🕊️

اگه دوسم داشتی نمیزاشتی به اینجا برسه که بگم “ تو اگه منو میخواستی “.

إذَا ضَاقَتْ بِکَ الأحوالُ یَـوماً فَثِقْ بِالوَاحِـدِ الفَردِ الـعَلیِّ اگر روزی به خاطر احوالات روزگار به دلتنگی دچار شدی؛ دلت را به خدا بسپار 💚🌿

گاهی باید روئید از پس آن باران گاهی باید خندید بر غمی بی‌پایان - سهراب ‌سپهری |

آدما فقط لحظه انفجار تو رو میبینن؛ نمیبینن چقدر کنار اومدی، کوتاه اومدی و چقدر سازش کردی.

چشمی که از تو پر شده به هیچکسِ دیگه نگاه نمیکنه چه باشی چه نباشی.

صادق هدایت جمله خیلی قشنگی داره: می‌گه که "اندوه که از حد بگذرد جایش را می‌دهد به یک بی‌اعتنایی مزمن. دیگر مهم نیست بودن یا نبودن، دوست داشتن یا نداشتن. آن‌چه اهمیت دارد یک کشتار رخوتناک حسی است که دیگر تو را به واکنش نمی‌کشاند و در آن لحظه در سکوت فقط نگاه می‌کنی و نگاه می‌کنی."

روزهایی را سراغ دارم که دلم می‌خواست گلوله‌ای به تنم بنشیند تا دلیلی عیان برای گریه کردن داشته باشم.

دل کوچکی داری و غم‌هایی بزرگ. چاره‌ای نداری جز این‌که غمت را جاهای دیگر پنهان کنی؛ مثلاً تهِ چشم‌هایت، پشتِ خنده‌هایت، در سکوتِ ناگهانت، در گریه‌های دور از چشم. عیبی ندارد اگر آغشته به اندوهی. کسی ابر را سرزنش نمی‌کند اگر تیره باشد و نبارد.

گفت: زمان التیام می‌بخشد؛ بله عزیزِ من، اما آدم هیچ‌وقت طعمِ برخی اشک‌ها را فراموش نمی‌کند…

آدمی که دیگر از خودش انتظارِ دلدادگی ندارد، چه فرقی دارد با درختی که دیگر شوقِ بهار ندارد؟

خسته از تمام چیزهایی که به ظاهر پذیرفته‌ام، اما با هر تلنگری دوباره مثل قبل برایم پررنگ می‌شوند.