سُها

این‌روزها انگار آدم یه کوه سنگ رو با خودش حمل می‌کنه. صبح که از خواب بیدار می‌شه، بارش همون‌جاست؛ با خودش می‌برتش سر کار، توی خیابون، وسط حرف زدن با آدم‌ها و حتی وقتی می‌شینه که کمی استراحت کنه. از بیرون شاید زندگی‌اش مثل روزهای دیگه بگذره، اما خودش می‌دونه برای انجام دادن همون کارهای معمولی، چقدر بیشتر از همیشه زور می‌زنه. سختی ماجرا فقط سنگینی بار نیست؛ اینه که دیگه نمی‌دونه کی می‌تونه برای چند دقیقه بذارتش زمین.

پشه‌ام خودکشی کرد.

«بودم آدمی که مبهوت و مرددِ، محزونه پر از غمه.»

چهره‌ی تو آبی بود؛ مثلِ نسیمِ خُنَکِ پاییزی. کافی بود نگاهت به نگاهم بِتابَد تا جهانم آرام بگیرد.

دِل در دست؛ اشک‌هایم را به پایین سر می‌دهم. دیگر به کاری نمی‌آمد، رهایش می‌کنم. دِلم را می‌گویم.

چه حیف بودی عزیزکم؛ چه حیف بودی برای این‌همه غم. شانه‌‌هایت استوار نیست، نگاهت‌ چه بی‌تاب است.

بچه‌ها فیلم پیشنهادی چی دارید در دست بگید امشب ببینم

مرسی بوس🫠😂

https://t.me/hamoonedel/3033 عه وا، ناراحت نشو نمیپرسم

ناراحت شدم از سوالتتت😂💚

https://t.me/hamoonedel/3029 ای جانننن اون که صددرصد😂😭 جدی کجا حالا؟

راستش خودم نمیخونم ولی دوست صمیم هر چند وقت یک‌بار منو میشونه جلوش و کتاباش و برام می‌خونه منم لذت میبرم.

اهل شعر و اینا هستی؟

تربیت‌بدنی میخونم و در قلبت زندگی می‌کنم🙂‍↔️✨😂

چی می‌خونی؟ کجا زندگی می‌کنی؟

اقا سوال بپرسید بگم نمیدونم از خودم باید چی بگممم😂💚

آره یه معرفی بکنننن

حس روبیکا گرفتم😂 چی بگممم‌ بلدد نیستم خودمون معرفی کنممم آم مهدیسم ۲۱ سالمه یک ماه دیگه میشه۲۲ سالم🫠🙂‍↔️ همین دیگه