رخ‌درسرزمین‌‌هُنر؛

واقعا عاشق کانسپت « بوی عطر آدم مورد علاقمو گرفتن » ام. هی بوی یه عطر یادت میاره اون روز چقدر بهت خوشگذشت و حالت خوب بود:>

جزییاتی از امروز:>

اون دوست صمیمیِ منه چون تنها کسیه که وقتی کنارشم، حالم همیشه خوب میشه.

ساختن خاطره های جدید با آدم هایی که میدونی اشتباهن، فقط باعث کور شدن ذوق آدم میشه.

شاید از یکی بشنوید که من روانی ام، ولی وابسته و ضعیف؟! هرگز.

جناب قربانی یه نمانده در دلم توان دوری میخوند و هرکسی توی دنیای خودش بود و باهاش میخوند…

رفتنِ به کنسرت قربانی، یکی از قشنگ تریم اتفاقای امسالم بود.

وقتی به دستش آوردی، یادت نره یه روزی چقدر می‌خواستیش.

اون کبابه که اگر نداشته باشم غصه میخورم، نه نبودن آدما😂🤡

آدما هیچوقت نجات دهنده نبودن برای من، اما تابلو های طراحیم همیشه نجاتم دادن.

دلم عمیقا تهران و شمال میخواد.

به اندازه‌ی تمام دفعاتی که ازت ناراحت شدم، و تو فهمیدی و حتی سعی نکردی درستش کنی ازت دور شدم. هیچی یهویی اتفاق نیوفتاد عزیزم.

…✨

ترسناکه ولی قهرمان داستان باید شجاع باشه.

هنرِ من.

اصلیه چشمای من بود، که ازش افتادی.