هَسْتی‌ـشِناسی

‏آدم باید یکی رو داشته باشه بشینه باهاش چایی بخوره.

فرحبخش✨

یاخدااا چه بارون وحشتناکی

اون هدف، اون جایگاه، اون چیزی که دوست داری به دستش بیاری یا بهش برسی و توی اون نقطه باشی، در اصل خودِ اون چیز نیست؛ حسیه که به تو منتقل می‌کنه. در واقع ما باید با احساساتمون و حقیقت پشت خواسته هامون صادق باشیم. اگه ما با خودمون صادق باشیم، می‌تونیم قطب‌نمای درونمون رو پیدا کنیم؛ می‌تونیم بفهمیم درونمون دنبال چیه. این‌جوری، هر جای دنیا هم که باشیم، هر شرایطی هم که وجود داشته باشه، این قطب نمای درونی ما رو به سمت درست هدایت می کنه. و البته قطب‌نمای درونی همیشه یه چیز متعالی و آرمانی نیست. خیلی وقت‌ها قطب‌نمای درونی ما ساخته‌ی دست زخم‌ها و رنج‌های قدیمی ماست. ممکنه امیالی که پشت همه‌ی این‌ها وجود دارن، امیال ناپخته و حتی مسمومی باشن. و به خاطر همینه که من معتقدم ما باید با خودمون صادق باشیم. چون زمانی که تو خیلی صادقانه و واضح به امیالت، به احساساتت و به خواسته‌هایی که پشتشون وجود داره نگاه می‌کنی، بهتر متوجه می‌شی که آیا واقعاً باید بهشون اعتماد کنی یا نه. چون در نهایت، چیزی که باید بهش اعتماد کنیم باز هم همین احساساتِ اصیل هستن؛ نه چیزی که بیرون ممکنه رخ بده؛ چون بیرون هیچ‌وقت و هیچ‌وقت قابل اتکا نیست. باید با خودمون روراست باشیم؛ اینکه ما دنبال چه احساسی هستیم، دنبال چه تجربه‌ای هستیم و پشت هر خواسته‌ی ما، چه میلی مخفی شده.

اون هدف، اون جایگاه، اون چیزی که دوست داری به دستش بیاری یا بهش برسی و توی اون نقطه باشی، در اصل خودِ اون چیز نیست؛ حسیه که به تو منتقل می‌کنه. در واقع ما باید با احساساتمون و حقیقت پشت خواسته هامون صادق باشیم. اگه ما با خودمون صادق باشیم، می‌تونیم قطب‌نمای درونمون رو پیدا کنیم؛ می‌تونیم بفهمیم درونمون دنبال چیه. این‌جوری، هر جای دنیا هم که باشیم، هر شرایطی هم که وجود داشته باشه، این قطب نمای درونی ما رو به سمت درست هدایت می کنه. و البته قطب‌نمای درونی همیشه یه چیز متعالی و آرمانی نیست. خیلی وقت‌ها قطب‌نمای درونی ما ساخته‌ی دست زخم‌ها و رنج‌های قدیمی ماست. ممکنه امیالی که پشت همه‌ی این‌ها وجود دارن، امیال ناپخته و حتی مسمومی باشن. و به خاطر همینه که من معتقدم ما باید با خودمون صادق باشیم. چون زمانی که تو خیلی صادقانه و واضح به امیالت، به احساساتت و به خواسته‌هایی که پشتشون وجود داره نگاه می‌کنی، بهتر متوجه می‌شی که آیا واقعاً باید بهشون اعتماد کنی یا نه. چون در نهایت، چیزی که باید بهش اعتماد کنیم باز هم همین احساساتِ اصیل هستن؛ نه چیزی که بیرون ممکنه رخ بده؛ چون بیرون هیچ‌وقت و هیچ‌وقت قابل اتکا نیست. باید با خودمون روراست باشیم؛ اینکه ما دنبال چه احساسی هستیم، دنبال چه تجربه‌ای هستیم و پشت هر خواسته‌ی ما، چه میلی مخفی شده.

منم عاشق توعم😭😭🫵

اتفاقا من عاشق نوشته‌هاتم😭✨ خیلی زیباست و تفکر عمیقی پشتشونه

پس نتیجه میگیریم خیلی بستگی داره کی داره این متن هارو میخونه 🤝

از شما هم متشکرم که نظر دادین تو این موضوع 🙏🙂

https://t.me/hastishenasiiii/10496 قبول ندارم... چنل شما جز محدود چنلاییه که کاملا با نوشته‌هاش ارتباط می‌گیرم.

ولی بازم ممنون واسه نقد،به هرحال نظر دادن مخاطب در هر صورت ارزشمنده .

بنابر این نمیپذیرم 🤝

ولی خب اینو رد میکنم اینکه نوشته های من مصنوعیه ! ممکنه از استعاره زیاد استفاده کنم و این برای من سبک شخصیمه و همیشه ،حتی تو صحبت هامم دارمش .

کاش یه دونه از متن هام رو مثال میزدی حداقل ،ولی اینجوری خیلی کلیه

چه رندوم بود این !

یه وایب مصنوعی میده نوشته هات بنظرم سعی کن خودت بنویسی خودت بنویسی بیشتر قلب رو لمس میکنه

ولی هیچی به اندازه هوای رشت نمیتونه مودی باشه 🤝