سُرَنْجْ🍊

نه چاقوکشی نه زنجیرکشی نه نازی منو درست می‌کشی ماچم می‌خَی ولت کُنم تاچم می‌خَی

هیشکی بیشتر از من با خودش درگیر نیست. بسه جنگ، یه شیرینی بگیر آشتی کن.

تمام تایم‌لاینم شده عکس و ویدئوی بچه‌های میناب... بمیرم برای دل مادراشون. واقعا بمیرم.

این فیلم را می‌بینید؟ مشخص است یواشکی گرفته شده. می‌دانید آدم ها کی از هم یواشکی فیلم می‌گیرند؟ زمانی که هم‌دیگر را خیلی دوست دارند. زمانی که برای آن لحظه ذوق دارند. زمانی که می‌خواهند زمان متوقف شود. حالا برای چند لحظه خودمان را بگذاریم جای مادر «مهدیس نظری». امروز اول مهر است. دخترتان را در مدرسه کشته‌اند. به فجیع‌ترین شکل و در مظلوم‌ترین حالت. دختر دبستانی‌تان را. احتمالا هنوز بعضی از لوازم مدرسه‌اش گوشه اتاق مانده باشد. خط‌کشی، مدادی، خودکارهای رنگی، دفتر سال قبل. بی‌قرارید. پناه می‌برید به گوشی همراه و این ویدئو را در گالری پیدا می‌کنید...

البته پاییز غمگین نیست، اسمش بد در رفته. شما وقتی هوای سرد رو تنفس می‌کنید احساس تازگی و طراوت بهتون دست نمی‌ده؟

خیلی انرژی دارم، دلم می‌خواد پاشم کارامو انجام بدم اما خانواده لامپ‌ها رو خاموش کردن و خوابیدن.

وقتی به این فکر می‌کنم که بالاخره یه روز می‌میرم خیلی حالم خوب می‌شه. چه می‌کشند آنان که جاودانند.

یه عالمه وسایل جمع کردم ببرم خوابگاه، فقط اگر تعطیلش کنن...🔪🔪🔪

خیلی غریبم در جهان.

حرف بزنیم. http://t.me/HidenChat_Bot?start=6400926137

از هایده می‌پریم به کیهان کلهر. ممنون از گروهه توییتره موقت.

خوابگاهی بودن این‌طوریه که فرقی نمی‌کنه از خوابگاه بخوای بری خونه یا از خونه بخوای بری خوابگاه، در هر دو صورت دلت می‌گیره.