𝐴𝑛𝑔𝑒𝑙𝑖𝑐𝑎𝑙 𝐷𝑎𝑖𝑟𝑖𝑒𝑠
Canal cerrado
A diary of timeless things. Old books, poetry, art, cinema, languages & stories from the past. Known bot: @TheVelvetRoom33bot Unknown Bot : t.me/HidenChat_Bot?start=5773543354
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
259
Suscriptores
Sin datos24 horas
Sin datos7 días
Sin datos30 días
Archivo de publicaciones
وتمونين يا ريم المكاحيل على القلب في خيره وشره؛ ای آهوی چشم‌سرمه‌ای، بر دلم اختیاری بی‌انتها داری، در روشنایی و تاریکی‌اش… إذا جيتي أستاهلك بالحيل، وإذا كان ما تبغين حرة؛ اگر بیایی، چنان عاشقت می‌شوم که لایق عشقت باشم، و اگر نخواهی، آزادی؛ که عشق بند نمی‌شود… فديت الوسيعات المظاليل، رماح الهلاك المستشرة؛ فدای آن چشم‌های فراخ و سایه‌گستر، آن دو نیزه که بی‌زخم، جانستانند…
Very early in my life it was too late. It was already too late when I was eighteen. Between eighteen and twenty-five my face took off in a new direction. I grew old at eighteen. I don't know if it's the same for everyone, I've never asked. But I believe I've heard of the way time can suddenly accelerate on people when they're going through even the most youthful and highly esteemed stages of life. My ageing was very sudden.
— The Lover
Marguerite Duras
أنا يا عصفورة الشجن، مثل عينيكِ بلا وطن من، ای پرنده‌ی اندوه، چون چشمان تو بی‌وطنم… أنا لا أرض ولا سكن، أنا عيناكِ هما سكني نه زمینی دارم، نه خانه و کاشانه‌ای؛ چشمان تو، تنها مأوای من‌اند… هما سكني… هما سكني آن دو، خانه‌ی من‌اند… خانه‌ی من‌اند…
