حامِلُ‌ اللِّواء|133

راهِ رسیدَن به تو بهتَرین راهِ جهانهِ./آقایِ ۱۲۸

سرِ زینب‌س به سَلامت؛سرِ نوکَر به دَرک./۶۹

سِیدِه‌زینَب‌'س

یا اِمام عَباس‌ع؛خودت دَستِمون رو به ضَریحِ‌ قَشنگِت برِسون قُربونُت برَم:)

کل امسال رو نگران این بودم که ینی میشه امسال برم کربلا؟ به خودم میگفتم میشه امسال رو برم پیش امام عباس‌ع ینی؟!پیش اقا امام حسین‌ع؛مقام آقا علی اکبر‌ع:) محرم که گذشت و لایقم نبود برم خیلی بیشتر دل نگران تر شدم،ینی دیگه نمیشه؟ خیلی دلتنگ حرم عمو عباس‌ع بودم؛ خیلی درد و دل ها باهاشون کردن.. که بلاخره قسمتم شد انگار امام عباس‌ع قشنگم حرفامو شنید؛حواسش بود:)

إِلَيْكَ يَا أَبَا عَبْدِاللَّهِ تَشُدُّ الرِّحَالُ.. -ای اباعبدالله، بارِ سَفرها به سوی تو بَستهِ می‌شود..

-ما را نه با دُنیا؛کِه با یِک نگاهِ عَباس‌ع می‌تَوان از خود بی‌خود کرد..|133

۱۲۸/.

دلتنگ دیدارتم اما؛ تا یار که را خواهد و میلش به که باشد…

-¹¹⁰

کَربلا را آرزو می‌کَردم، بی‌آنکِه امیدی به وِصال داشته باشم... فَدای آن آقایی که پیش از ناامیدیِ دلَم، اذنِ زیارَت نوشت:)

__

مَن کجا؟!روضِه کجا..؟!مَعرفتِ عَباس‌ع بود.. مَن حواسم به خودم بود؛صِدا کرد عَباس‌ع:)

بِأبي وَأُمّي وَأَهلي وَما أَملِكُ يا أبا عَبدِاللَّه | ۱۲۸

:))