💐جَهِشِ دِل _ آوَاِیِ‌ گُم‌نَام💐

حسرت..؟🖤

امروز مرا از هر جهت آزردند؛ آن‌قدر که حتی سکوت هم دیگر مرهمِ این خستگی نیست....🥀

دو باره همانی قبل شدم، کم حرف...🖤

موافقم، به اميد موفقیت های بیشتر بانو جان ما..🍃

واژه های رمانش را دوست دارم، زیبا عمیق نگارش کرده، امروز مطالعه داشتم..

نگران گناهان خودتان باشید..! خداوند از شما در باره گناهان من نخواهد پرسید..🖤

من برای تو، بیشتر از همه نامه نوشتم؛ واژه‌های ساده، تلخ، بی‌ریا و شیرین ساختم و شب‌های زیادی را با نامِ نیامده‌ات سر کردم. منتظرم تا بیایی، تا تمامِ بیت‌های عاشقانه و واژه‌های لبریز از حلالیت را نثارت کنم؛ واژه‌هایی که سال‌ها در سکوت، میانِ خستگیِ این دل بالغ شدند. من جایِ نامت را خالی گذاشته‌ام؛ و هیچ اسمی را هرگز در آن خلأِ خاموش وارد نخواهم کرد...در همین انتظار خواهم ماند… حتی اگر زمان، آرام‌آرام چیزی از روحم کم کند. می‌دانم روزی، چیزی از جانبِ خدا به من خواهد رسید؛ و شاید همان، آخرین دلیلِ لبخندِ این قلبِ فرسوده باشد... #آوای_گم‌نام..🍃 #انتظار..🍂

زیباست واژه‌هایتان برای من؛ همین توصیف، خود بالاترین معناست برای من...🫀🫂

بانو جان من، مهربانی هستی، واژه های شما خو روح روان من هست...🫀🫂

چقدر زیباااا، به دلم نشست...🌷🙂

من خودم از از میان ویرانی های که امیدی در آن نمایان نبود کشیدم نه به تقلای کسی نه امید کسی به امید دل خودم دلی که وعده زنده ماندن بر وی را داده بود و من نامرد وعده نبودم مرد وعده ها بودم باید خود را دوباره آراسته میکردم لباس رزم پوشیده جبهه گرفته نیزه بر دست میجنگیدم حیات که از آن من بود و مرا به اینجا کشانیده بود خوب بلد بودم برای کسی نمی‌ایستد این گیتی رحمی نداشت #_بِی‌تٰابْ 💌