𝑬𝒙𝒑𝒓𝒆𝒔𝒔𝒊𝒏𝒈 𝒇𝒆𝒆𝒍𝒊𝒏𝒈𝒔

မတည်မြဲနိုင်တဲ့ ကတိတွေကြားက အကြောင်းပြချက်တွေ အများကြီး ပေးတတ်တဲ့ လူတွေက ဘယ်တော့မှ အောင်မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ - လိပ်ပြာ

လူတွေအကြောင်း ၁၆နှစ်သားရဲ့ နာကျင်မှုကို လူတွေဘယ်သိမလဲ ပျော်ပျော်နေတတ်သူကိုကြည့်ပြီး အမြဲပျော်နေတယ်လို့ ထင်ရင် ထင်တဲ့ လူမှားသွားလိမ့်မယ်။ လူတွေဟာ အပေါ်ယံတွေကို ကြိုက်ကြတယ် ဒါကြောင့် လူတိုင်းက မျက်နှာဖုံးတွေ စွတ်ထားကြတာထင်တယ်။ စကားအမှားမခံဘူး အပြစ်တစ်ခုလုပ်မိရင်လည်း တစ်သက်လုံးအတွက် အမည်းစက် အဖြစ်သတ်မှတ်ပြီး နေထိုင်သွားရအောင် လုပ်တတ်ကြတယ်။ နေရာမပေးချင်ဘူး လုယူခံရမှာ ကြောက်ကြတယ် သူတို့နေရာပျောက်မှာ ကြောက်ကြတယ် လူတိုင်းက တွန်းချဖို့တွေးတတ်ကြတယ်။ ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားတွေကို လွယ်လွယ်ပြောထွက်ကြတယ်။ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တန်ဖိုးဆိုတာ ဘာလဲ ဘယ်အရာနဲ့တိုင်းတာသလဲ ၁၆နှစ်သားရဲ့ တန်ဖိုးတိုင်းတာချက်မှာ လုပ်ရပ်တစ်ခုနဲ့ တိုင်းတာပါတယ်။ လောကကြီးမှာ လွယ်လွယ်ရတာ ဘာမှမရှိပါဘူး လောကကြီးထဲ ရောက်လာဖို့လည်း မလွယ်ခဲ့သလို ပြန်ထွက်သွားဖို့လည်း လူတိုင်းက မလွယ်ကြဘူး။ လူတွေက သူတို့ရဲ့ အဆင်မပြေမှုတွေကို တခြားလူတစ်ယောက်ဆီ ပုံချတတ်ကြတယ်။ ကိုယ့်အပူပဲ မြင်တတ်ပြီး သူများအပူကို အေးပါတယ် တွေးတတ်ကြတယ်။ ကိုယ့်ကမ္ဘာပြီးပြည့်စုံဖို့ တစ်ပါးသူကိုထိုးနှက်တတ်ကြတယ်။ ရှေ့တစ်မျိုး ကွယ်ရာတစ်မျိုး မျက်နှာဖုံးနောက်ကွယ်မှာ ပြောဆို နေထိုင် ဆက်ဆံတတ်ကြတယ်။ ၁၆နှစ်သားရဲ့ နာကျင်မှုကို လူတွေဘယ်သိမလဲ နာကျင်နေရလည်း ပြုံးနေတတ်သူရဲ့ ကမ္ဘာမှာ အမြဲတမ်း အပြုံးပန်းတွေ မပွင့်လန်းတတ်ဘူးဆိုတာကို သူတို့ဘယ်သိမလဲ။ လူမှုဆက်ဆံရေးဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်လျှောက်နေသူကို စကားပြောကောင်းတယ်လို့ ထင်တတ်သူတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ လူတွေဟာ တွေးကြည့်ရင် သိပ်ကြောက်စရာ ကောင်းတယ်။ ၁၆နှစ်သားရဲ့ ကမ္ဘာမှာ သရဲထက် လူတွေကြောက်စရာ ‌ပိုကောင်းကြောင်း တဖြည်းဖြည်း သိခဲ့ရတယ်။ အနာဂတ် ပျောက်နေကြ သူ အချင်းချင်း မဖေးမချင်ကြဘူး။ သူတို့စိတ်နဲ့ နှိုင်းတယ် နှိုင်းခံရတဲ့ လူရဲ့စိတ်ကို တစ်ခါမှဝင်မကြည့်ခဲ့ဖူးဘူး။ ၁၆နှစ်သားရဲ့ နာကျင်မှုကို လူတွေဘယ်သိပါ့မလဲ။ - လိပ်ပြာ ၃၀ရက်၊ ၉လ၊ ၂၀၂၆ [ ၆နာရီ ၄၄မိနစ် ည ]

