ناتموم؛

قبل ناهار، میگم الان گرسنمه، بذار ناهار بخورم بعد میرم پِی کارام. ناهار که میخورم به این نتیجه میرسم که الان سنگین شدم کی حال داره بلند شه و اینجوری کارهای عقب افتادم هیچوقت انجام نمیشن. :)

هرجا یه دختر شاده بدونید یه مامانی پسرش رو درست تربیت کرده.

یه سگ ژرمن شپرد بدید به من لطفاً. من کنارم چنین موجود وفاداری رو میخوام.”وفادار” میفهمی؟ این آدمیزاد خیلی بی‌وفاس.

‏ناز پارتنرت باید همیشه توی صدر لیست خریدت باشه. 1991 @kafiha

فکر کنم زود پیر شدم؛ آخه تو مغازه‌هایی که صدای آهنگ تا ته زیاده هم دیگه علاقه ندارم برم. بابا اون صدای آهنگ عجیب و غریبت رو کم کن میخوایم دوتا لباس ببینیم و بریم.

یه لباس خواب نازِ نرم خریدم که کاش میتونستم بپوشم بیام واستون قِر بدم.

یه سری‌ها نسبت به یه چیزایی گارد دارن که خودشونم حتی نمیدونن چرا، فقط میخوان مقاومت کنن و اصلاً جالب نیست.

دنبال اون تغییر مثبتی‌ام که سال دیگه یکی منو دید نشناسه.

گاهی میل عجیبی به ناپدید شدن پیدا می‌کنم. این که بدون خداحافظی برم. سوار اولین قطاری بشم که به جایی می‌ره که حتی اسمش رو هم نشنیدم، و توی خیابون‌هاش مثل یه غریبه قدم بزنم. توی کافه‌های کوچیکی بشینم که هیچ‌کس اسمم رو نمی‌دونه. یه آپارتمان نقلی اجاره کنم که پنجره‌ش رو به یه خیابون شلوغ باز می‌شه، و عصرها فقط بشینم و رفت‌وآمد آدم‌ها رو تماشا کنم. یه زندگی بدون گذشته. بدون انتظار. بدون اینکه کسی سراغی از من بگیره. فقط خودم باشم، و آرامش عجیب از نو شروع کردن، جایی که هیچ خاطره‌ای نتونه پیدام کنه.

عشق تنها چیزیه که اگر داشتیش باید سرت بالا باشه.

هستین بهتون یه رسپی ساده و پروتینی بگم واسه عصرا که دو سوته آماده میشه؟

هیچ جایی واسه تنفر از کسی ندارم. یا دوستت دارم و بهم نزدیکی. یا فرسنگ‌ها از من و زندگی شخصیم دوری.

واقعاً چرا از گشتن تو سوشال‌ها خسته نمیشم؟ بگید شمام اینجوری هستید احساس تنهایی نکنم.

عاشق غذا درست کردنم و این کار شبیه تراپیه واسم.

بابا این همه قرص و سرم تزریقی به کرگدن میزدن جون میگرفت چرا من رو به افولم پس :((

یه پسر بچه رو آورده بودن واکسن بزنه جیغ میزد میگفت الان نزنید بذارید برم فکر کنم، بماند که یاد بچگی‌های خودم افتادم که آمپول و سرم زدن برابری میکرد با وحشتناک‌ترین اتفاق و قول و وعده وعیده جایزه هم قانعم نمی‌کرد ولی خب دلیل نمیشه الان که شش تا آمپول و یه سرم زدم جایزه نخوام😫

به قول شمس تبریزی: «اندوه تمام نمی‌شود! تو آن‌قدر وسیع می‌شوی که اندوه در تو گم می‌شود.»

لطفا لطفا لطفا این یه بار رو از خیر چیز ترندی بگذرید و بیخیال نیلوفر آبی بشید . اکوسیستم مرداب رو خراب نکنیم .