𝐴𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑐𝑎𝑙 𝐷𝑎𝑖𝑟𝑖𝑒𝑠

وتمونين يا ريم المكاحيل على القلب في خيره وشره؛ ای آهوی چشم‌سرمه‌ای، بر دلم اختیاری بی‌انتها داری، در روشنایی و تاریکی‌اش… إذا جيتي أستاهلك بالحيل، وإذا كان ما تبغين حرة؛ اگر بیایی، چنان عاشقت می‌شوم که لایق عشقت باشم، و اگر نخواهی، آزادی؛ که عشق بند نمی‌شود… فديت الوسيعات المظاليل، رماح الهلاك المستشرة؛ فدای آن چشم‌های فراخ و سایه‌گستر، آن دو نیزه که بی‌زخم، جانستانند…

أنا يا عصفورة الشجن، مثل عينيكِ بلا وطن من، ای پرنده‌ی اندوه، چون چشمان تو بی‌وطنم… أنا لا أرض ولا سكن، أنا عيناكِ هما سكني نه زمینی دارم، نه خانه و کاشانه‌ای؛ چشمان تو، تنها مأوای من‌اند… هما سكني… هما سكني آن دو، خانه‌ی من‌اند… خانه‌ی من‌اند…