While We’re Here.
Відкрити в Telegram
404
Підписники
-124 години
+57 днів
+330 днів
Архів дописів
ای لحظات خوش که هنوز از راه نرسیده اید، آیا نمی شود راه کوتاه تری در پیش بگیرید؟ قبل از اینکه دل هایمان فرتوت شوند؟
دیگر سرزنده نبود.بیشتر اوقاتش به دل نگرانی می گذشت. انرژی که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد،حالا داشت صرف دوام آوردنش می شد.
آوارگان؛ ویت تان نوئن.
تو تاریکی نمیبینی
من نشونت میدم
همیشه یادت بمونه کجاست خونه
درختای بی ریشه میرن با این طوفان
بده دستاتو خودم میشم ریشه ی تو
در این مدت زندگی به گونه ای سپری شده است که می توانم سالها بدون آنکه هیچ اتفاقِ غم انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.
کاش تمام شادیهای دنیا رو از ما ندزدیده بودن و حسرت میخورم که ای کاش، ای کاش، ای کاش میتونستم لذت ببرم.
