مُسَطِّع

دیگه اینقد تو قداره بند چرخ زدم که حتا رسیدم به اینجا

یکیش آیفون ۱۸

چرا نشن؟ من با خیلی چیزا سوپرایز میشم

https://t.me/mosatteh/6548 ولی جدی مگه مردا اصلا سوپرایز میشن؟🥸

سوپرایز اصن نَمَنَدی؟

شاید اصلا سوپرایز نشدید

https://t.me/mosatteh/6547 خبر پدر شدنتون رو بشنوین سوپرایز میشین😂🦦

صبر کن. من چرا اصن یادم نمیاد کلا آخرین بار کِی سوپرایز شدم؟

آخرین باری که سوپرایز شدم در حدی که ضربان قلبم یکم جا به جا شده باشه رو یادم نمیاد

گول خوردم و سر شب رفیقم بهم قهوه داد بی فانوس هنوز خوابم نبرده چند ساعته دارم تلاش میکنم. اگه خوابم برد که هیچ. اگه نبرد میام تویِ خوابتون نمیذارم بخوابید

عادی ترین ژستِ پسرا بعد از اینکه کلی از خاکِ مملکت رو به باد دادن:

این تمثال که در این عکس بهتر افتاده کارِ دستِ اختصاصیِ مرحوم استاد میرزا ابوالحسن خانِ غَفاریِ کاشانیِ نقاش باشیِ صَنیعُ المُلک هست که دست به دست به حُکّامِ ایرانی گشته. تا درودی دیگر بدرود...

اینم این مردکِ پَستِ بی مقدار رضا پهلوی. اونم تمثالِ امیرالمومنین که کمی نامعلوم افتاده. همه ی تمثال ها یکی بوده و فقط دست به دست و منتقل میشده به حاکمِ بعدی. این عکس برایِ ۱۰۱ سال پیشه. حدودا ۱۳۰۴.

اینم اون طفلِ بیچاره یِ بی اراده که حاکمش کردن در حالی که خودش اصن توی باغ نبود یعنی آخرین حاکمِ قاجار، احمدِ قاجار مشهور به احمدشاه. این تمثالِ امیرالمومنین...

به قولِ مشهدیا اِناها... این ناصرالدینِ قاجاره که عکاسِ فرانسوی کولی بُف ازش عکس گرفته.

حالا که رضا پهلوی در کودتایِ اسفندِ ۱۲۹۹ رسما قاجار رو منقرض و پهلوی رو تاسیس کرد، بازم این عادت برکنار نشد و خودِ رضا پهلوی هم تا مدتی از حکومتش، این تمثال رو به گردنش آویخته بود. حالا با من آماده بشید اون تمثال رو تماشا کنیم...

در خزانه یِ دولتِ قاجاری از چهره یِ مقدس و مبارک امیرالمومنین یک تمثال وجود داشت. به شکرانه یِ این فتحِ هرات، ناصر دستور داد که اون تمثال رو از خزانه خارج کنن و به اشیاءِ زینتی این تمثال رو آراسته کنن و این تمثال رو در مجالسِ سلام چه عام و چه خاص، بیارن تا پادشاه به گردنِ خودش آویزان کنه. دیگه این شد عادتِ حاکمانِ قاجاری و یکی از پس دیگری این تمثال رو به گردن آویزان میکردن و اصن جزوِ آدابِ مجالس شده بود.

یه رسمِ سلطنتی داشت حاکمانِ قاجاری به نامِ مجلسِ سلام. یه مهمانی بود به نامِ سلام. دو جور هم بود. مجلسِ سلامِ عام که مجالسِ عمومی و پابلیک بود و مردم هم حاضر بودن. و مجلسِ سلامِ خاص که خصوصی و پرایوت بود که خاندانِ سلطنتی و درباریان در اون حضور داشتن.

وقتی که حِسامُ السَّلطَنه هَراتِ افغانستان رو فتح کرد و در واقع افغانستان دوباره به خاکِ ما برگشت در زمانِ ناصرالدینِ قاجار، در طهران خبر دادن به ناصر که هرات فتح شد.