💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ گُم‌نَام💐
Відкрити в Telegram
جَهِشِ دِل / آوَاِیِ گُم‌نَام اینجا دل می‌جهد تا خاموش نماند؛ آوا اگرچه گم‌نام است، اما حقیقتِ جان را نجوا می‌کند. مالک _ کانال.. آوَاِیِ گُم‌نَام.. آغاز فعالیت.. 1404 / 8 / 19..
Показати більшеІран139 779Категорія не вказана
280
Підписники
Немає даних24 години
-57 днів
+430 днів
Архів дописів
امروز فرسوده‌تر از همیشه‌ام؛
انگار جامه‌ای از غم را بر تن دارم و هر فکر، چون باری سنگین، آرام‌آرام بر روحَم فرو می‌ریزد...🥀🖤
اولین بار است در زندگی، وعده‌خلافی کردم…
من از آن آدم‌هایی بودم که اگر قولی می‌دادند، حتی به قیمتِ فرسوده شدنِ خودشان هم پایِ حرف‌شان می‌ایستادند؛
اما این‌بار نتوانستم…
و سنگینیِ این ناتوانی، بیشتر از هر سرزنشی، روحَم را خسته کرده است...
گاهی انسان نه از بی‌ارزشیِ وعده، بلکه از بی‌رحمیِ شرایط شکست می‌خورد؛
و تلخ‌ترین بخشِ ماجرا همین است که دلت بخواهد بمانی، اما زمان، دستت را آرام از همه‌چیز جدا کند...
امروز برای من، فقط یک روزِ غمگین نیست؛
روزی‌ست که فهمیدم حتی محکم‌ترین آدم‌ها هم گاهی در برابرِ زندگی، آرام و بی‌صدا فرو می‌ریزند....
Repost from لاٰـم…ོ ⏾
در درونم مملکتی‌ست که تمامِ زن‌هایش غمگین‌اند… و هیچ مردی جرئتِ نجات‌شان را ندارد…👁️
گریه کردن را از یاد برده‌ام...
من از عمق وجودم پارچه پارچه‌ام...🥀
بدتر از همه، امشب فقط یک ساعت وقت دارم تا گزارشم را آماده کنم؛
و ذهنم، از شدتِ خستگی، میانِ واژه‌ها آرام فرو می‌ریزد....🖤🥀
Repost from ژرف واژه‌ها ✤
به دور از خود ایستاده و تماشا‌گه ویرانی خویشم!
تنم سنگینی می‌کند بر روح فرسوده ام ، زنده‌گی در حال را بلد نیستم اسیر گذشته و سرگردان برای آینده. رفتن را میخواهم ولی نمی‌شود ؛
باید ماند سوخت و ساخت ....
از درد فرار نکن؛
هیچ انسانی با دویدن از زخم‌هایش نجات پیدا نکرده است....در همان درد بمان، بسوز، فرو بریز، اما ویرانیِ درونت را بر شانه‌های دیگران خالی نکن.
اگر غمی داری، آن را بهانه‌ی شکستنِ قلبِ آدم‌ها نساز؛ بعضی انسان‌ها، بی‌گناه قربانیِ تاریکیِ کسانی می‌شوند که بلد نبودند با دردِ خودشان روبه‌رو شوند...
با دردِ خودت، سوز بساز، فهم بساز، سکوت بساز؛
اما از اطرافیانت کینه نگیر و زهرِ زخم‌هایت را در روحِ دیگران نریز...
وقتی زمین از فهمِ تو خالی شد، سمتِ خلق نرو؛
سمتِ خالق برو، همان‌جایی که آرامش است...
هیچ‌کس جز خدا، توانِ نجاتِ کاملِ یک روحِ خسته را ندارد؛ مخلوق، خودش غرقِ کمبودها و شکست‌های خویش است...و این را فراموش نکن؛ انسانی که امروز دل‌ها را ویران می‌کند، روزی زیرِ آوارِ همان ویرانی دفن خواهد شد.
این دنیا شاید دیر حساب کند، اما هیچ زخمی بی‌پاسخ نمی‌ماند و هیچ اشکی، گم نمی‌شود.
پس اگر درد داری، فاصله بگیر…
سکوت را بر تنِ خودت بپوشان و بگذار زمان، آهسته زخم‌هایت را تربیت کند؛ چون بعضی دردها را باید در خلوتِ خویش دفن کرد، نه در قلبِ آدم‌های دیگر...
آدمی که از رنجِ خودش هیولا می‌سازد، آرام‌آرام انسانیتش را دفن می‌کند؛ و تلخ‌تر این‌که بسیاری، نامِ این ویرانی را " حق " می‌گذارند.
در حالی‌که هیچ زخمی، مجوزِ شکستنِ یک روحِ بی‌پناه نیست...
بعضی شب‌ها باید فقط سکوت کرد، نه برای این‌که درد کم شده، بلکه برای این‌که فهمیده‌ای همه‌چیز ارزشِ توضیح دادن ندارد.
و انسان، وقتی بالغ می‌شود که یاد بگیرد
رنجِ خودش را به ارثِ دلِ دیگران تبدیل نکند...
#آوای_گم‌نام..🍃
#سخن_شب..🌙
Repost from N/a
در مساجد معابد گشتم
و خدا را در قلب انسان های شریف مفید نگریدم …💗💌
