مَطرود
Відкрити в Telegram
طرد شدن پایان نبود؛ آغازِ تاریکترین فصلش بود. http://t.me/HidenChat_Bot?start=7623907387
Показати більшеКраїна не вказанаКатегорія не вказана
427
Підписники
+1424 години
+67 днів
-1630 днів
Архів дописів
Repost from N/a
« صبح از خواب بیدار شدم. صبح خروسخوان نبود، ولی هنوز صبح بود. یک لیوان چای برداشتم و از بین کتابهام، دست روی «سقوط» کامو گذاشتم و برای بار دوم شروع کردم به خواندن. کسی خانه نبود و این یعنی سکوت و آرامش برای من. خط به خط کتاب به دلم مینشست؛ مخصوصاً آنجایی که گفت: «دوست دارم شبها در شهر قدم بزنم. در شبهای بلند پیادهروی میکنم و برای خود خیالپردازی میکنم و یا بیوقفه با خودم حرف میزنم.» ایدهی خوبی بود برای شبهای طولانیای که در پیش داشتم. صدای قار و قور شکمم باعث شد دست از خواندن بکشم. هوا برای غذا درست کردن دلنشین بود، اما من ایدهی دیگری داشتم. مقداری از شام دیشب باقی مانده بود، ولی طعمش چندان به دلم ننشسته بود. پس تصمیم گرفتم نجاتش بدهم؛ با کمی ادویه و سیر. آره جانم، بسیار لذیذ بود. چشمم افتاد به یک دفترچه که چند وقت پیش، فقط بهخاطر خوشگلی و خاص بودنش خریده بودم؛ اما هرچه گشتم، کاربردی برایش پیدا نکردم. حالا اما کاربردش کاملاً مشخص و واضح بود. وقت نوشتن است. امید و زندگی در جریان است! شاید بگویید مگر عاشق شدهای؟ خیر عزیزم. من سالهاست عاشق خودم هستم. اما باید بگویم دلیل این رفتارهایم شروع یک فصل جدید است؛ فصل پاییز. این فصل برای من پر از زندگی و امید است، پر از عشق. و بله، من در این فصل دوباره عاشق خودم و زندگیام میشوم.
زندگیای که برخلاف شخصیت پیچیده و غیرقابلدرک خودم، بسیار ساده است؛ ساده و پر از جزئیات. همینها کافیاند تا بفهمی هنوز امید و زندگی در جریان است.»
🪶تراواشاتذهنخستهیِمن
و فراموشیهای پیدرپیِ کارهای ریز و درشتی که قرار بود انجام بدهد و برای به خاطر آوردنشان، تمام ذهنش میمرد و زنده میشد.
هی پاییز پاییز کرده بود و حالا خودش...
داشت؛ پاییز میشد!
پاییز شدن چقدر درد داشت و او نمیدانست.
بیچاره درختان چنار.. چه زجری میکشند!
و وای.. امان از زمستان..
ᯓ متنهایی برای هیچ
به درجهای از عرفان رسیده بود که..
میتوانست فروپاشیِ تدریجیِ خودش را از بیرون تماشا کند؛ بیآنکه توانِ مداخلهای داشته باشد.
پیشترها، تنها دلشورههایش را حس میکرد که روزبهروز در سینهاش ریشه میدواندند. یا مثلا وقتی چیزی برخلاف میلش پیش میرفت، بهجای اعتراض، زبانش بیاختیار از کار میافتاد و سکوت، مثل غباری سرد، روی تمام حرفهای نگفتهاش مینشست.
با خودش میگفت: چیزی نیست... خاصیت پخته شدن همین است؛
آدم باید یکجایی از زندگی، دست از جنگیدن بردارد و به پذیرشِ سمی کنشده برسد..
اما حالا دیگر نمیتوانست خودش را با این جملات فریب بدهد. از بیرون هم شاهد تکهتکه شدنش بود؛ تماشاگرِ بیدفاعِ ویرانیای که آرامآرام در وجودش اتفاق میافتاد.
زمزمههایش بیآنکه بفهمد، به ترانههای نیم قرن و اندی پیش پناه برده بودند. چشمهایش بیش از اندازه روی پرواز پرندهها مکث میکردند؛ آنقدر که پرندهها در امتداد آسمان کوچک و کوچکتر میشدند و سرانجام به نقطهای محو بدل میگشتند.
و فراموشی؛
و فراموشی..
Repost from 闇 | 𝖄𝖆𝖒𝖎
چالش
این پیام رو فور کنید و تا من شما رو به یک درخت با عکس تشبیه کنم.
ظرفیت: محدود
حتما جوین باشید
Repost from ستارهای که بلعیده شد.
سلام. این پیامو + پست مورد علاقتون از اینجا فوروارد کنید تا منم ازتون فوروارد کنم.
- لیمیت ۴۰ چنل.
Repost from ستارهای که بلعیده شد.
من میتونم در حالی که از درون در حال انفجارم با خونسردترین حالت باهات بگم و بخندم. اما اگه دیدی نشد، اگه دیدی احساس واقعیمو کنارت بروز دادم بدون خیلی امنی. وگرنه که من به سایه ی خودمم اعتماد ندارم.
فورواردکنید؛ پست موردعلاقم ازتون رو فورواردکنیم اینجا
دوستداشته باشید میتونید خودتونم انتخاب کنید.
تو فیوهامم جوین میدم
Repost from اُکتـبر در سیاتـِل
فور کنید؛ 🏠🍂
بگم اگر پاییز برای شما یک خونه بود،
داخلش چه چیزهایی پیدا میشد؟!
خطمیزنم
Repost from Shizuku watches tv
اینو فور بزنید چنلتون تا به مناسبت پاییز یک اوتفیت بهتون بدم باهم شهرو خوشگل کنیم✨🍂
★خوشحال میشم جوین باشی
