قصر آبی

عشق من ، خنده تو در تاریك ترین لحظه ها میشكفد و اگر دیدی ، به ناگاه خون من بر سنگفرش خیابان جاری ست ، بخند ، زیرا خنده تو برای دستان من شمشیری است آخته . پابلو نرودا

می‌خوام بدونی کره ی زمین حالا یه فاجعه ی گرد و زشته و تو، تنها زیبایی برام مونده. می‌خوام اینو بدونی که هیچوقت قرار نیست از دستت بدم، می‌خوام اینو بدونی که هیچوقت قرار نیست از دستم بری.

خیلی وقت‌ها به ناپدید شدن فکر می‌کنم. یه جور آرامش عجیبی داره که جایی که هیچ‌کس هیچ انتظاری ازت نداره، یک زندگی رو از نو شروع کنی. نه خود گذشته‌ت، نه خانواده‌ت، نه آدم‌هایی که هنوز فکر می‌کنن همون آدم ده سال پیشی، هیچ‌کس ازت خبر نداشته باشه. فقط صبح توی یک شهر آروم بیدار بشی، خرید روزمره‌ت رو انجام بدی، در راه خونه آفتاب روی صورتت باشه، و هیچ‌کس لازم نباشه ازت بپرسه سکوتت برای چیه.