افسانه های قدیمی

برای ذره ای اروم شدن

اکنون آوازی میخوانم برای آینده برای روزی که می رسد روی هر لب خنده اکنون آواز راه ماست و انتهاش پیداست پرچم ها پیش ای مردم رزمتان پاینده برای خشم ملتم برای خشم ملتم برای خشم ملتم می خوانم که می جنگد و باز ملتم رود به پیش ملتم دهد ز خویش ملت آزادم

بهار از دست های من پر زد و رفت گل یخ توی دلم جوونه کرده تو اتاقم دارم از تنهایی آتیش میگیرم دل شکوفه تو این زمونه کرده چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه گل یخ توی دلم جوونه کرده چی بخونم جوونیم رفته صدام رفته دیگه گل یخ توی دلم جوونه کرده

نری دنبال مستی خودت دُرد شرابی واست می چی بریزنم خودت باده ی نابی میگن عالم مستی همین عالم عشق چه خوشبت دلم من که دردش غم عشق