آن‌سو؛

-

نمی‌دانم اگر موسیقی و چای و قهوه را نداشتم ، اگر با نور اگر با گیاه و با شعر حالم تسکین نمی‌یافت ، اگر پاییز و بهار ، تابستان و زمستان ، باران و برف را دوست نداشتم ، برای دلخوشی در تهی‌ترین حالات ِممکن جهانم به کدامین اتفاق چنگ می‌زدم ؟ کدامین طعم و تصویر را بهانه می‌کردم کدامین دلخوشی کوچك را در آغوش می‌کشیدم ، تا به وجودم بقبولانم ؛ زندگی هنوز در جریان است .

شبیه دم که بعد از باز دم دارد دمی دیگر غمی تا می‌رود از یاد می‌آید غمی دیگر...