𝅄 𝆬 𝔇ᧉꭑ𑄝𝗇 𝚳𝗈𝗍ꤕᥣ ֶָ֢ ۫

آبجی.. آبجی جان. آخخخخخخخ 🥀 راستش اون سکانس، سکانس موردعلاقه(؟😅) منم هست و هنوز ازش نکشیدم بیرون و بله... عاقبتیم کردی

سکانس خداحافظی کستیل که هنوز ازش ادیت میبینم رد میکنم چون حالمو خیلی بد میکنه و دچار فروپاشی روانی میشم. اولین بار ساعت شیش صبح اون قسمت رو دیدم و جدا تا یه هفته افسرده بودم خیلی سنگین بود...خیلی عمق داشت واقعا

قبوله🥀🥀

راه ندادن هم یه جوری میرم ما‌ که دیگه آخر کارمونه🥀

بالای آرمیتاژ راهمون میدن به نظرت؟

شایدم ۶

فکر کنم ۷ بود

عاشقتم🤣🤣🤣

اصلا فصل چند بود

ابجی ما خفن تر از این حرفاییم مگه میشه بنش نکنم😅

وایستید منم برسم

ادی ما که تو یه شهریم بیا بریم یه جای بلند خودمونو ازش بندازیم پایین🙏🏻🥀

اومدم اینجا ریموش‌ کنم دیدم بنه مردم🤣🤣🤣🤣

جونم؟

بچها این فقط نظر منه؟ یا جدی این فصل و این اپیزود مثل نقطعه عطف رابطه دین و کستیل بود؟ من حس میکنم اینجا اوج توقع و حسی که دین به کس داشت بود و اگه اتفاقات بعدش نمی افتاد کستیل به صورت خیلی جدی از زندگی دین خط میخورد؟

اشغالا گریه در میارید

نازی

- کجا بودی وقتی نیاز داشتم باشی؟ - من بودم، تو کجا بودی؟ ( مفهوم کلی منظورمه-)

بنده اینقدر سر اون اپیزود، گریه کردم، اشک ریختم، زجه زدم، که حد نداره. مری نبود که مادری کنه، ولی ما بودنش رو هم دیدیم.. حرفایی که دین زد تمام چیزی بود که دلم میخواست تو صورت مری لعنتی داد بزنم. تا به خودش بیاد.. بلکه از این لجن‌زاری که برای خودش و با اومدش برای بچه های ساخته بود بیاد بیرون و خودشو یه تکونی بده..

ببخشید صفحه گوشیم از اشکام خیسه نمیتونم درست پیامتو بخونم🥀🥀