خانوم شیرین
Відкрити в Telegram
گفتم چند دقیقه این جا بنشین و به من تکیه بده. گفت کارم از تکیه گذشته، دلم می‌خواهد توی بغلت بمیرم! عباس معروفی
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
390
Підписники
-124 години
-87 днів
-3730 днів
Архів дописів
390
این روزها
جهان
چیزی برای تماشا ندارد...
مگر آن‌که
همرنگ چشمان تو شود؛
آن‌وقت
تمام جانم
چشم خواهد شد
برای تماشا...
آخر
تماشایی‌ست،
هرچه
به تو مربوط باشد...
شیرین
390
در حکومت نظامیِ پاییز،
بوسه‌های تو
بی‌صدا،
همچون موشک‌های کاغذی
که در کودکی می‌ساختیم،
بر تنم فرود می‌آیند؛
رد بوسه‌هایت
بر تن خسته‌ی من
گل می‌شود،
می‌شکفد،
و یواشکی
بهار
در رگ‌های خزان‌زده‌ام
جاری می‌شود...
عزیزتر از جانم،
یک قطره از خیالِ تو کافی‌ست
تا در بیابانِ جانم
گل‌هایی برویند؛
گل‌هایی
که حتی پاییز
از پژمرده کردنشان
ناتوان بماند...
شیرین
390
+1
گاهی وقتا یکی وارد زندگیت میشه که حاضری به خاطر یک بار بغل کردنش کیلومتر ها راه رو طی کنی...
390
+1
ناگهان دلم از دوستی او سرشار شد
انگار سال های سال باهم فکر کرده بودیم، دوش به دوش هم جنگیده بودیم، و یک دهان ترانه خوانده بودیم...
390
تو را آنگونه می خواهم که شاهی سرزمینش را
شبیه مومنی دل کنده از دنیا که دینش را
در آغوشم نباشی آنچنان از ریخت می افتم
که گم کرده ست یک انگشتر انگاری نگینش را
جواد منفرد
390
Repost from خانوم شیرین
به تک‌تک حروف اسمت قسم، وقتی نیستی، تمام کلماتی که به زبان می‌آورم، بوی غم و دلتنگی می‌دهند.
390
Repost from خانوم شیرین
+1
سحرم روی چو ماهت شب من زلف سیاهت
به خدا بی‌رخ و زلفت نه بخسبم نه بخیزم
مولانا