ကဗျာစာစဉ်အမည် - ထားရစ်လေသူ

ကဗျာစာစဉ် - ၇ သံသရာမှာ တသက်တာမမေ့နိုင်တဲ့ အမှတ်တရတွေနဲ့ ချန်ထားခဲ့တဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်သောသူဆိုတာ လူတိုင်းဘဝမှာ ရှိဖူးကြမှာပါ။ အချိန်တွေသာ နောက်ပြန်ဆုတ်လို့ရရင် ပြောပြဖြစ်မဲ့ ‌စကား‌‌လုံးလေး‌‌တွေကိုရော ရင်ထဲမှာ သိမ်းဆည်းထားဆဲမလား။ ဒီတစ်ခါမှာတော့ အလွမ်းဓာတ်ခံစာစဉ်လေးမလို့ ကလောင်ကြီး/ငယ်မရွေး ပါဝင်ရေးသားကြဖို့ ဖိတ်ခေါ်လက်ကမ်းလိုက်ရပါတယ်ခင်ဗျာ...❤️‍🩹။ ကဗျာစာမူပိတ်သိမ်းချိန် - ၁၀ရက်နေ့ ည ၉နာရီ ကဗျာစာစဉ်အတွက် ကဗျာစာမူများကို @theartofdyingalive ဒီအကောင့်ဆီ ပေးပို့နိုင်ပါပြီခင်ဗျ။ -ကဗျာဗဟိုပြု စာပေကလပ်စည်း #poetry_series #A_poetryhub #literary_club

မဟာဆန်သူ ရေးသားသူ - နောင်သိုးဆောင်း ရွတ်ဖတ်သူ - လိပ်ပြာ

ရိုးသားခြင်းဟာ ဘဝမှာအရတော့နည်းတယ် ရေရှည်ခံတယ် တသက်လုံးလိပ်ပြာလုံတယ်။ -မောင်သာချို

ရေးသားသူ - မြတ်မော် ရွတ်ဖတ်သူ - လိပ်ပြာ

အဏ္ဏဝ

ါဂယက်စာစောင်အမှတ်စဉ် ( ၆ ) စာမူစတင်လက်ခံခြင်း။ အဏ္ဏဝါပင်လယ်ပြင်မှာ လှိုင်းတံပိုးတို့ ဂယက်ထချိန်ရောက်ပါပြီ...။ ချစ်ခင်လေးစားရပါသော ကလောင်ရှင် ကဗျာဆရာ/မတို့ရေ ပင်လယ်ပြင်ကြီးမှာ ရွက်လွင့်ကြဖို့ လက်‌တွေတွဲထားဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ ကဗျာတွေကိုချစ်ပြီး စာပေရဲ့ အနှစ်သာရကို မြတ်နိုးသူတိုင်း အဏ္ဏဝါပင်လယ်ပြင်မှာ အတူတကွရှိချင်သူတိုင်းကို ဖိတ်ခေါ်လိုက်ပါတယ်။ ၁၀လ၊ ၁ရက်၊ ၂၀၂၆ မှ ၁၀လ၊ ၅ရက်၊ ၂၀၂၆ အထိ စာမူများကို လက်ခံပေးသွားမှာဖြစ်ပါတယ်။ သတ်မှတ်ထားတဲ့ရက်အတွင်း စာမူများပေးပို့နိုင်ပါတယ်။

ကိုယ်တိုင်ရေးသားထားသော ကဗျာ၊ ၀တ္ထုတို၊ ဆောင်းပါး၊ အက်ဆေးစသဖြင့်... ကလောင်ရှင် တစ်ဦးလျှင် တစ်ပုဒ် ပါ၀င်နိုင်ပါသည်

