دِࢪیا؛

ای آرزوی دیده‌ی بینا، چگونه‌‌ای؟ وی مونس دلِ منِ تنها، چگونه‌ای؟ دُر است صورت تو و دریاست چشم من ای دُرِ دور مانده ز دریا، چگونه‌ای؟ دل هدیه‌ی تو کردم آن را نخواستی جان تحفه می‌فرستم این را چگونه‌ای؟ ای نورِ چشم مهر و گل بوستانِ حُسن ما بی‌تو در همیم، تو بی ما چگونه‌ای؟

- حسن غزنوی

به یاد جاویدنام شهرم، کریم حیدری🕊️

عزیزدلم، همیشه به یادشونیم... قسم به خون یاران ایستاده‌ایم تا پایان.

«مثل غزل پخته‌ی سعدی‌ست نگاهت..»

داشتم چای می‌نوشیدم ؛ یکباره دلتنگش شدم ، بغض کردم و اشک در چشمانم حلقه زد . همه با تعجب نگاهم کردند ! لبخندی زدم و گفتم : چقدر داغ بود . . .

می‌رسه روزی که دیگه قعر دریا میشه خونه‌ام؛ اما تو دریای عشقت باز یه گوشه‌ای می‌مونم...

- فرح تجلی

نور.

غرق در خون، وطن را چنین نوشتند؛ که ما خونین دلانِ آن زمستانیم.

این عکس خوشگل رو یکی از شما فرستادین😭💙

- بندر گناوه، بوشهر

آخر گشوده شد ز هم آن پرده‌های راز آخر مرا شناختی ای چشم‌آشنا چون سایه دیگر از چه گریزان شوم ز تو من هستم آن عروسِ خیالاتِ دیرپا چشم من است این‌که در او خیره مانده‌ای لیلی که بود؟ قصه‌ی چشم سیاه چیست؟ در فکرِ این مباش که چشمان من چرا چون چشم‌های وحشیِ لیلی، سیاه نیست در چشم‌های لیلی اگر شب شکفته بود در چشمِ من شکفته گل آتشینِ عشق لغزیده بر شکوفه‌ی لب‌های خامُشم بس قصه‌ها ز پیچ‌‌وخمِ دلنشینِ عشق در بندِ نقش‌های سرابی و غافلی برگرد... این لبانِ من، این جامِ بوسه‌ها از دامِ بوسه راهِ گریزی اگر که بود ما خود نمی‌شدیم چنین رامِ بوسه‌ها! آری، چرا نگویمت ای چشم‌آشنا؟ من هستم آن عروسِ خیالاتِ دیرپای من هستم آن زنی که سبک پا نهاده است بر گور سرد و خامُش لیلیِ بی‌وفا

- فروغ فرخزاد

سیلِ آهِ خلق، سدّ ظلم را خواهد شکست قصهٔ تاریخِ بی‌سلطان، به پایان می‌رسد

- فاضل نظری