|رِهــآن|

آدم‌ها نمی‌میرند، می‌پوسند. توی خاطره‌ها، توی نامه‌های مچاله، توی ته‌سیگارهای خیس‌خورده. و من، من هم می‌پوسم، آرام، با همان سرعتی که عشقِ او روزی پوسید. @rehan_sto|nazanin

عجیبه که برای رفتار کسی که حتی به اندازه‌ی یک لحظه به ما فکر نکرده، ساعت‌ها دنبال دلیل می‌گردیم؛ انگار قراره با فهمیدن علت، چیزی در گذشته تغییر کنه.

عجیبه که برای رفتار کسی که حتی به اندازه‌ی یک لحظه به ما فکر نکرده، ساعت‌ها دنبال دلیل می‌گردیم؛ انگار قراره با فهمیدن علت، چیزی در گذشته تغییر کنه.

به هر مقدار که شادیتونو دوست دارید غمتون هم دوست داشته باشید تا شادیتون معنی پیدا کنه و از ادم های سرکوب گر فاصله بگیرید

ولی سرکوب احساس دردی که به جا میزاره از همه ی اینا بدتره

در حالی که سخت هستن و ازار دهنده

عمیقا این حس ها ارزشمند و دارای منطقن

و شاید همینطور رها کردنش خطرناک باشه

بعضی اوقات ما با انتخاب ادمای نادرست مشکلاتی از خودمونو نادیده میگیریم که دلیل علمی داره

دیسوسییشن (Dissociation): احساس فاصله یا جداشدن از خودت یا محیط.

تویی و بی حسی کامل نسبت به دورت

اونجایی که حتی غم هم ارزش غمگین بودن و نداره