شیشه

جنگ در خاورمیانه که شروع می‌شود، دیگر تمام نمی‌شود. فقط عوض می‌شود. امروز اینجاست، فردا آنجا.

آدمیزاد، از گهواره تا گور، محتاجِ نازشدن است.

بعضی زخم‌ها هستند که اگر ببخشی‌شان، انگار به خودت خیانت کرده‌ای.

در جنگ، اولین قربانی حقیقت است. دومین، انسانیت. و سومین، خود زندگی.

در جنگ، همه می‌بازند. حتی آن که فکر می‌کند پیروز شده.

«نبود بر سر آتش، میسرم که نجوشم» سعدی

شب

من خیلی خوش‌شانس هستم. خیلی‌ چیزایی خوبی از مسئولیت‌پذیری آدمای دورم تو زندگیم دارم.

صدای پدافند داره میاد.

هر کی ما رو نخواست، ضرر کرد.

هر چیزی که یه نشونی از جنوب داره، به دلم می‌شینه.

تا گردن فرو رفتیم تو منجلاب روزمرگی.

موسیقی رو باید از هوا قاپید، از خیابون، از رادیوی یه ماشین گذری، از سکوت بین دو حرف.

موسیقی رو باید از هوا قاپید، از خیابون، از رادیوی یک ماشین گذری، از سکوت بین دو حرف.

دوست دارم عزیزت باشم اما نه به قیمت خوار شدن.

آبی تو با هیچ نوع سیاهی، فراموش نمیشه.

عزیز بودنت یادش می‌رود، تبدیل می‌شوی به یک سایه‌ی همیشگی که دیگر هیچ‌کس نگاهش هم نمی‌کند.