|رِهــآن|

تویی و بی حسی کامل نسبت به دورت

اونجایی که حتی غم هم ارزش غمگین بودن و نداره

تا حالا وارد خلسه غم/ خستگی شدین؟

می‌خواهم از این دنیا دور شوم، در آن سرزمین‌های بی‌پایان، جایی که هیچ‌کس مرا نمی‌شناسد، در گوشه‌ای از جهان، در دل برف‌های بی‌انتها، در سکوتی که انگار زمان در آن متوقف شده است. شاید بروم به سرزمین‌های سرد و بی‌صدا، در عمق جنگل‌های تاریک و انبوه، جایی که درختان بلند و سایه‌دار، مرا در بر می‌گیرند و تنها صدای باد است که مرا می‌شنود. یا شاید در آن سو، در سرزمین‌های گرم و رنگین، زیر آفتاب سوزان، در میان مردمانی که زبانم را نمی‌فهمند، گم شوم و فراموش شوم، در جایی که هیچ‌کس مرا نمی‌شناسد، و من دیگر هویت ندارم. می‌خواهم در آن خلأی بی‌پایان فرو بروم، در عمق فراموشی، در جایی که هیچ‌کس صدایم را نمی‌شنود، و من هم دیگر نمی‌خواهم کسی را بشناسم، فقط در سکوتی بی‌انتها، در آن‌سو که دنیا دیگر من را نمی‌خواهد، و من دیگر نمی‌خواهم دنیا را. @rehan_sto|nazanin

@rehan-sto

بدبختیام از اینجا شروع شد. 1.بحران 18 سالگی🧗‍♀ 2. احوال پرسی🧘🏼‍♀️ 3.بخش بیماران خاص🥥 4. چرا شب‌ها مغزمون آرشیو خاطرات ممنوعه رو باز می‌کنه؟👩‍🦯 5.سندروم ایمپاستر🦦 6.ترس از دوست داشته شدن🎭

اگه میدونست ، از همین جا میگم عمیقا ادم نادرستی هستی👩‍🦯

و عمیقا برام سوال پیش اومد اونی اولین نفر اینو فرستاد داستانشو میدونست 👩‍🦯

عمیقا برام جالب بود

برای من چیزی که Fourth of July رو سنگین می‌کنه اینه که درباره‌ی مرگ با فریاد حرف نمی‌زنه بیشتر شبیه مرور کردن خاطرات کسیه که دیگه نیست ولی هنوز توی ذهنت حضور داره انگار آدم می‌ره ولی صداش خاطره‌هاش و چیزایی که باهاش تجربه کردی‌ یه مدت خیلی طولانی‌تر می‌مونن

داستان این آهنگ از جایی میاد که سافجان استیونز کنار مادرش توی روزهای آخر زندگی‌ش بوده مادرش به‌خاطر سرطان معده از دنیا میره و بعدش خاطرات و حرف‌هایی که بینشون بوده تبدیل می‌شن به این آهنگ

داستان این اهنگو شصت سال پیش فهمیدم برام جالب بود گفتم بگم هی یادم میرفت این همه چرت و پرت گفتم اینم روش👩‍🦯

و قرار نیست هرموقع شما خواستید باشن و هرموقع نخواستین بزارینشون توی جعبه و هرموقع هم خواستین دوباره برشون گردونید

توی روابط حرف زدن،توضیح دادن و ... مهمه

افراد عروسک خیمه شب بازی شما نیستن