مگر تمام عمر چندتا بـهمنـہ ؟

با منی که بچگیم بر خلاف بچه‌های دیگه دوست داشتم پارک خلوت بشه و برم بازی، حرف از عجیب غریب بودن نزن...

پول نمیتونه حس ششم رو بخره

فراموش کردنی در کار نیست، نهایت دیگه حرفشو نمیزنی.

آدما همیشه زود قضاوت میکنن از روی ظاهر، ولی من هیچ وقت اهمیت ندادم؛ چرا الان باید اهمیت بدم؟.

من هیچ وقت توی بیان حسی که واقعا دارم خوب نبودم ولی تو باعث شدی دلم بخواد سعیم رو بکنم

به عنوان کسی که تو مجازی کسی منتظرش نیست زیادی آنلاینم

تو انقدر حساسی که هر تغییر کوچیکی توی لحن مکالمه یا بی علاقگی آدم‌ها رو میفهمی...

همونقدری که عکس‌های یهویی قشنگن آدم‌هایی هم که یهویی میان تو زندگیت قشنگن...

از پنجره بوی سوختگی می آید؛ انگار همین حوالی، یک نفر تمام گذشته اش را آتش زده جنگلی را سوزانده، که یک درخت را فراموش کند...

در گلوی من ابر کوچکیست می‌شود مرا در آغوش بگیری؟ قول می دهم گریه کم کند...

رویاها بی دلیل نمی‌میرن حتما یه قاتلی دارن.

‏می‌پرسی زندگی‌ام چگونه می‌گذرد؟ جسدی را با خود از روزی به روزی دیگر حمل می‌کنم و در انتظار پوسیدنش می‌مانم.

دستش را به گلویش میزند و می‌گوید: _ اینجاست رد نمی شود...

می تونم تا ابد بدون خستگی به اهنگ های رئوف و فایک گوش بدم تا بمیرم :)

My friend, I’m in love again.