پرواز خاکستر

خانه دلتنگ غروبی خفه بود مثل امروز که تنگ است دلم پدرم گفت چراغ و شب از شب پُر شد من به خود گفتم یک روز گذشت مادرم آه کشید زود برخواهد گشت ابری آهسته به چشمم لغزید و سپس خوابم برد که گمان داشت که هست این همه درد در کمین دل آن کودک خرد؟ آری آن روز چو می رفت کسی داشتم آمدنش را باور من نمی دانستم معنی هرگز را تو چرا بازنگشتی دیگر؟ آه ای واژه ی شوم خو نکرده ست دلم با تو هنوز من پس از این همه سال چشم دارم در راه که بیایند عزیزانم آه… - هوشنگ ابتهاج

نازنین آمد و دستی به دل ما زد و رفت پرده ی خلوت این غمکده بالا زد و رفت کنج تنهایی ما را به خیالی خوش کرد خواب خورشید به چشم شب یلدا زد و رفت درد بی عشقی ما دید و دریغش آمد آتش شوق درین جان شکیبا زد و رفت خرمن سوخته ی ما به چه کارش می خورد که چو برق آمد و در خشک و تر ما زد و رفت رفت و از گریه ی طوفانی ام اندیشه نکرد چه دلی داشت خدایا که به دریا زد و رفت بود آیا که ز دیوانه ی خود یاد کند آن که زنجیر به پای دل شیدا زد و رفت سایه آن چشم سیه با تو چه می گفت که دوش عقل فریاد برآورد و به صحرا زد و رفت • هوشنگ ابتهاج

جشن توس تیرماه سال ۱۳۵۶ اجرای گروه شیدا در سه‌گاه آواز: محمدرضا #شجریان تار: محمدرضا #لطفی و زیدالله #طلوعی نی: عبدالنقی #افشارنیا سنتور: #پشنگ_کامکار کمانچه: درویش‌رضا #منظمی عود: میراسماعیل #صدقی_آسا تنبک: #بیژن_کامکار 🔸ای در میان جانم و جان از تو بی خبر از تو جهان پر است و جهان از تو بی خبر 🔹عزم آن دارم که امشب مست مست پای‌کوبان کوزه دردی به دست

بانو جان موسیقی مازندران✨️