uk
Feedback

Не попадись на ботовода! Telemetrio знаходить і позначає такі канали мітками 👉 Хочеш бачити мітку, оформляй підписку

مکتوباتِ زن آقا...☫

مکتوباتِ زن آقا...☫

Відкрити в Telegram

زن‌آقا تعریف نیست؛ شهرتِ منه. و این‌جا، حرف‌ها مکتوب می‌شوند با چاشنیِ روزمره. http://t.me/HidenChat_Bot?start=5762677210

Показати більше
Країна не вказанаКатегорія не вказана
239
Підписники
Немає даних24 години
-37 днів
-630 днів
Архів дописів
اینجوریم که تا مدت‌ها دلم می‌خواد بگم؛ من دیگه شما رو نمی‌بینم.
30 вер, 19:09

شاید بدترین ویژگی‌م این‌که به محض ناراحت شدن و دلخوری،ساکت میشم و به رو نمیارم. اما اون لحظه خیلی از اون طرف دور شدم، خیلی دور.
30 вер, 19:08

بنظرم شبا وقتِ نوشتنه؛
30 вер, 18:18

هی فکر می‌کنم و هی براتون ذوقِ لحظه‌‌ی رسیدن رو آرزو می‌کنم✨
30 вер, 05:26
30 вер, ~09:49

sticker.webp0.03 KB
30 вер, 05:19

دو سال از آن روز گذشته؛ دو سال از شروعِ «ما».
+1
دو سال از آن روز گذشته؛ دو سال از شروعِ «ما».
30 вер, 05:15

آخه هم تولد مامانِ، هم تولدِ خودمه و هم سالگرد ازدواجم(:
29 вер, 17:59

توانایی اینو دارم که ۸مهر فقط بنویسم و بنویسم...
29 вер, 17:58

ولی برای نوشتنش با تک‌تکِ کلمات اشک ریختم(:
29 вер, 17:06

امروز روزِ تولدِ مامان است. چهل‌وشش ساله شد؛ یا شاید پنجاه‌وشش، شصت‌وشش… عددها برای من همیشه در برابرِ مامان کم می‌آورند. من تاریخ تولدش را بلدم. سال و ماه و روزش را حتی. اما نمی‌دانم چطور باید زنی را شمرد که یک عمرش را میانِ «باید»ها پخش کرده؛ که صبح‌هایش با نگرانیِ ما شروع شده و شب‌هایش با شمردنِ فرداهای ما تمام شده. مامان از آن زن‌هایی نیست که بشود زندگی‌شان را از روی عکس‌های قدیمی فهمید. باید یک‌بار می‌دیدی‌اش وقتی هنوز بچه‌ها نیامده بودند، وقتی تمامِ دنیا به اندازه‌ی اتاقِ خودش بود و می‌توانست برای آینده‌اش هر اسمی که دلش می‌خواست انتخاب کند. حالا اما اگر از او بپرسی چه می‌خواهد، احتمالاً اول اسمِ من را می‌آورد، بعد اسمِ برادر و خواهرم را، بعد هزار دعای نصفه‌نیمه برای اینکه ما سالم باشیم و زندگی‌مان خوب پیش برود؛ و تازه اگر خیلی اصرار کنی، شاید یادش بیاید که خودش هم یک نفر است. گاهی فکر می‌کنم مامان، سال‌هاست از خودش سؤال نکرده که «من چی؟» نه اینکه غصه‌دار باشد همیشه. نه. اتفاقاً بلد است با چیزهای کوچک خوشحال شود. با یک چای، یک تلفن، یک خریدِ ساده، با دیدنِ ما، با شنیدنِ یک خبر خوب. اما بینِ همین خوشی‌های کوچک، گاهی یک زنِ دیگری را می‌بینم؛ زنی که انگار هنوز جایی در گذشته ایستاده و منتظر است کسی بیاید بگوید: «خب، حالا نوبتِ توست.» و شاید هیچ‌کس هیچ‌وقت این جمله را نگفته باشد. شاید برای همین است که دلم می‌خواهد امسال، تولدش فقط اضافه‌شدنِ یک عدد به سنش نباشد. دلم می‌خواهد یک گوشه‌ای از این سال، چیزی برای خودش داشته باشد؛ چیزی که اسمِ هیچ‌کدامِ ما رویش نباشد. مامان، اگر روزی فهمیدی هنوز آرزویی گوشه‌ی دلت مانده، لطفاً از کنارش رد نشو. ما بزرگ شده‌ایم. حالا دیگر می‌توانی کمی هم خودت باشی. تولدت مبارک، مامانِ من. و اگر روزی از من پرسیدند چند ساله‌ای، فکر می‌کنم بگویم: «آن‌قدر که برای ما زندگی کرده؛ و امیدوارم از اینجا به بعد، قدری برای خودت زندگی کنی.» هشتِ‌مهر/۴۰۵ ساعتِ دوازده
29 вер, 17:05

29 вер, 16:21
29 вер, ~17:58

در حد ۱۰۰ تومن
29 вер, 16:21
29 вер, ~17:58

بگو چی میخوایی
29 вер, 16:21
29 вер, ~17:58

چون خیلی داره اصرار می‌کنه میگم؛ مثلا خونه و ماشین خیلی دوست دارم✨
29 вер, 16:20
29 вер, ~17:58

لوازم خونه
29 вер, 16:18
29 вер, ~17:58

لوازم تحریر
29 вер, 16:18
29 вер, ~17:58

لوازم آرایش
29 вер, 16:18
29 вер, ~17:58

اگر نگی ۱۰۰ تومن میزارم تو پاکت میدم😂😂
29 вер, 16:18
29 вер, ~17:58

وقتی میگم خواهرم خواهرم؛ بخاطره همینه😭✨
29 вер, 16:15

کادو چی دوست داری برات بخرم🎀
29 вер, 16:14