『آوای دریا』
Відкрити в Telegram
3 008
Підписники
+7624 години
+1107 днів
+63530 днів
Архів дописів
3 007
فوقش گریهای تا سپیده، و شنیدن نغمههای غمگین؛ سپس اندیشهای بر دروغ و دورویی آدمها. و پس از آن، بهبودی فرا میرسد، مگر نه؟
3 007
نه با کسی بحث کن، نه از کسی انتقاد کن، هرکی هرچی گفت بگو حق با شماست و خودت رو خلاص کن.
آدما عقیدت رو که میپرسند نظرت را نمیخواهند میخواهند با عقیدهی خودشان موافقت کنی.3 007
افسردگی بهترین تعریفش هیچکاری نکردنه.
یهو به خودت میای میبینی ماهاست که هیچکاری نکردی، مطلقا هیچی..
3 007
موقعی که حالتون خوبه هم سراغ آدما رو بگیرید؛ آدما زبالهدون احساسات منفی شما نیستن که فقط موقع بدبختیاتون یادشون میوفتید
3 007
احساس میکنم آدم وقتی تنها میشود تمام غم دنیا در وجودش خیمه میزند. احساس میکند آنقدر از دیگران دور شده، که دیگر هیچوقت نمیتواند به آنها نزدیک شود.
_عباس معروفی
3 007
طوری لبخند بزن که انگار هرگز گریه نکردی
طوری مهربون باش که انگار هرگز آسیب ندیدی
و طوری زندگی کن انگار فردایی نیست.
3 007
من به خورشید باور دارم حتی زمانی که نمیتابه
به عشق باور دارم حتی زمانی که کسی تو زندگیم نیست
به خدا باور دارم حتی موقعی که با سکوتش مواجه میشم
3 007
ارزشی که برات قائله از اینکه هیچوقت ناراحتت نکنه مشخص نمیشه؛ بلکه از اون تلاشی که وقتی ناراحتت کرده برای جبران و درست کردن اوضاع میکنه مشخص میشه
3 007
زندگی شبیه یه قطاره.
از همون لحظهای که راه میفته، آدمهای مختلفی سوارش میشن. بعضیها فقط چند ایستگاه کنارت میشینن، بعضیها مسیر طولانیتری همراهتن، و بعضیها اونقدر زود پیاده میشن که حتی فرصت نمیکنی خوب بشناسیشون.
ما اما یه اشتباه همیشگی داریم.
فکر میکنیم هر کسی که وارد واگن زندگیمون شد، حتما تا آخر مسیر هم کنارمون میمونه.
برای همین وقتی کسی پیاده میشه، تمام حواسمون به صندلی خالیشه، نه به مسیری که هنوز ادامه داره.
در حالی که قطار هیچوقت به خاطر رفتن یه مسافر نمیایسته.
و شاید بزرگترین درس زندگی همین باشه که قرار نیست همه همسفر آخر راهت باشن، بعضیها فقط اومدن تا یادت بدن مسیر، از آدمها مهم تره.
_A
@Avay_eDaryaa
3 007
ارزشی که برات قائله از اینکه هیچوقت ناراحتت نکنه مشخص نمیشه؛ بلکه از اون تلاشی که وقتی ناراحتت کرده برا جبران و درست کردن اوضاع میکنه مشخص میشه