။ စာမူပေးပို့ရန် - @aalott_5 #anawargayat #sarsung

ကလေးအိပ်မက် အရင်က ငါလူကြီးဖြစ်ချင်တယ် ကလေးအတွေးမှာ ငါလူကြီးဖြစ်ရင်ဆိုတဲ့ အတွေးတွေက တောင်ပမာ ကြီးစိုးမှုအား ကောင်းခဲ့တယ်။ အရင်က မတော်တဲ့ ဖိနပ်တွေစီးပြီး လူကြီးဖြစ်ချင်တယ် ဖေဖေ့ဂျာကင်အင်္ကျီတွေ ယူဝတ်ပြီး လူကြီးပုံစံဟန်လုပ် ဆော့ကစားခဲ့ဖူးတယ် ဆံပင်တွေရှည်ချင်ခဲ့တယ်။ အရင်က ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေရမဲ့ လူကြီးဖြစ်ချင်တယ် လူကြီးဖြစ်ရင် အရာရာလွယ်ကူမယ် ထင်ခဲ့တယ်။ အရင်က ကလေးကနေ လူကြီးဖြစ်ချင်တယ် အရာအားလုံးကို ငါထရံပေါက်ကလေးကနေကြည့်ခဲ့သလို။ ဆယ်ကျော်သက်ဖြစ်တော့ အရာအားလုံးကိုတောင်ကုန်းအမြင့်ကကြည့်နေရသလို ငါဟာကလေးဖြစ်ချင်တယ်။ အရင်က ပေါ့ပါးတဲ့ လူကြီးဘဝကို ရချင်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက်ဖြစ်ခဲ့တယ်။ တကယ်တမ်း လူကြီးတစ်ယောက် ဖြစ်တဲ့အခါ ၅နှစ်အရွယ် ကလေးဘဝကို ပြန်သွားချင်စိတ်က ပြန်လည်ကြီးစိုးလာတယ်။ အသက်ရှူဖို့တောင် မွန်းကြပ်တဲ့ခေတ်ထဲ မသိနားမလည်တဲ့ ကလေးတစ်ယောက် ငါပြန်ဖြစ်ချင်တယ်။ လွယ်ကူမယ်ထင်ခဲ့တဲ့ လူကြီးတစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝက ဘယ်လောက်ခက်ခဲကြောင်း လူကြီးတစ်ယောက်ဖြစ်ခါမှ သိခဲ့ရတယ်။ ပူလောင်မှုတွေများတဲ့ လောကကြီးမှာ အရာအားလုံးကို သိရှိနားလည်စွာနဲ့ ရှင်သန်ရတာက လူ့ဘဝရဲ့ ဒုက္ခတွေထဲက တစ်ခု ဖြစ်မှန်းမသိ ဖြစ်ခဲ့ရပါတယ်။ လူငယ်တွေ လူကြီးပုံစံ လုပ်ကြတဲ့ အခါချစ်စရာကောင်းပြီး လူကြီးတွေ လူငယ်ပုံစံ လုပ်ကြတဲ့အခါ သူငယ်ပြန်တယ်ဆိုတဲ့ ခေါင်းစဉ်အောက်ရောက်ကြရတယ်။ အချိန်ခရီးသွားချင်တယ် ကလေးဘဝကို ပြန်သွားချင်တယ် အိုးပုတ် ဂျိုးရုပ်တွေနဲ့အတူ နှာချေးတွဲလောင်း ဘောင်းဘီအတိုနဲ့ ရပ်ကွက်ပတ်ကစားချင်တယ်။ ဖေဖေရေ... မေမေရေ... သားကလေးပြန်လုပ်ချင်တယ် အပေါ်ယံတွေကြား ဖြတ်သန်းရတဲ့ လူကြီးဘဝကို ခဏလောက် ထားခဲ့ချင်မိတယ်။ - ရွက်သစ်ဦး နှင့် လိပ်ပြာ [ ပူးပေါင်းရေးသားတင်ဆက်သည်။ ]

ရင်ထဲက ဒဏ်ရာသေးသေးလေး ရေးသားသူ - လိပ်ပြာ ရွတ်ဖတ်သူ - ယဉ်ရွှေငြိမ့်

မနက်ခင်းတစ်စ အားလုံးကို ငါ "မ" ကြည့်ပြီးပြီ မျက်ရည်ဟာအလေးလံဆုံးပဲ ။ မိုးရေထဲ တဖြည်းဖြည်းပျောက်ဆုံး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လုံးလုံးရှာမတွေ့တော့ ။ -သားဦး

