجه نکنه، انگار کل دنیا ازت متنفرن

در رویای پرواز، در مسیر سقوط

توهم روزی خواهی فهمید آدم‌ها دوست دارند از دنیایی که شبیه آنها نیست فاصله بگیرند

شاید زیباترین تعریف انسانیت همینه خیر برسانید تا خیر ببینید

هربار از تنهایی یه آدمی پناه بردم تنهاتر شدم!

همه چیز ناگهان آزارش میداد و ظرف امیدش که با جان کندن کمی پر شده بود، وارانه میشد......

مرا تبعید کن میانِ حلقه‌یِ بازوانت بگذار این سقوطِ باشکوه دست‌های تو باشد... حسین جهانبخشی

قلب خانه‌ای است با دو اتاق خواب. در یکی، رنج زندگی می‌کند و در دیگری شادی. نباید خیلی بلند خندید وگرنه رنج در اتاق دیگر بیدار می‌شود. یانوش: شادی چطور؟ از سر و صدای رنج بیدار نمی‌شود؟ نه، گوش شادی سنگین است. صدای رنج را در اتاق مجاور نمی‌شنود.

گفتکو با کافکا، گوستاو یانوش، ترجمه فرامرز بهزاد

بین من و خودت بمونه آدمای قوی طوری می‌خندن که انگارنه انگار شبش گریه کردن

من بی‌توجه به اطرافم نیستم، به احساسات دیگران اهمیت میدم و براشون ارزش قائل میشم. تو چی بلدی؟

لایق چیزی بودن مهمه نه مالکش بودن!

اشک‌ها خشک می‌شن ولی غم غرقت میکنه.

همه چیز را به خوبی درک می‌کنم و این بلاخره من را خواهد کشت:)

تو اصیل بمون تا یه دنیا ازت کپی کنن.