شازده‌کوچولو

🍨 ☕

"که این دنیا نمی‌ارزد به کاهي"

خيلي جاها با خودم گفتم اشکالي نداره و بغضم رو قورت دادم. امّا امروز، کج هایلایت کردن اون کتاب مورد‌علاقه‌ام باعث شد بشینم زار زار گریه کنم.

می‌گوید به گمانم دنیا در نهایت همه را به یک‌جا می‌رساند؛ به سکوت، به تماشا، به فاصله‌ای امن از هياهوي آدم‌ها.

از صبح خيلي زود بیدار شدم امّا عملاً هیچ کار مفيدي نکردم. عيبی نداره. تابستونه و روزها دراز! بریم از همین حالا به زندگي برسیم.(=

📚🤍

قهوه رو بزنیم، موزیک پلی کنیم و بریم چک‌لیست بنویسیم که خونه رو سر‌و‌سامون بدیم.｡˚

بیاید امیدوار باشیم.🌱

آقا ما دوش گرفتیم، گریه‌هامونو کردیم الان میخوایم بریم Summer plan بنویسیم. (بخدا اگه خودمم بدونم چمه!)

تقريباً میشه گفت امتحانات تموم شدن.^^ البته امتحان عملي پاتولوژی و تربيت بدني مونده که هنوز تاریخشون مشخص نیست! ضمن اینکه کارآموزی‌هاي این ترم هم هنوز مونده! خلاصه که این ترم انگاري قرار نیست تموم بشه!(😒🦶🏼) امّا بهرحال میشه یه نفس راحت کشید. واقعاً فقط خودم میدونم با چه مشقّتی امتحانات این ترم رو گذروندم!

می‌دونید چرا هرکسی فکر میکنه داره حرف درست رو میزنه و کار درست رو انجام میده؟ بخاطر دسترسي ساده به جامعه هدف! فضاي مجازي این بستر رو فراهم کرده که هرکس دنبال کننده‌هاي همسو با عقاید خودش رو پیدا می‌کنه و وقتي حرفي میزنه یا کاري می‌کنه؛ لایک می‌گیره و ناخودآگاه این رو تعمیم میده به کل جامعه و تصور می‌کنه اکثریت باهاش موافقن.

واقعاً دیگه امتحان بس.🦶🏼

ما اجتماع چکش خورده‌ی چوب‌ها، همه اشکال دیگر جنگلیم. رنج‌ها ما را تغییر دادند.

🧡

با من آماده بشید بریم سر جلسه امتحاني که شصتاد‌بار تعویق خورد امّا بااین‌حال کمترین آمادگي ممکن رو دارم.

براي زندگي کردن در این گوشه‌ی دنیا، آدم باید از فولاد باشد تا دوام بیاورد.

Dish therapy. 🫧

🌽🧀🌶

و نمی‌فهمم اون کسی که همین دو سه ماه پیش داشت خوشحالی می‌کرد از بمباران تهران، الان داره می‌گه جنوب ایران. منطقی نیست برای من. برای شما منطقیه؟!