အချစ်ဟာမျက်စိမရှိဘူး အမြဲတမ်းမြငနေရလည်း မချစ်ချင်တာမျိုး တခါတလေမှ မြင်ရတတ်တဲ့ မျက်နှာလေးကိုပဲ တမ်းတမ်းစွဲ ချစ်မိနေတာမျိုး... အချစ်မှာ အသက်အရွယ်မရှိ ချစ်မိပြီဆိုတာနဲ့ အချစ်နောက်ကနေ မေတ္တာတရားကလွဲလို့ တခြားဘာမှမလိုက်တော့တာမျိုး... အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ကို အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ချစ်မိခြင်းမှာလည်း အမှားလို့ ခေါင်းစဉ်တပ်လို့ မရဘူး... အချစ်ဟာမျက်စိမရှိဘူး... အသက်အရွယ်မရှိဘူး... ကျား၊ မ မခွဲထားဘူး... လွတ်လပ်စွာ ချစ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်... လွတ်လပ်စွာ ငေးပိုင်ခွင့်ရှိတယ်... ဒါကို အချစ်လို့ခေါ်တယ်... အဲ့ဒီအခွင့်ရေးတွေ မရှိရင် အချစ်မဟုတ်လို့ပဲ။ - လိပ်ပြာ

Distance ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ အကွာဝေးဆိုတာလိုကြောင်း သူငယ်ချင်းတွေဆီက ကြားသိခဲ့ရပါတယ်။ ဒါပေမဲ့... ကိုယ်တို့ ကြားမှာ အကွာဝေးထားလိုက်ရင် မင်းကနေနိုင်သွားတဲ့ လူဖြစ်ပြီး ကိုယ်ကမနေနိုင်သူ ဖြစ်လောက်တယ်။ မကြင်နာသူကို ကြင်နာသူလို့ တစ်ဖက်သက် ခေါင်းစဉ်တပ်ထားမိတဲ့ ကိုယ်တိုင်ကအသိဆုံးပဲ အသက်... ဘယ်တော့မှ မဆုံနိုင်မဲ့ မျဉ်းပြိုင် ၂ကြောင်းကို အကွာဝေးထားကြည့်ရင် ဝေးတာထက် ပိုဝေးသွားမယ်ဆိုတာ အသိသာကြီးပါ။ တခါတလေမှာ ကိုယ်စိတ်ချမ်းသာဖို့ ကိုယ်တိုင်ညာထားရတဲ့ အလိမ်အညာတွေရှိတယ်။ မင်းမမြင်နိုင်တဲ့ အဖြူရောင်မုသားတွေရှိတယ်။ တစ်စုံပျော်နေတဲ့ ကမ္ဘာမှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကတော့ အမြဲငိုနေရမယ် ထင်တယ်။ ရှိုင်းရဲ့ ကျေးဇူးပါကွယ်ကို နားထောင်ဖူးလား... Cup of Joe ရဲ့ Multo ကို နားထောင်ဖူးလား။ ကိုယ့်အပိုင်ဘယ်တော့မှ ဖြစ်မလာနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ကို စွဲစွဲလန်းလန်းချစ်မိသွားတဲ့အခါ ပြန်ရမဲ့ အရာတွေက နာကျင်မှုဆိုတာကို သိသိကြီးနဲ့ မီးပုံထဲခုန်ဆင်းခဲ့တဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် တခါတလေသနားတယ်။ အကွာဝေးတစ်ခု ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ချင်ပြီး ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အများနည်းတူ စမ်းသတ်ချင်မိတဲ့ ကိုယ်က မင်းစမ်းသတ်ဖျော်စပ်နေကြ သစ်သီးဖျော်စက်ထဲပဲ အမြဲရောက်သွားတတ်တယ်။ အိမ်လို့ တစ်ဖက်သက် သတ်မှတ်ထားတဲ့ အိမ်မှာ ခိုနားကြည့်တဲ့ အခါ ခိုလုံသူတွေများလို့ တန်းစီစောင့်ဆိုင်းရတယ်။ အိမ်ရှင်က တစ်သက်သာအတွက် မကြည်ဖြူမှန်းသိတဲ့ အခါ ရေတစ်ခွက်အဝသောက်ပြီး ထပြန်လာရတဲ့ အခါတွေပေါ့။ ချစ်ခြင်းမေတ္တာမှာ မင်းမမြင်နိုင်တဲ့ အဖြူရောင်မုသားတွေရှိတယ်။ တစ်စုံပျော်နေတဲ့ ကမ္ဘာမှာ တစ်ဦးတစ်ယောက်ကတော့ အမြဲငိုနေရမယ် ထင်တယ်။ မနာလိုစိတ်လား... သဝန်တိုနေမိတာလား... ဝေခွဲမရတဲ့အခါ မင်းတို့ကို ကိုယ်ပြုံးပြုံးလေး ရယ်ပြီး ကြည့်နေမိတယ်။ မင်းအတွက်ဆိုတဲ့ အရာတွေအားလုံးကို မြှုပ်နံထားရတယ်။ သိပ်ချစ်တာပဲဆိုတဲ့ စကားနောက် ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ စကားပါခဲ့ပေမဲ့ ချစ်တယ်ဆိုတဲ့ လူရဲ့ ချစ်ခြင်းမေတ္တာက သိပ်ချစ်တာပဲဆိုတဲ့ လူရဲ့ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို မမှီဘူးဆိုတာ သိသာပါတယ်။ မင်းမျက်နှာတစ်ကမ္ဘာအဖြစ် သတ်မှတ်ထားတဲ့ ကောင်ပါ မင်းအတွက်ဆို အဖက်ဖက်က နားတွေပိတ်ထားပါတယ်။ မင်းအသံ.. မင်းစကား.. မင်းရဲ့ လုပ်ရာတွေကိုပဲ အမြဲအလေးထားတတ်သူပါ။ နာကျင်နေရရင်တောင်မှ ကြင်နာသူလို့ သတ်မှတ်ထားတဲ့အတွက် အဖြူရောင်မုသားတွေနဲ့ပဲ ကိုယ့်ဒဏ်ရာကို ကိုယ်တိုင်ဆေးထည့်ပါတယ်။ နာကျင်ခြင်းတွေများလာတဲ့ အခါ ချစ်သူလေးမျက်နှာကို ကြည့်ရင်းပဲ နေထိုင်ပါတယ်။ - လိပ်ပြာ ၃၀ရက်၊ ၉လ၊ ၂၀၂၆ [ မနက် ၁၁နာရီ ၁၃မိနစ် ]

