While We’re Here.
Открыть в Telegram
404
Подписчики
-124 часа
+57 дней
+330 дней
Архив постов
ای لحظات خوش که هنوز از راه نرسیده اید، آیا نمی شود راه کوتاه تری در پیش بگیرید؟ قبل از اینکه دل هایمان فرتوت شوند؟
دیگر سرزنده نبود.بیشتر اوقاتش به دل نگرانی می گذشت. انرژی که روزگاری صرف عشق ورزیدن به زندگی میکرد،حالا داشت صرف دوام آوردنش می شد.
آوارگان؛ ویت تان نوئن.
تو تاریکی نمیبینی
من نشونت میدم
همیشه یادت بمونه کجاست خونه
درختای بی ریشه میرن با این طوفان
بده دستاتو خودم میشم ریشه ی تو
در این مدت زندگی به گونه ای سپری شده است که می توانم سالها بدون آنکه هیچ اتفاقِ غم انگیزی رخ بدهد، غمگین بمانم.
کاش تمام شادیهای دنیا رو از ما ندزدیده بودن و حسرت میخورم که ای کاش، ای کاش، ای کاش میتونستم لذت ببرم.
