مَه‌خوربانو‟

شهرزادِ قصه‌ها

ای پاک‌روانانِ رفته زین خاکِ کهن، روان‌تان جاودان و فرّه‌تان پاینده باد. گر بدگُهران ز مرگِ شما خنده کنند، و بر اشکِ مادران و سوگِ خاندانان شادمانیِ پلید خویش سازند، شما در دفترِ داد و در پیشگاهِ اهوراییِ راستی جاودانه‌اید. نام‌تان در یادِ آزادگان چون آتشِ آذر فروزان خواهد ماند، و هیچ بادِ بدخویِ زمانه خاکسترش نتواند کرد. زیرا هر آن‌کس که بهره‌ای از فروغِ انسانیت دارد، روانِ شما را به نیایش یاد خواهد کرد تا سپیده‌دمِ واپسینِ جهان.🖤🕊

کنترل خشم و داغ بدترین چیزیه که دارم تحملش میکنم..

بی‌پناه و غریب می‌رقصیدند؛ رقصِ دستمال بازی بختیاری بود، دستمال‌ها چون پرچم‌های سوگ در هوای سرد شب می‌چرخید. زنان، سیه‌پوش و خاموش، بر سنگِ سردِ کوچه‌ها نشسته بودند؛ شب، خلوتِ خیابان‌ها را به ناله‌های بریده سپرده بود. در تاریکیِ وهم‌آلود شهر، بر همان خاکی که جگرگوشه‌شان پر کشیده بود، مویه می‌کردند؛ صدایی میان شیون و سکوت، میان رقص و مرگ.

Of Iranians, many were slain; The land was steep’d in valiant blood. Ferdowsi’s Shahnameh, the reign of Goshtasp endured one hundred and twenty years.