အိပ်ပျော်သွားရင် နိဗ္ဗာန် အိပ်မပျော်သေးရင် ငရဲ ငါ့ဦးခေါင်းက ပူလောင်မှုကို မင်း ရယ်မယ်။ အလကားနေ ဘယ်သူမှ အဝေးကို ငေးနေမှာ မဟုတ်ဘူး။ -ခင်ဇော်မြင့်

လမ်းမှာကျနေတဲ့ ၁၀၀ တန်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ဘယ်သူကကောက်ချင်ပါ့မလဲ မင်းလည်းအတူတူပဲ ၁၀၀၀၀ တန်နောက် ပါသွားခဲ့တာပဲ။ -လင်းသစ်

မီးလျှံည မျက်ရည်နဲ့ ငြှိမ်းဖျက်လို့မရတဲ့ အလွမ်းမီးတွေ တောက်လောင်နေတဲ့ည၊ ရင်ဘတ်ထဲက နာကျင်မှုတွေဟာ ပြာကျမသွားဘဲ ပိုလို့တောင် ရဲရဲနီလာတယ်။ အမှောင်ထုက ငါ့ကို ဝါးမြိုဖို့ ကြိုးစားပေမဲ့ ရင်ထဲက မီးလျှံတွေကြောင့်ပဲ ငါ့ညတွေဟာ လောင်ကျွမ်းရင်းနဲ့ပဲ လင်းလက်နေရပြန်တယ်...။ ◾လွန်းတိမ်ညို တစ်ယောက်ထဲလည်း ဖြစ်တယ်ဆိုတာက ငါညာခဲ့တာ မင်းစိတ်ချလက်ချထွက်သွားနိုင်အောင် ငါညာပြောခဲ့တာ... တကယ်တမ်းလက်တွေ့မှာ အထီးကျန်ခြင်းနဲ့ အစပြုတဲ့ သန်းခေါင်ယံည‌နက်တွေဟာ ငါ့ကို တစတစ ဝါးမြိုနေကြပြီ။ ◾လိပ်ပြာ

အချစ်ဆိုတာ ရိုးစင်းတယ် ရိုးရှင်းတယ် တကယ့်ကို သွေးရိုးသားရိုး ကျနော်တို့တကယ့်ကို ရိုးသားခဲ့ပါတယ် ။ စိုက်တော့ မုန်ညှင်းပဲ စိုက်ရင်းစိုက်ရင်း ဘိန်းခင်းဖြစ်သွားတာကတော့ ကျနော်လည်း မသိဘူး ။ -စိုင်းဝင်းမြင့်

ဆယ်ခါပြန်ချစ်လို့မှ တစ်ခါပြန်မတောက်သော မီးခြစ်လေး လွှင့်ပစ်လိုက်တာပဲ ကောင်းမယ်။ -ကြည်ဇော်အေး